Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Czas żyć dla Ukrainy

Слово Просвіти, №38 за 2005 рік

Z okazji Dnia Niepodległości Iliczowskie Miejskie Zrzeszenie «Proświta» im. T. Szewczenki przeprowadziło konkurs literacki. Słowa I. Franki najtrafniej oddają potrzebę współczesności — czynnej miłości do Ukrainy. Wśród młodzieży szkolnej i studenckiej nagrody otrzymali: Pobokina Marta (gimnazjum), Burakova Katarzyna (szkoła nr 6), Newzorowa Nelja (studentka). Wśród dorosłych — Preobrażenska Olena, Krywoszapka Ołeksandr, Kolomojcew Anatolij. Sponsorem konkursu była partia „Nasza Ukraina”. Przyznam się: zawsze lubiłam czytać prace uczniowskie. Jaki jesteś, mój młody współczesny? Co cię porusza? Jakie myśli i czyny poniesiesz w przyszłość? Niemal w każdej pracy brzmią wzruszające wiersze o miłości do Ojczyzny. „Kocham swój rodzinny kraj, bo to moja Ojczyzna” (Hieorhij Kowal); „Ojczyzna staje się częścią naszej duszy, serca” (Natałka Małiuta); „Urodziłam się w Ukrainie. Tu i będę żyć. Będę się uczyć kochać Ukrainę” (Hanna Nosal). Młodzi autorzy są szczerzy i oddani w swoich uczuciach. Są dumni ze swojej Ojczyzny, wierzą w jej przyszłość. „Jestem Ukrainką. I to bardzo mnie dumi” (Maria Krysʹ); „Jestem dumna ze swojego narodu, który wywalczył niepodległość. Jestem dumna z ludzi, którzy robią wszystko, by ocalić naród ukraiński” (Serhij Hrebeniuk); „W prawdzie przetrwasz każdą burzę i na kolana nie będziemy klękać” (Andrij Petryczenko). Młodzież nie tylko deklaruje miłość do Ukrainy, ale także dzieli się refleksjami o tym, jak uczynić życie lepszym. „Musimy być patriotami, nie uciekać od trudności za granicę. Trzeba w Ukrainie stworzyć odpowiednie warunki do życia narodu. Nie trzeba być u władzy. Wystarczy, by każdy Ukrainiec włożył cząstkę siebie, swoich sił duchowych, wiedzy, miłości w tworzenie własnej Ukrainy” (Anastasija Lymar); „To właśnie my musimy stać się prawdziwymi dziećmi matuchny-Ukrainy, strzec jej spokoju. Tyle ona musiała wycierpieć nie po to, by jej własne dzieci stały się zdrajcami i odstępcami” (Ihor Szulak). Cóż tu powiedzieć? Istotnie: устами młodych przemawia prawda. Słuchajcie, panowie, i uczcie się od dzieci, jak kochać Ojczyznę. Wśród mistrzów pióra jury jednomyślnie przyznało pierwszą nagrodę Olenie Preobrażenskiej. W jej poezji nie tylko rymowane wersy, ale głęboka myśl i uczucie, piękno i precyzja — widać to już podczas czytania: „los znów rozdaje karty”, „rozum chodzi boso po gwoździach”, „jestem jak na spowiedzi sama przed sobą”, „obojętność przekreślam deszczem”. Ołeksandr Krywoszapka pisze od dawna. Jak kłos nabiera dojrzałości, tak rośnie jego mistrzostwo. Ma niewiele wierszy z bezpośrednim wezwaniem do miłowania Ukrainy, ale w każdym wierszu czuć tę miłość: „niebo zapatrzyło się w zwierciadło wody”, „trawa-buркун pośród nocy szepcze mi swoje bajki”, „we łzach odeszła wczoraj z miasta jesień”. Dwie gorące proświanki — Walentyna Niczytajło i Halina Zakacjolo — niemal całą swoją twórczość poświęcają rodzinnej Ukrainie. Na święcie brzmiały także wiersze członków Narodowego Związku Pisarzy Wasyla Sahajdaka i Iwana Hawriuka. Wiele ciepłych słów skierowano pod adresem nauczycieli-mentorów, którzy pielęgnują młode talenty — W. M. Korniejczuka, L. T. Werhoti, T. A. Tatarczuk. Lecz przykro, że tylko dwie placówki oświatowe wzięły udział w konkursie. Serce raduje się, gdy patrzy się na naszą młodzież. Wśród nich bardzo wielu jest utalentowanych. Trzeba jednak dostrzec tę boską iskrę i rozdmuchać ją w wielkie ognisko talentu i miłości. To właśnie — szlachetne zadanie nauczyciela. Dlatego bądźcie aktywni, szanowni illicziwcy! Włączajcie się w imprezy, które organizuje „Proświta”. W. SYDORUK, członek jury konkursu, m. Iłłicziwśk obwód odeski

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn