Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

DZIECI WODY W SOKOLINYCH GÓRACH

Слово Просвіти, №42 за 2011 рік

Maksym ONYSZCZENKO, student Niżyńskiego Państwowego Uniwersytetu im. Mykoły Hogola Ksiądz ojciec Walentyn Hordijczuk w malowniczej okolicy na Rówieńszczyźnie zebrał młodych prawosławnych chrześcijan. Na wypoczynek w obozie raftingowym zgłosili się miłośnicy turystyki wodnej, którzy już pokonali wiele wodnych progów, oraz początkujący, którzy postanowili spróbować swoich sił. Wśród takich był także autor tych wierszy. Na początku trochę się bałem wsiadać do katamaranu i kajaka, ale wspólna modlitwa i Boża pomoc, przyjacielskie wsparcie i rady instruktorów szybko nauczyły nas wiosłować zgodnie, razem urządzać życie w obozie. Aby w warunkach naturalnych wszystkim było komfortowo, każdy z dwudziestu obozowiczów wypełniał swoje posłuszeństwo: przygotowywał drewno na opał, nosił wodę, podtrzymywał ognisko, dyżurował w kuchni. Przyjechaliśmy z różnych miast Ukrainy: Petro Uszkałow z Kijowa, Dina Majorowa z Sum, ja z Niżyna, lecz zbliżyła nas wiara w Boga i pragnienie wzajemnej pomocy. Najciekawiej było przy wieczornym ognisku, podczas duchowych rozmów ojca Wołodymyra Tymkina, którego zapamiętałem z zjazdu ukraińskiej młodzieży prawosławnej w Kijowie. A jeszcze podawaliśmy sobie w kręgu zapaloną świecę i szczerze rozmawialiśmy o trudnościach na drodze do Boga, radziliśmy się, jak przezwyciężać pokusy, uczyliśmy się dziękować Bogu i bliźniemu. Dobre stosunki, piękno przyrody przekonywały o harmonijności świata stworzonego przez Boga. Zniekształca go nasze nierozumne zachowanie, dążenie do wywyższania się nad innych ludzi. Ten cichy raj — Bożą łaskę — staram się nie zgubić w sobie, aby pewniej czuć się w codziennych troskach. Prawosławni obozowicze na brzegu Zbrucza

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn