Strona · s. 4strona oryginału ↗
Moskiewski kat i... moskiewski patriarchat
Слово Просвіти, №34 за 2017 рік
przychylnego Niepodległości ludu. Władze milczą. Czy tylko udają? Czy naprawdę nie dostrzegają pełzającego zagrożenia dla naszej samodzielności? Nie zauważają demonstracyjnego świętowania obcej ideologii? A może świadczy to o tym, jak wielu małorosjan jest wśród państwowego konglomeratu? Ileż pisano, ileż mówiono, że przynależność do struktury kraju agresora w czasie, gdy Moskwa niszczy Ukrainę, okalecza naród, a ziemia jest zlana krwią naszych synów i skropiona łzami młodych wdów, matek, dzieci-sierot — a po hierarchach MP wciąż spływa to jak po kaczce. Oni tylko modlą się, aby ustała bratobójcza wojna. Ufają Bogu. Bezbożnicy i słudzy moskiewskiego Szatana. Serce kipi bólem i krwią. Za zakrwawiony, niszczony, zrujnowany Donbas. Krew i ruiny, kalectwa i śmierć. Kraj, zrujnowany i zniszczony przez moskala. Ale tak jak zajęty dzisiaj Donbas, boli mnie dawno zajęte arcydzieło — Ławra Poczajowska. I nawet nie przez to, że prawosławie innego, obcego odcienia odprawia nabożeństwo w ukraińskiej świętości, a przez tę niesprawiedliwość, która dawno zapanowała i teraz brutalnie utwierdza to wielkie kłamstwo. Dawno, jeszcze kiedy rosyjski but stąpił na wołyńską ziemię, wszystko otuliło się wojowniczą nieprawdą i tak została zdeptana historyczna istota, że nawet Taras Szewczenko, ten wielki miłośnik prawdy, artystycznie opracowując wielkość świętości, nie rozpoznał wtedy samodzierżawnego łotrostwa. Co tam ukrywano skradzione i unosił się wtedy tam obcy duch dla Wołyńskiej ziemi. A prawdziwy duchowy rozwój, jeszcze przekazany przez poprzedników, kontynuował wielki budowniczy, wielki Ukrainiec Mykoła Potocki. Oto wspomnienia o nim z opisu naocznego świadka: „Rozmawiał w języku ukraińskim, miał długie wąsy i osełedec założony za ucho, w rękach zawsze była wielka fajka. Pochodził z dawnego kozackiego rodu. Z wiary — grekokatolik. Człowiek niezwykle bogaty. 70 cerkwi i soborów zbudowano dzięki niemu przy pomocy wielu budowniczych, których zapraszał z Europy i którym szczodrze płacił”. Nic nie wiedzieliśmy o rodach Potockich, a tym bardziej o fundatorze Mykole Potockim. Szlachta i tyle. Renegaci. Zdrajcy ukraińskiego narodu. Jeden tylko pałac Potockich we Lwowie był znany i to jako pozostawiony nie wiadomo przez którego z Potockich. Coś gdzieś przeciekało o Potockim, który miał jakiś związek z Ławrą Poczajowską. I to na poziomie legendy. Wszystko ukrywano przed nami.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
