Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Blask „Pieśni leśnej” Łesi

Слово Просвіти, №40 за 2018 рік

Wołyńska ziemia znów wypełniła się poezją, pieśniami, wspomnieniami. Rozmyślaniami o sławnej rodaczce tego cudownego zakątka, genialnej Łesi Ukraince. Na XVII festiwal literacko-artystyczny „Pieśń leśna” przybyło wielu honorowych gości, pisarzy z Ukrainy, Białorusi, Bułgarii, Polski, aby pokłonić się tym sławnym miejscom, które są związane z powstaniem tego utworu. Maria LUDKEWYCZ, laureatka nagrody literackiej imienia Łesi Ukrainki, uczestniczka festiwalu. Po raz pierwszy festiwal rozpoczął się w Łucku i nie w sierpniu, a we wrześniu, aby młodzież studencka i uczniowska mogła dołączyć do tego wydarzenia. Poeci i wszyscy chętni mogli zobaczyć spektakl „Pieśń leśna” w Wołyńskim Akademickim Teatrze Lalek. Następnego dnia odbyło się uroczyste otwarcie festiwalu przy pomniku Łesi Ukrainki w centrum Łucka. Z przemówieniami powitalnymi wystąpili urzędnicy miejscy, przewodniczący Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Mychajło Sydorzewski, pisarze z różnych obwodów Ukrainy i zagranicy, przewodnicząca Wołyńskiej organizacji NSPU Olha Laszniuk, która wspaniale zorganizowała ten festiwal wraz z Radą Miejską Łucka, Wołyńską Obwodową Administracją Państwową oraz fundacją „Tylko razem”. Atrakcją wydarzenia była wycieczka po rejonie kowelskim, do wsi Kołodieżno, gdzie goście mogli odwiedzić literacko-pamięciowe muzeum Łesi Ukrainki, przebywać w białym i szarym domku Kosaczów, zobaczyć gruszę i dwa krzewy derenia, które jeszcze pamiętają Łesię Ukrainkę. W Neczymnym odbyła się wycieczka po uroczysku. Zobaczyliśmy tajemniczy czarujący las, dąb Łesi, miejsce, gdzie stała chatka wujka Łwa i jezioro, które niestety już zarosło ziołami, ale kiedyś poetka zobaczyła je takim, jak opisała w dramacie-baśni „Pieśń leśna”. Poetka w 1884 roku po raz pierwszy latem przebywała tutaj u wujka Łwa Skułyńskiego z matką Ołeną Pcziłką, bratem Mychajłykiem i siostrą Ołhą. O tych odwiedzinach pozostawiła wspomnienia młodsza siostra i biografka Łesi Ukrainki Ołha Kosacz-Krywyniuk: „U wujka Łwa w Neczymnym była chata i szopa na siano z trzema ścianami i dachem, z czwartej strony szopa była otwarta właśnie w stronę jeziora. W tej szopie na sianie nocowaliśmy, wtedy były właśnie księżycowe noce i Łesia nawet w nocy miała przed oczami ten krajobraz z „Pieśni leśnej”, który byłby najdokładniejszą dekoracją do niej”. Łesia była poruszona tajemniczością przyrody, legendami zakątka, które opowiadał wujek Łw. Potem jeszcze długo rusałki, wodniki, leszy, wierzby i brzoza przychodziły w jej sny. Minęło wiele lat i w 1911 roku, zatęskniwszy za rodzinną ziemią, Łesia Ukrainka w Kutaisi pisze swoją „Pieśń leśną” jako wysławienie szczerej miłości na przekór okrutnej prawdzie życia. W Domu Kultury wsi Kołodieżno na święcie rozbrzmiewały pieśni lokalnych zespołów folklorystycznych, poruszały duszę pieśni w autorskim wykonaniu poety Ołeksandra Smyka. Brzmiały wiersze laureatki nagrody literackiej imienia Łesi Ukrainki Nadiji Humeniuk, tłumaczki z bułgarskiego Anny Bahrianej, Białorusina Serhija Omelczuka, kijowianina Olesia Gordona, odesitki Iryny Tomy, chmielniczanina Artura Zakordoncia oraz innych poetów. Poetka Maria Ludkewycz na spotkaniu autorskim z dziećmi w obwodowej bibliotece dla dzieci. Uczestnicy festiwalu „Pieśń leśna” przy pomniku Łesi Ukrainki w Łucku. W Neczymnym. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2018 PRENUMERATA—2018 Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn