Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 9strona oryginału ↗

Mychajło PASICZNYK. Nie traćcie daru mowy!

Слово Просвіти, №45 за 2018 рік

Coś tam będzie... Prokuratorzy nie chodzą do sądu, Deputowani — na salę obrad... Cóż to za państwo! Wampiry ssą Krew narodową, żeby nie skwaśniała... Niby prawa stoczył robak, Niby rycerstwo zjadła smuta... Coś tam będzie — nie może przecież tak Bez końca bezkarnie być! Hej, Azowie! Armady suną drapieżnie na Azow. Nie z pokojem, a z wojną — bez wątpienia! Hej, Azowie! Wołaj kozacką krew, Która kiedyś była tobą pełna! Agresor wszystko zagrabić się śpieszy I może się stać — wszyscy będziemy bici, Jak świat nie da dzisiaj odporu Piratom dwudziestego pierwszego wieku! Poza polem prawnym?! Szeregami idą na najeźdźców, a między tym “Mężowie stanu” im strzelają w plecy... ...Patriotyzm poza polem prawnym Bywa tylko w naszej Ukrainie... Ja — na wojnie... Postawiłem kropkę — i zadrżałem Od jęku rwanej struny... Ja jakby wczoraj wróciłem Z czteroletniej wojny... Milczcie! “Pisać — nie strzelać” Nie mówcie przez śliny śluz... Ja jakby wczoraj automat Wziąłem na ramię lufą w dół. O tym, że ducha naszego można giąć, — Nie rozprawiajcie mi. Ja na wojnie tej, póki sroga Skrobie się do drzwi głównych... Bo Czuraj Marusia wieczna... Konika prowadzi łąką, Kwili w rodzinnej stronie Pieśń-płacz i pieśń-tęsknota, Lecz nie pieśń-rozpacz, nie! Skłania wstać o świcie W blasku ros, podków, mieczy Pieśń-hymn i pieśń-wezwanie Przeciw srogim wrogom! I wielka, i magiczna Nasz los w wiekach, Bo Czuraj Marusia wieczna Z Ukrainą w pieśniach! W przededniu... Żeby nadzieja nie zgasła, Żeby nie chybiła pora, — Nie łapmy się na hasła, Przyglądajmy się sprawom... Spryciarze dworscy i klerki Wszystko ustawią pod feng shui: Szczodrze wam sypną cukierki, I chałwę, i miody, i makaron. ...Żeby do władzy nie wprowadzić Znowu oszustów, pójdę Do agitatorów za honorem, Prawdą, sumieniem i ładem! Znaczy — prowrogi! Wiedźmy i politolodzy wróżą, Kto przychyli sztandar do nogi... Promoskiewski — znaczy prowrogi Kandydat na prawdziwego wroga. Dla chętnych — darmowe parówki, Dla nie bardzo — błyskotka na kaftan... Zaszaleją pieniądze prorosyjskie, Prokremlski realizując plan! Będzie coś wstrętnego dziać się U nas, wokół nas i pośród nas... Głównym jest — nie sprzedać się szumowinom, Nie kupić się na omamny fars! Trojański kum I radzi się Rada, i myśli Duma O różnym i bywa — przeciwnym codziennie... ...W Kijowie mamy trojańskiego kuma, Tak podobnego duchem do brata-konia. I kuma w konformizmie mieszczańskim kumka O tym samym, i ta pieśń błotna trwa, Nam chcą w głowy wbić myśl, Że my jesteśmy wtórni, pierwotna zaś — Moskwa. Czym żabim policzkom jeszcze się nadymać Na ekranach telewizyjnych wygrzanych — oho! — Trzeba z Rosją nam się dogadywać... O czym?! O porażce? O oddaniu wszystkiego? Nie traćcie daru mowy! On zrodzony z piękna i miłości, Z nim jasna i świetlna dal... Nie traćcie daru mowy — Bogiem ten dawany dar! W nim nasza siła groźna I błogość słowików, Z nim naród, państwo, pieśń I przyszłość u nas — swoje! Kompromis po tarutyńsku... Kim i czym oni zombowani, Działacze ci “od czapy”? Kompromis na okupowanych — Zdrada czystej wody... Śmierdzi od haseł ich trucizną, Z billboardów wyłazi zgnilizna... Gadanina po tarutyńsku — Od złego posłanie... Nowi czy podciągnięci? My znowu idoli ulepimy — I wszystko tych samych pod klucz: Nowe twarze idą w politykę Z podciągnięciami skwaśniałych gąb... Pieniądze nie śmierdzą... Chodzą one po całym białym świecie, W palcach je gnie i bogacz, i łajdak... Pieniądze nie śmierdzą? Kłamstwo niesłychane! Wy ich nie wąchaliście — oto w czym bieda! Pieniądze nie śmierdzą, a mokre — nie gaśnie... Miodem podlizywań, błotem przekleństw, Schronami ciemnych krajów papuaskich Pieniądze nie śmierdzą — pieniądze śmierdzą! Strusim puchem z Meżyhirji, Czołgami, które strzelać nie chcą, Gazem, przepompowanym przez międzygwiezdzie Pieniądze nie śmierdzą, pieniądze — śmierdzą! Chodząc pośród małych i wielkich, Pieniądze śmierdzą każdego dnia i wszędzie — I bursztynami z kopalń dzikich, I niepowtarzalnym offshore'owym duszkiem... Pieniądze śmierdzą — lecz pieniędzy wciąż mało, Żeby uszczęśliwić światowy dom wariatów, Pieniądze śmierdzą — jak by nie odświeżali Ich wy perfumami pseudoreform... Kiepskie sprawy... Prezentujemy siebie krajem honorowym, Który zdolny samowystarczalnym stać się? ...Kiepskie sprawy u nas z ojczystą mową, Kiedy sam prezydent zbiera się ją bronić... Przedwyborcze repetycje Przeprowadzając repetycje, Wpadają wszyscy w ahineję: Krajem kierują petycje, Patrycjuszami — plebeje... “Ukraiński język niegodny Boga...” Diabelska sentencja tak zwanego księdza Słowo formuje się głosem krwi, To zatrzymywać — najcięższy jest grzech... Cerkiew, która zaprzecza jakikolwiek język, — Sekta seksotów, wiadomo czyich... Fanar nie wyjawił Tomosu, nadanego RPC U nich wiara obok “Ura!” Obok przykazań Boga... W Rosji wszystko “od latarni”, Od Fanaru — niczego... Kiedy zmiotą was z siodeł ciepłych... Ja nie lubię oklaskiwać Polityków. Oni sami To ładnie potrafią. Wznosić się Bogaci lubią przy sumie... Przyjmą jakiś zakon — i dawaj Siebie chwalić na wszystkie sposoby! Im głównym — żeby własne sumy Nie znały smutku i biedy... Ja nie lubię oklaskiwać Beztalenciom, a jeszcze — głuchym Na biedy ludzkie. Ukraina-matka Zalizuje słony Krym, Donbas bandażuje, nosi drewno, Przekląwszy gaz i “Naftohaz”... Czy wy, szanowni, niezdrowi, Czy wy drwicie z nas?! Szalejcie dalej w tym samym tempie, Wy silni, mądrzy i młodzi... ...Kiedy zmiotą was z siodeł ciepłych, Zaoklaskuję dopiero wtedy... Ja nauczyciel mowy... Lata dalekie, młode, miłe — gdzie one?! Jak grzeje serce dawna ta pora: Ja nauczyciel mowy gnębionej, cierpiącej, Ja nauczyciel mowy, która nie umiera! Polieski kraj... Dyplom mój na weryfikacji: Czy zdolny ja pokonywać góry zła? Dąbrowa dziwiła się gwarze Mojej, która “zachodnią” była... Okolica kamienista i lesista — Tutaj ja o ukraińskość dbać miałem, Radowali się moi sławni kadebiści, Że sam sobie ja zsyłkę wybrałem. Ja później — kajam się! — z pedagogów wypadłem, Lecz pociesza całe życie mnie: Ja uczyłem, tworzyłem i ceniłem swój wybór, A to, uwierzcie, w losie główne! ...Wspomniawszy po raz kolejny współmyśliciela-przyjaciela W ten środkowo-jesienny świetlny świt, Siebie witam, nauczyciela z ducha, A nie ze stażu i z brawady rang... Bóg dał terytorium i mowę Bzdury tej nie rozpowszechniajcie, Że można i przy językach dwóch: Bóg dał narodowi terytorium I paszport — mowę! — dał jej Bóg!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn