Strona · s. 4strona oryginału ↗
Czy polityka kolonialna trwa??
Слово Просвіти, №42 за 2011 рік
stanowi absolutną większość jej ludności i nadała państwu oficjalną nazwę”. „Język ukraiński jako państwowy jest obowiązkowym środkiem komunikacji na całym terytorium kraju przy wykonywaniu uprawnień przez organy władzy państwowej i organy samorządu terytorialnego (język aktów, pracy, prowadzenia spraw urzędowych, dokumentacji itp.), a także w innych sferach życia publicznego, które określa ustawa (część piąta artykułu 10 Konstytucji Ukrainy)”; te przepisy w praktyce nie są przestrzegane; g) Deklaracja o state suwerenności Ukrainy, przyjęta przez Radę Najwyższą Ukraińskiej SRR 16 lipca 1990 roku, w której proklamowano: „Ukraińska SRR zapewnia narodowo-kulturalne odrodzenie narodu ukraińskiego, jego świadomości historycznej i tradycji, narodowo-etnograficznych osobliwości, funkcjonowanie języka ukraińskiego we wszystkich sferach życia publicznego”; w tym zakresie obecne władze nic nie robią, a wręcz przeciwnie, dokładają starań, aby zachować i zakonserwować sytuację językową z czasów kolonialnych. 2. Fałszowana jest istota Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych, począwszy od tłumaczenia jej samej nazwy (prawidłowe tłumaczenie zgodnie z jej istotą: Europejska karta języków lokalnych lub mniej rozpowszechnionych) a skończywszy na jej przeznaczeniu, jakim jest ochrona lokalnych lub mniej rozpowszechnionych języków, którym grozi zanik, a nie języka dawnych kolonizatorów i kolonistów, narzuconego siłą narodowi ukraińskiemu, którym jest język rosyjski w Ukrainie, a który obecna administracja dąży uczynić de facto drugim językiem państwowym, aby ostatecznie wyeliminować język ukraiński z życia publicznego. 3. Ochrona języków mniejszości narodowych jest stale interpretowana jako afirmacja w Ukrainie wyłącznie języka rosyjskiej mniejszości narodowej, a nie jako ochrona języków wszystkich mniejszości narodowych, w szczególności krymskotatarskiej, greckiej, polskiej, hebrajskiej, gagauskiej itd. 4. Szkoły i klasy z ukraińskim językiem nauczania, przedszkola z ukraińskim językiem wychowania w ostatnim czasie zaczęto przekształcać na nauczanie i wychowanie w języku rosyjskim, w sposób nieproporcjonalny do liczby osób z rosyjskiej mniejszości narodowej. Ponadto w szkołach z rosyjskim językiem nauczania nauczanie wszystkich przedmiotów, z wyjątkiem być może języka i literatury ukraińskiej, wbrew haskim zaleceniom dotyczącym praw mniejszości narodowych do edukacji, prowadzi się wyłącznie w języku rosyjskiej mniejszości narodowej. 5. Nauczanie w wyższych szkołach nadal odbywa się przeważnie w języku rosyjskim, mimo że „Państwowy program rozwoju języka ukraińskiego i innych języków narodowych w Ukraińskiej SRR na okres do 2000 roku”, przyjęty przez Radę Ministrów Ukraińskiej SRR 12 lutego 1991 roku i nikt go nie odwołał, jako ostateczny termin pełnego przejścia na język państwowy w nauczaniu w wyższych szkołach Ukrainy wyznaczył koniec ubiegłego stulecia. 6. Zmniejsza się liczba godzin nauki języka państwowego w klasach początkowych, w szkołach średnich i wyższych, a liczba godzin nauki języka państwowego w szkołach z rosyjskim językiem nauczania w ogóle nie zapewnia należytego opanowania go, i rodzice są zmuszeni wynajmować korepetytorów, aby ich dzieci doskonaliły znajomość języka państwowego. Na terenie całej Ukrainy nie ma żadnych państwowych kursów (bezpłatnych, a nawet płatnych) nauki języka państwowego dla tych, którzy go nie znają, a z tych czy innych powodów muszą go znać. 7. Zniesiono obowiązkowe dubbingowanie zagranicznych filmów na język państwowy. Państwo nie wspiera finansowo produkcji ukraińskich filmów. Telewizja, jako najskuteczniejszy środek wpływu na obywateli, zwłaszcza na dzieci, funkcjonuje przeważnie w języku niepaństwowym. 8. W Ukrainie w sposób katastrofalny zmniejsza się udział prasy drukowanej w języku ukraińskim w porównaniu z rosyjskim. „Roczny nakład czasopism i innych wydawnictw periodycznych w języku ukraińskim w 2004 r. wynosił 28 % ogólnej liczby, podczas gdy jeszcze w 1995 r. wynosił 70 % (dla wydawnictw rosyjskojęzycznych te wskaźniki rosną — z 18 % do 64 %). Udział rocznego nakładu gazet wydawanych w języku ukraińskim w ciągu 10 lat zmniejszył się z 50 % w 1995 r. do 32 %. Tymczasem gazety rosyjskojęzyczne w ogólnym nakładzie wzrosły z 45 % do 59 %. 9. Rząd odmówił nie tylko finansowego (którego zresztą nie było, ten przedsięwzięcie finansują mecenasi), ale także administracyjnego wsparcia dla przeprowadzenia w 2011 roku XI Międzynarodowego Konkursu Znawców Języka Ukraińskiego im. Petra Jacyka, który wcześniej otrzymywał wsparcie rządowe. 10. Dotąd, w 21. roku istnienia niepodległej Ukrainy, Rada Najwyższa Ukrainy nie uchwaliła ustawy o języku państwowym oraz o funkcjonowaniu języków mniejszości narodowych w Ukrainie, która odpowiadałaby Konstytucji Ukrainy, mimo że artykułami 10 i 92 Konstytucji Ukrainy przewidziano istnienie takiej ustawy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
