Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

Rocznica wyzwolenia Kijowa

Слово Просвіти, №45 за 2008 рік

Andrij ŁOZOWYJ 65 lat temu Kijów został wyzwolony od niemiecko-faszystowskich najeźdźców. Niewielu uczestników tamtych wydarzeń żyje do dziś. Chciałoby się, aby wypłacano im godną emeryturę, przyznawano ulgi, a nie tylko obiecywano, rzucając żałosne grosze. Tym weteranom, którzy już opuścili ten świat, wieczna pamięć... Nie spodziewamy się szczególnie patetycznych uroczystości. Zapewne prawie nie ma już tych, dla których takie uroczystości należałoby organizować. Wydarzeń z 6 listopada 1943 roku nie należy oceniać jako zwycięstwa komunizmu nad faszyzmem, czyli zwycięstwa jednego zła nad drugim. Jednak nie budzi wątpliwości, że Kijów bronili przede wszystkim etniczni Ukraińcy, walczący nie „za Rodinę, za Stalina”, lecz o własną wolność i wolność swojego narodu, za dom i Ojczyznę. Dlatego w tym dniu pozdrowcie choćby jednego weterana – a na świecie przybędzie ciepła. Jak nigdy dotąd aktualne dla Ukrainy jest pytanie o uznanie na poziomie państwowym weteranów Ukraińskiej Powstańczej Armii. Najwięcej, co władza może zrobić dla pojednania żołnierzy obu armii, to zapewnić im wszystkim godne gwarancje socjalne i emerytury w takiej wysokości, aby nie cierpieli niedostatku w tym, co najpotrzebniejsze. Bez pojednania niemożliwe jest przemyślenie historii przez naród. Byłoby wspaniale, gdyby weterani Armii Radzieckiej witali żołnierzy UPA w dniu Pokrowy, a żołnierze UPA – czerwonoarmistów, na przykład 23 lutego. H. Malakow. „Sofia przez ruiny”. Akwarela

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn