Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

W czarującym niewolnictwie malw

Слово Просвіти, №34 за 2017 рік

Walentyna SEMENIAK Zdjęcia autorki. Każdy z nas ma swoje skojarzenia z malwami. Mnie malwy przywodzą na myśl wspomnienia z dzieciństwa. Pod koniec lata widywałam je codziennie. Rosły naprzeciwko naszego domu, po przeciwnej stronie drogi, pod płotem sąsiadki i były nieziemskiej urody. Ich różnobarwność trzymała mnie w czarującym niewolnictwie. Mogłam długo je obserwować, nie odrywając wzroku. I to przy tym, że życie zewnętrzne nigdzie nie znikało. Słyszałam pokrzepiające gęganie gęsi po obu stronach — na podwórku innej sąsiadki, Horpynki. Docierał do mnie głuchy dźwięk wiadra, które wyciągała ze studni baba Jałosoweta, a ono przy tym raz po raz uderzało o kamienne wnętrze studni, wychlapując z siebie lodowato zimny, płynny kryształ wody. A w samym rozkwitniętym kwiecie, na samym jego dnie, wierciła się w żółtym pyłku pasiasta pszczoła. Różowe, żółte, czerwone, bzowe, kremowe, białe malwy. Ciotka Marfa, u której rosły one pod płotem, ich kwitnienia już nie widziała, bo najpierw oślepła na jedno oko, a potem na drugie. A stało się to po tym, jak bezlitośnie pobiła konia, który ugrzązł w błocie. Koń odpowiedział jej tym samym — uderzył ją kopytem w twarz. Tymi malwami nikt się nie opiekował. Z roku na rok same się rozsiewały, kiełkowały, dojrzewały i przekwitały. Jesienią i zimą wiatr roznosił nasiona kwiatów dokoła i wkrótce cały nasz zakątek był usiany malwami Marfy. Od tamtej pory, widząc gdzieś malwy, nieodmiennie wspominam te sąsiadki. I znalazłszy się pewnego razu w Bawarii, bardzo zdziwiłam się tamtejszymi malwami: aż tam zaniósł je wiatr z mojego dzieciństwa! Kiedy pojawił się u mnie własny dom z kwietnikiem, przypomniałam sobie te kwiaty. I choć jak ja ich siałam — one uparcie nie chciały „wzrastać” (według Dowżenki). I wtedy wiosną pojechałam daleko za miasto, gdzie przy lwowskiej trasie rośnie dużo dzikich malw. Nakopałam zielonych krzaczków i posadziłam u siebie pod płotem. Cieszyłam się, obserwowałam jak rosną. Pewnie bardzo już chciałam je mieć… Bo pewnego razu mąż kosił trawę i wszystkie te krzaczki ściął, pomyślał, że to łopian. Minął czas. Obok mojego domu rośnie dużo malw Marfy. Właśnie tak chce mi się je nazywać. Bo szczerze wierzę w tę dziecięcą historię z wymyślonym wiatrem i nasionami. Co roku rozsiewa się ich wokół bardzo dużo. Każda z nich ma swój szczególny i niepowtarzalny nastrój. Każda jest dla mnie bardzo droga (w znaczeniu — bliska). Po kolejnej podróży do Indii spróbowałam rozszyfrować słowo „malwy”. Wygląda na to, że moja dziecięca historia ma realne podstawy. Wszak „mala” w sanskrycie oznacza „pole”, a „wa” — „rozprzestrzenianie”. Jakie wolnomyślne i niezależne kwiaty! Nie na darmo symbolizują Ukrainę. A kochać swój kraj jest bardzo prosto, choćby dlatego, że w sierpniu on jaśnieje i kwitnie malwami. Bądźmy razem! P R Z E D P Ł A T A—2 0 1 7 Koszt przedpłaty (z dostawą i kosztami pocztowymi): TYGODNIK OGÓLNOUKRAIŃSKIEGO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn