Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

CO ŁĄCZY, A CO DZIELI?

Слово Просвіти, №40 за 2011 рік

Zdjęcie Olesia Dmytrenki. Jewhen BUKET. W poniedziałek, 3 października, w Kijowie na szczeblu oficjalnym uczczono pamięć ofiar masowych rozstrzelań w czasach II wojny światowej. Przywódcy Ukrainy i Izraela złożyli kwiaty pod pomnikiem „Babi Jar”. Ze strony ukraińskiej w ceremonii wzięli udział prezydent Wiktor Janukowycz, premier Mykoła Azarow i spiker parlamentu Wołodymyr Łytwyn, ze strony izraelskiej — wicepremier Awigdor Lieberman. A społeczność żydowska tego dnia obchodziła już 70. rocznicę tragedii na swój sposób: wraz z przedstawicielami organizacji żydowskich z USA i UE około pół tysiąca ludzi przyszło do znaku pamięci „Menora”, gdzie liderzy organizacji żydowskich położyli kamień węgielny pod przyszłe muzeum Babiego Jaru. Tradycja masowego upamiętniania ofiar tragedii Babiego Jaru została zapoczątkowana. Babi Jar to jeden z głównych symboli Holokaustu. Tutaj nazizm objawił się w czystej postaci, gdy ludzi rozstrzeliwano tylko z powodu ich przynależności narodowej. W tym sensie tragedia w Babim Jarze jest przede wszystkim ludobójstwem Żydów i Romów, chociaż ofiarami okupantów stali się wtedy tysiące ludzi różnych narodowości, wyznań i poglądów politycznych. Tutaj również znaleźli swój ostatni spoczynek jeńcy czerwonoarmiści i ukraińscy nacjonaliści, prawosławni duchowni oraz zwykli kijowianie.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn