Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

We Lwowie odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą dysydentowi Mychajle Horyniowi

Слово Просвіти, №36 за 2017 рік

Tablicę pamiątkową poświęconą znanemu ukraińskiemu dysydentowi, obrońcy praw człowieka i więźniowi politycznemu, jednemu z liderów Ukraińskiej Grupy Helsińskiej, Mychajle Horyniowi, odsłonięto we Lwowie na budynku, w którym mieszkał. O tym informuje korespondent „Ukrinformu”. „Mychajło Horyń był człowiekiem, dla którego idea Ukrainy była ponad wszystko, człowiekiem niezłomnej woli, wyjątkowej skromności i inteligencji. Mieszkał w tym budynku. W mieszkaniu, przez które, według słów jego współpracownika Łewka Łukjanenki, jak przez czyściec duchowego hartowania przeszli wszyscy ukraińscy patrioci. Jako intelektualista, Mychajło Horyń pielęgnował idee, które były fundamentalne, które i dzisiaj w wielu przypadkach są jeszcze aktualne” — powiedział podczas uroczystości kierownik Lwowskiego Oddziału Obwodowego „Wszechukraińskiego Związku Helsińskiego” Jarosław Huła. Mychajło Horyń to aktywny przedstawiciel pokolenia lat sześćdziesiątych. W 1962 roku nawiązał kontakty z Iwanem Switłycznym, Iwanem Dziubą, Iwanem Draczem oraz innymi przedstawicielami ruchu narodowowyzwoleńczego. Organizował rozpowszechnianie literatury politycznej, która była wydawana za granicą, oraz samizdatu. W sierpniu 1965 roku został aresztowany pod zarzutem prowadzenia antyradzieckiej agitacji i propagandy, a w kwietniu 1966 roku skazany na sześć lat łagrów o zaostrzonym rygorze. Karę odbywał w Mordowii. Lecz nawet tam nie zaprzestał pracy agitacyjnej. W rezultacie za propagandę i rozpowszechnianie samizdatu wśród więźniów łagrów w lipcu 1967 roku Horynia wysłano do „Włodzimierskiego Centralu”. Horyń wyszedł na wolność w 1971 roku. W sierpniu 1978 roku wraz z Wiaczesławem Czornowołem wznowił czasopismo „Ukraiński Wisnyk”. Oprócz tego Horyń brał aktywny udział w działalności Ukraińskiej Grupy Helsińskiej. Razem z Czornowołem i bratem Bohdanem Horyniem opracował „Deklarację zasad Ukraińskiego Związku Helsińskiego”, ogłoszoną 7 lipca 1988 roku na 50-tysięcznym wiecu we Lwowie. We wrześniu tego samego roku Horyń zorganizował i stanął na czele Grupy Roboczej Obrony Ukraińskich Więźniów Politycznych, która weszła w skład Międzynarodowego Komitetu Obrony Więźniów Politycznych. Brał udział w kilku naradach przedstawicieli ruchów narodowo-demokratycznych narodów ZSRR. 3 grudnia 1981 roku Horynia ponownie aresztowano, a 25 czerwca tego samego roku skazano za „antyradziecką agitację i propagandę oraz odmowę złożenia zeznań w sprawie Iwana Kandyby” na 10 lat pozbawienia wolności w łagrach o szczególnie zaostrzonym rygorze oraz na 5 lat zesłania. Ułaskawiono go w 1987 roku, a zrehabilitowano w 1990 roku. Na Zjeździe Założycielskim Ludowego Ruchu Ukrainy Mychajłę Horynia wybrano przewodniczącym sekretariatu partii. W 1990 roku został deputowanym Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR, pracował w Komisji ds. Suwerenności, kierował Komisją ds. Mniejszości Narodowych. Zmarł Mychajło Horyń 13 stycznia 2013 roku. Pochowany na „Polu honorowych pochówków” Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn