Strona · s. 11strona oryginału ↗
Z KIJOWA DO KACZANÓWKI PRZEZ NIEŻYN
Слово Просвіти, №40 за 2011 рік
Nadia ONYSZCZENKO, m. Nieżyn Zdjęcia autorki Tak nazywa się przewodnik, właśnie wydany w kijowskim wydawnictwie, aby wznieść nas na wyżyny duchowości. Czerpali z niej swoją twórczość Taras Szewczenko i Mykoła Hohol, Mychajło Hlinka i Mykoła Ge, Jewhen Hrebinka i Marko Wowczok, Pantełejmon Kulisz i Hanna Barwinok, Ilja Riepin, Mychajło Wrubel, Mstisław Dobużyński, Ihor Hrabar, Ołeksandr Dowżenko. Kaczanowskie muzy, które niewidocznie są tu obecne już trzecie stulecie, inspirują twórców. Właściciele Kaczanówki: od generała osauła Iwana Łomykowskiego do barona Mychajła Oliva i jego żony Oleny — rozbudowywali ukraiński majątek, napełniali go muzealną ekspozycją. Największy wkład w to szlachetne dzieło wniósł Wasyl Tarnowski-starszy, który, ucząc się w Nieżyńskim Gimnazjum Nauk Wyższych imienia księcia Bezborodki, przyjaźnił się z Mykołą Hoholem. Zatem kilka stron ilustrowanego przewodnika poświęcono Nieżynowi, gdzie w 1881 roku ustawiono pierwszy pomnik wybitnemu pisarzowi. A także Iczni, Iżawcowi, Parafijiwce, Petrusziwce, niedaleko których właśnie położona jest Kaczanówka. Właśnie w Nieżynie urodził się, a w Krutach mijało dzieciństwo profesora, poety, literaturoznawcy, laureata Narodowej Nagrody imienia Tarasa Szewczenki Ihora Wasylowycza Kaczurowskiego, który obecnie mieszka w Monachium i jest zapalonym grzybiarzem. Druga część wydania — unikalna
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
