Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

BEZ PROGRAMU, PRZY REKLAMIE I W DYMIE

Слово Просвіти, №42 за 2011 рік

Dzień kina ukraińskiego. W tym roku czekałem, jak zareagują media. Cicho. Nawet w wiadomościach nie wspomnieli! Tylko w „Ukrainie Mołodej” z 8 września obserwator działu kultury L. Ołtarżewska cieszy się, że dużo śmiała się na premierze filmu „Wahitnyj” (Ciężarny). Smutno, panowie… A tymczasem nasza teraźniejszość kipi, wrze festiwalami filmowymi, pokazami, tygodniami kina włoskiego, francuskiego, niemieckiego. Rosyjskie już się u nas zadomowiło. I jaka jest tego cena, skoro ukraińskich filmów nie ma? Patrzę i myślę: a gdyby te pieniądze, zapał i energię — na rozwój ukraińskiej dystrybucji filmowej! My przecież nie widzieliśmy nawet filmów stworzonych na wysokim poziomie: „Ukradene szczastia” (Ukradzione szczęście), „Podorożni” (Podróżni), „Szczastia moje” (Szczęście moje), „Ridnia” (Rodzina), „Widkryta nicz” (Otwarta noc), „Sobaczij wals” (Walc psi), „Mołytwa za hetmana Mazepu” (Modlitwa za hetmana Mazepę) (za to ile brudu wylano na J. Illenkę!). Nawet „Mamaja” pokazywali w Odessie tylko raz! Na prezentacji była obecna ekipa filmowa, Kira Muratowa. Dyrektor kina „Odessa” tak się żalił i przepraszał publiczność (sala była przepełniona!), że po włoskich i francuskich filmach nagle pokazują ukraiński! Oto do czego dożyliśmy na Ukrainie! W naszej kinematografii pojawiła się plejada młodych utalentowanych reżyserów: Ihor Strembycki, Serhij Łoznycia, Taras Tomenko, Myrosław Słaboszpycki, Maryna Wroda, Taras Tkaczenko, którzy próbują tworzyć faktycznie bez wsparcia państwa i nawet udaje im się zdobywać nagrody w Cannes oraz na Berlinale! Czyż to nie bohaterowie naszych czasów? Na koniec do przemyślenia zacytuję doktora nauk fizyczno-matematycznych, profesora, kierownika katedry wyższej matematyki Odeskiej Państwowej Akademii Chłodnictwa Wałerija Szwecia: „Najważniejszą pod względem efektywności dźwignią, którą mają Stany Zjednoczone Ameryki dla wpływu na światową opinię publiczną, jest Hollywood. I dopiero na drugim miejscu — kilka potężnych agencji informacyjnych, które faktycznie kierują światowymi przepływami informacyjnymi. Jeśli własnego potężnego pola informacyjnego nie ma, to państwo jest w niebezpieczeństwie. Nasze państwo, na moje głębokie przekonanie, jest w wielkim niebezpieczeństwie”. Petro ANTONENKO Minęło 5 lat od dnia wejścia w życie na Ukrainie Ramowej Konwencji Światowej Organizacji Zdrowia dotyczącej walki z paleniem tytoniu. O podsumowaniu pięciolecia poinformowali dziennikarzy na konferencji prasowej w UNIAN kierownik biura WHO na Ukrainie Ihor Pokanewycz oraz znany medyk, naukowiec, były minister ochrony zdrowia, akademik Mykoła Poliszczuk. Jest on autorem pierwszej ustawy antytytoniowej, przyjętej przez parlament w 2005 r., obecnie kieruje Koalicją „Za wolną od dymu tytoniowego Ukrainę”. Ogłoszone podsumowania są dość optymistyczne na tle tej niewesołej sytuacji, która była. Obecnie modnie jest tworzyć rankingi państw. I przykro widzieć, gdy Ukraina w rankingach pozytywnych zjawisk, takich jak rozwój gospodarki, sfery socjalnej itp. zajmuje 150. czy jeszcze niższe miejsce. Natomiast w rankingach negatywów, ostrych problemów społecznych jesteśmy wśród pierwszych. Otóż, jeszcze w 2005 roku Ukraina była na mało zaszczytnym 4. miejscu na świecie pod względem rozpowszechnienia palenia tytoniu. To oficjalne dane WHO, zgodne z naszą państwową statystyką. Wtedy paliło 62% mężczyzn i 17% kobiet. Według wszystkich kanonów statystyki medycznej wchodziliśmy do liderów globalnej epidemii tytoniowej, a właśnie takim surowym określeniem nazwała to zjawisko WHO. Więc trochę pocieszmy się świeżymi danymi, przytoczonymi w Trzecim raporcie WHO dotyczącym globalnej epidemii palenia tytoniu: Ukraina przemieściła się z 4. na 29. miejsce. Obniżyła się też statystyka palenia: u mężczyzn wynosi ona 45%, u kobiet 9%. Tak więc wynik przyłączenia się Ukrainy do Ramowej konwencji jest oczywisty. Więc krótko o tym dokumencie. Ramowa konwencja WHO, pierwszy dokument globalnej skali w dziedzinie ochrony zdrowia, została przyjęta w Genewie 21 maja 2003 roku. Państwo ukraińskie ratyfikowało konwencję 15 marca 2006 roku i 5 września tego samego roku weszła ona u nas w życie. Dziś konwencję ratyfikowały już 174 kraje świata, wśród których największe pod względem liczby ludności państwa Chiny i Indie, a także Niemcy, Wielka Brytania, Francja. Oto główne środki na realizację konwencji, które z powodzeniem wdrożono na Ukrainie i które przyczyniły się do zmniejszenia palenia tytoniu. Jest to podniesienie podatków na wyroby tytoniowe, zakaz ich reklamy na nośnikach zewnętrznych, stopniowe uwalnianie miejsc publicznych od dymu tytoniowego, wprowadzenie napisów ostrzegawczych na opakowaniach wyrobów tytoniowych. To naprawdę realne kroki i są one dość efektywne. Ale nie warto popadać w samozadowolenie, sytuacja nie jest najlepsza. Przejście z 4. na 29. miejsce, oczywiście, jest postępem, ale przypomnijmy, że na planecie jest ponad 200 państw, i my póki co, niestety, jesteśmy w pierwszej trzydziestce. Przecież wiele postanowień konwencji w państwie do tej pory nie zostało wykonanych. Artykuł 13 dokumentu wymaga od państw-sygnatariuszy, aby w ciągu pięciu lat obowiązywania u nich Konwencji całkowicie zakazano reklamy wyrobów tytoniowych, a także stymulowania ich sprzedaży i tzw. sponsoringu od produkcji tych wyrobów. Czas wykonać ten wymóg. I wreszcie nasz parlament przyjął projekt ustawy 5164 o zakazie reklamy wyrobów tytoniowych. Co prawda, ustawa wejdzie w życie dopiero za pół roku. Konwencja w artykule 5 zobowiązuje państwa-sygnatariuszy do wprowadzenia narodowych programów walki z paleniem. Przecież tutaj muszą być połączone wysiłki prawników, medyków, ekonomistów, cerkwi, sektora rządowego i społecznego. Taki program został przyjęty uchwałą poprzedniego Gabinetu Ministrów z 3 września 2009 roku i był obliczony do 2012 roku. Ale z jakiegoś powodu uchwałą Gabinetu Ministrów z 22 czerwca tego roku program został anulowany. Czyżby tylko dlatego, że przyjmował go poprzedni rząd? Ale czy warto upolityczniać, gdy chodzi o poważny problem społeczny? Więc teraz przedstawiciele społeczeństwa zwrócili się do rządu i proszą o przywrócenie działania wspomnianego programu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn