Strona · s. 3strona oryginału ↗
Prawda po polsku
Слово Просвіти, №33 за 2018 рік
Josyp STRUCJUK Zdjęcie J. HAWRYLUKA Wpadła mi w ręce polska notatka o mojej wsi Strzelce. Otóż napisano tam: “Do 1947 r. wieś ukraińska w powiecie chełmskim. W 1943 r. wieś zamieszkiwało 528 Ukraińców, 182 Polaków; na Kolonii: 80 Polaków, 70 Ukraińców [APL, zespół 498, sygn. 139, k. 329]”. W tej informacji liczbę Ukraińców zmniejszono o dobre kilkaset osób, a Polaków we wsi (bez kolonii) były zaledwie 3 rodziny, które, rzecz jasna, nie mogły stanowić aż 182 osób. Zupełnie nie wspomniano o Czechach z Moraw (7 rodzin) i 2 lub 3 rodzinach żydowskich. Jeśli chodzi o kolonię, to wiem jedynie tyle, że pracowników przy dworze pańskim, tak zwanych fornali, we wsi nie szanowano, bo ci “tylko w swoich domach” rozmawiali po ukraińsku, a jak wychodzili do pańskich robót, to “pszekali”, czyli gadali po polsku. A dalej ciekawa interpretacja: niejednokrotnie podawałem wspomnienia, jak Polacy niszczyli naszą wieś w maju 1943 roku (jak widzimy, przed tak zwaną “rzezią wołyńską”). Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie było informacji o tym, kto ze znanych osób (według Polaków) urodził się w Strzelcach. A tutaj: “1. Jurij Łukaszczuk (1900-1966), dowódca Ukraińskiej Samoobrony na Chełmszczyźnie”. Cmentarz prawosławny. To właściwie wszystko, co zostało z ukraińskości.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
