Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Dla dalszej demonizacji Farion i zniszczenia Zahorija?

Слово Просвіти, №45 за 2018 рік

Media roją się od komentarzy na temat rosyjskich sankcji wobec osób fizycznych i prawnych Ukrainy. Mamy cały wachlarz interpretacji tego wydarzenia. Od burzliwie entuzjastycznych (to rzekomo już świadczy o agonii reżimu Putina!) po ironicznie sceptyczne (to rzekomo całkowicie eklektyczna, pospiesznie sklecona lista, w której połączono to, co niepołączalne!). Są jeszcze różne rozważania naszych quasi-konspirologów, którzy komentują dokument w takiej paradygmacie: Kreml wpisuje na tę listę także swoich ludzi po to, by ich dokładniej zamaskować — będą mogli skuteczniej wypełniać przydzieloną im rolę. Jednym słowem, pojawił się nowy poligon do testowania hipotez. Mychajło Słaboszpycki Jedno jest niezaprzeczalne: w tej wojnie hybrydowej, gdzie w „mianowniku” leży wybór cywilizacyjny i konflikt dominujących wartości, szczególnie ważną rolę odgrywają właśnie ataki informacyjne, polityczny blef i wszelkiego rodzaju manipulacje. Putinowska machina propagandowa to potężny przemysł produkujący ten produkt. Trzeźwi analitycy wyrażają opinię, że lista tych, wobec których skierowano sankcje, ma nie mniejszą — jeśli nie nawet większą — orientację bezpośrednio na rosyjską opinię publiczną, której Kreml chce pokazać: my nadal zdecydowanie walczymy ze zbuntowaną Ukrainą i wzywamy obywateli Rosji, by nie wychodzili ze stanu mobilizacji, nie rozluźniali się i zapomnieli o wszystkich naszych problemach politycznych i społecznych. Jednym słowem, kolejny argument mający na celu wsparcie legitymizacji reżimu Putina. Nie dziwi, że na tej liście pojawia się wybitna ukraińska językoznawczyni, profesor „Politechniki Lwowskiej” Irena Farion. Kreml nie byłby sobą, gdyby ominął ją swoją „zachwyconą” uwagą. Farion jest tam jedną z rekordzistek częstotliwościowego słownika szowinistycznej propagandy — jej imię powtarza się z odpowiednimi epitetami, pewnie nie rzadziej niż w Moskwie brzmi hymn Rosji. I wszczyna się przeciwko niej jedną po drugiej sprawy karne. Gdyby mogli — rozgnietliby ją w moździerzu. Ale ręce mają za krótkie. Zatem z Ireną Dmitriwną wszystko jest jasne: pasjonarna osobowość, narodowy trybun, namiętny, elokwentny orator-erudyta. Takiej nie zobaczy tylko ślepy, a nie usłyszy tylko głuchy. Zdziwienie na początku wywołuje na liście pojawienie się Wołodymyra Zahorija. Można zrozumieć umieszczenie na niej Hliba Zahorija — stosunkowo młodego mężczyzny, posła, również zauważalnej postaci parlamentu, który stale jest na widoku. Nie wiadomo, co i jak uczyni jutro — zatem trzeba mu w ten sposób wysłać ostrzeżenie i z góry go „przycisnąć”, żeby nie wychylał się zbyt mocno i był bardziej uległy w odpowiednich momentach. Wołodymyr Zahorij pozornie jest człowiekiem apolitycznym. Nie należy do żadnej partii. Nie występuje z żadnymi manifestami politycznymi. Jest przewodniczącym rady nadzorczej firmy farmaceutycznej „Darnica”, a poza tym uczonym i pedagogiem. Doktor nauk farmaceutycznych, profesor, kierownik katedry farmacji przemysłowej, klinicznej i farmakologii klinicznej (od 1997) Narodowej Medycznej Akademii Kształcenia Podyplomowego im. P. L. Szupyka. Istotny szczegół. „Darnica” w przeciwieństwie do tych przedsiębiorstw i przedsiębiorców, którzy, jak się mówi, „i našim, i vašim”, nie mają obecnie żadnych aktywów w Rosji i po rozpoczęciu wojny ukraińsko-rosyjskiej nie prowadzą interesów z państwem-agresorem. To jest postawa patriotyczna i przykład dla tych, którzy zaczynają bardzo dawkować swój patriotyzm, gdy nagle chodzi o powściąganie swojej chciwości, gdy na horyzoncie pojawia się dochodowy biznes. Jest jeszcze jeden istotny szczegół w wielostronnych działaniach Wołodymyra Zahorija, na który, sądzę, kremlowscy analitycy zwrócili uwagę już dawno. Zahorij jest przewodniczącym rady powierniczej i głównym mecenasem Międzynarodowego konkursu języka ukraińskiego im. P. Jacyka (nawiasem mówiąc, obecnie już rozpoczął się XIX z kolei). U nas wielu naiwnych małorosjan nie docenia politycznego znaczenia języka. Właśnie języka. Tego, co właściwie tworzy podstawę narodu. Spaja go. Staje się wyraźnym świadectwem jego obecności na planecie. Nieprzypadkowo przecież przed kilkoma dniami Władimir Putin na tak zwanym „Ogólnoświatowym forum Rosjan” ogłosił już skorygowaną koncepcję „russkiego mira”. Według Putina „russkij mir” to obecnie nie tylko Rosjanie, lecz także przedstawiciele wszystkich narodowości i wszystkich wyznań, którzy posługują się językiem rosyjskim, czyli Rosja jest wszędzie tam, gdzie język rosyjski. Kremlowscy politycy swoją dalekowzrocznością dawno dostrzegli właśnie polityczny podtekst i efekt sprawy Wołodymyra Zahorija, bo wspomniany konkurs to systemowy projekt tworzenia narodu. Podniesienie społecznego prestiżu języka ukraińskiego w Państwie Ukraińskim to, powiedzmy, abecadło wychowania patriotyzmu, to także uzasadnione potwierdzenie tego, że na nasz język w naszym państwie istnieje zapotrzebowanie. To wreszcie drogocenna inwestycja polityczna w przyszłość. Naprawdę pociągający precedens. Krajowy producent — firma farmaceutyczna „Darnica” na czele z Zahorijem (nawiasem mówiąc, jeszcze jeden szczegół: jest prezesem Ligi Ukraińskich Mecenasów — aktywnie wspiera projekt o znaczeniu narodowym). Trzeba przyznać kremlowskim analitykom, że zrozumieli polityczny wektor konkursu edukacyjnego jako całości. Z zewnątrz sprawa pozornie zupełnie niepolityczna dla powierzchownego spojrzenia nabiera znaczenia skoncentrowanie politycznego. Taka dziś jest nasza sytuacja życiowa i taki ukraiński los. Polityka bezbłędnie odnajduje także tego, kto formalnie jest od niej daleki i zajmuje się, zdawałoby się, całkowicie humanitarnymi sprawami. Dlatego z taką szowinistyczną wściekłością i lokajską gorliwością słudzy kremlowskiego fiuhrera gotowi są demonizować Irenę Farion (nawiasem mówiąc, przewodniczącą rady nadzorczej konkursu języka UKRAIŃSKIEGO im. P. Jacyka) i niszczyć Wołodymyra Zahorija. Wszystko jest na wierzchu i wszystko jest jasne. Przypomnijmy przecież biblijne: „Na początku było Słowo…”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn