Strona · s. 4strona oryginału ↗
APEL OBYWATELI DO PREZYDENTA JUSZCZENKI W. A.
Слово Просвіти, №38 за 2005 рік
Również całkowicie oczekiwanym i realnym będzie ożywienie działalności “małych partii”, dla których “przeczołganie się” przez 3-procentowy próg jest jedyną szansą na dalszą egzystencję. Zważając na wszystkie przedwyborcze konfiguracje, politolodzy z Agencji Modelowania Sytuacji, prezentując swoje badanie “Partie polityczne Ukrainy: przygotowanie do wyborów parlamentarnych 2006”, podają dziesięciu głównych graczy kampanii: “Ludowy Związek Nasza Ukraina”, “Batkiwszczyna”, Partia Regionów, Komunistyczna Partia Ukrainy, Socjalistyczna Partia Ukrainy, Partia Ludowa Ukrainy, PSPU, SDPU(o), “Trudowa Ukraina”, Partia Zielonych Ukrainy. Oczywiście można polemizować co do możliwości samodzielnej gry czterech ostatnich sił politycznych. Szczególnie interesujące jest to badanie tym, że bodaj po raz pierwszy na Ukrainie podaje się otwarte informacje o zasobach kadrowych, finansowych, organizacyjnych, technologicznych i medialnych wymienionych wyżej potencjalnych graczy. Co w ogóle daje wystarczająco poważny klucz do zrozumienia zagmatwanej gry ukraińskiego politycznego środowiska. Niestety, nie jest on dostępny dla szerokiego kręgu wyborców. My, mieszkańcy Dniepropetrowska, żądamy wreszcie stworzyć normalne warunki dla odrodzenia ukraińskiej kultury, historii i świadomości narodowej, które przez wieki były gnębione przez Rosję. Zarówno poprzednie, jak i obecne kierownictwo obwodowej administracji państwowej, mer miasta nie dokładają wysiłków dla tej szlachetnej misji. Co więcej, idą oni w nurcie proimperialnych zachcianek, teraz już niby sąsiada Ukrainy, Federacji Rosyjskiej. Pomimo tego, że już od ponad 10 lat istnieją na różnych szczeblach komisje, kierowane przez p. S. Kostiuczenkę i A. Bolebrucha, ds. przemianowania totalitarnych i proimperialnych nazw miast, ulic, prospektów, placów, różnych instytucji i zakładów, prawie nie ma żadnego postępu w tym kierunku: z wielkim trudem przemianowano 4 pozycje z ogromnej listy. Wszystko, jak w czasach radzieckich, rozstrzyga się potajemnie i nie na korzyść narodu ukraińskiego. Co więcej, dniepropetrowscy hierarchowie cerkiewni podchwycili z Moskwy nową ideę o tym, że niby nasze kozackie miasto zostało nazwane nie na cześć rosyjskiej imperatorowej-prostytutki i gnębicielki Katarzyny II, a na cześć św. Katarzyny. Tak to odwrócili — ni mniej, ni więcej!!! Chociaż sam Potiomkin, jak świadczą źródła historyczne, nazwał to miasto właśnie na cześć Katarzyny II. A obecnie, podczas letnich urlopów, ni z tego, ni z owego pojawia się już nawet “zalegalizowana” nazwa Jekateriniński Bulwar (ku radości rosyjskich szowinistów) na miejscu nowo wzniesionego kompleksu budowlanego pod wymowną nazwą Arbat. Niby nic takiego, ależ to bezwstydna rosyjska polityka przy przyzwoleniu lokalnych władz. Przecież na jego otwarcie przyjeżdżał z Moskwy sam Łużkow… I gdzie ten bulwar jest położony? A wprost wpada w ulicę Tarasa Szewczenki. Jakie niesłychane bluźnierstwo!!! Kontynuuje się zrastanie i zrusyfikowanie dniepropetrowskiej władzy z tzw. Ukraińskim Kościołem Prawosławnym Patriarchatu Moskiewskiego w osobie jego władyki Ireneusza. Nie jest wykluczone, że ten wysoki dostojnik jest inicjatorem tzw. idei o św. Katarzynie, o której nikt przez tyle wieków nie słyszał. Na początek władyka Ireneusz zaproponował wzniesienie pomnika tzw. św. Katarzyny. Do roli sponsorów zaangażował nawet naszego szanowanego p. J. Jechanurowa wraz z jego żoną, który, nie rozeznawszy się w perypetiach tej intrygi, poparł tę decyzję. Jeśli to dotyczy świętej, to po co władyka zwraca się do całej wspólnoty miasta, a nie do swojej owczarni? Znowu jak w przysłowiu — “nie kijem go, to pałką”… Znowu, jak podczas wyborów, cerkiew ingeruje w walkę polityczną, przy czym nie na korzyść Ukrainy. Zatem żądamy jeszcze na wstępie zaprzestać manipulowania i zniekształcania prawdziwych faktów, w celu niedopuszczenia do przemianowania naszego miasta czy jego zakątka, związanego z odrażającym imieniem i postacią Katarzyny II. Uważniej czytajcie historię i szanujcie to, co rodzime, jeśli podjęliście się rządzić tym narodem. — Proponujemy natychmiast usunąć krzyż, który ustawili przed wjazdem do Dniepropetrowska. Co to za krzyż nałożono na całe miasto? Świat takiego jeszcze nie widział. — Prosimy wyższych urzędników miasta Dniepropetrowsk o wsłuchanie się w propozycje ukraińskiej inteligencji i nadanie nazw ulicom, prospektom, placom oraz zakładom, które są związane z imionami rdzennych mieszkańców i zasłużyły na to swoją pracą na rzecz narodu ukraińskiego. W szczególności nazwać główny prospekt miasta imieniem D. Jawornyckiego itd. — Stanowczo żądamy zmiany składu komisji oraz ich przewodniczących, którzy zajmują się przemianowywaniem nazw, i postawienia ludzi nieobojętnych na przywrócenie świadomości narodowej Ukraińców i na przeszłość naszego narodu. Poprzedni skład bał się tej prawdy, wykonując rozkazy prorosyjsko nastawionej władzy w Dniepropetrowsku. Długo milczeliśmy, teraz nadszedł czas, aby sprawiedliwość zatriumfowała i liczymy na wsparcie Prezydenta, rządu, całej społeczności Dniepropetrowszczyzny oraz Ukrainy. Radmiła KORŻ Zdjęcie Ołeksandra Hałaty Radmiła KORŻ jeśli wszystkie sprawy znikną, to on dość szybko pomoże je znaleźć. Chce się zapytać: jak? Jeśli wszystko powyżej powiedziane odpowiada rzeczywistości, to kopie istnieją. Ale czy można ufać kopiom? I jeszcze: jeśli popełniono przestępstwo służbowe, to istnieje bezpośrednie zagrożenie ujawnienia tajemnicy państwowej. Jakie jeszcze sprawy z kancelarii SBU mogą wypłynąć na światło dzienne? A to już poważniejsze przestępstwo niż oskarżenie wysunięte przeciwko Petrowi Poroszence o wymuszenia. I wreszcie: jeśli pan Turczynow jest taki już uczciwy, dlaczego nie wyszedł na konferencję prasową znacznie wcześniej, jeszcze w statusie szefa SBU? Kiedy dokumenty i sprawy były jeszcze dostępne bez popełnienia “przestępstwa służbowego”? Pytania, na które każdy powinien dać sobie swoją samodzielną odpowiedź… Zrozumiałe jest tylko jedno: wojna trwa i będzie bezlitosna… Skrzywdzona Julia Wołodymyriwna wraz ze swoim zespołem obecnie pragnie tylko jednego: władzy… A ponieważ publiczne przeprosiny od Prezydenta i łzawa prośba o powrót i pokierowanie nowym rządem nie nadejdą, to możemy oczekiwać wszystkiego: kontynuacji wojny kompromatów (którą już wykorzystują na swoją korzyść siły, które przegrały w zeszłym roku), rozegrania karty reformy politycznej (co doprowadzi do pełnej destabilizacji politycznej i prawnej w kraju), próby powtórzenia Majdanu (nie zapominajmy aksjomatu, że historia powtarza się tylko w formie farsy). Jedno jest zrozumiałe: popełniono bardzo wiele błędów. Ale ludzie, którzy na rzecz swoich własnych interesów poświęcają stabilność państwa w trudnym okresie przejściowym, zaufania już nie budzą. T. KOWALCZUK, W. BOHOWYK i inni. Łącznie 51 podpisów. Zbiórka podpisów trwa
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
