Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

WIADOMOŚCI OD NIEŁASKAWEGO MAJORA

Слово Просвіти, №49 за 2005 рік

KONFERENCJA PRASOWA MELNICZENKO NALEGA, ŻE TO WŁAŚNIE ON PROWADZIŁ NAGRANIA W GABINECIE L. KUCZMY Były major ochrony państwowej Mykoła Melniczenko oświadcza, że posiada niepodważalne dowody na to, że to właśnie on prowadził nagrania w gabinecie byłego prezydenta Ukrainy Leonida Kuczmy. Na konferencji prasowej 5 grudnia w agencji „Interfax-Ukraina” M. Melniczenko włączył nagranie, które jego zdaniem ma świadczyć o tym, że to on ustawiał i zdejmował dyktafon w gabinecie L. Kuczmy podczas przeglądu pomieszczenia. Były deputowany ludowy Ołeksandr Jeliaszkewycz, obecny na konferencji prasowej, oświadczył: „Melniczenko nagrywał, ryzykując własnym życiem każdego dnia, odwracając uwagę swoich kolegów, instalował dyktafon i zdejmował dyktafon”. Jednocześnie odsłuchanie nagrania zaprezentowanego przez byłego majora utrudniają szumy. Na konferencji prasowej obecne były osoby, które M. Melniczenko nazwał swoimi byłymi kolegami z ochrony państwowej. Jeden z nich, który przedstawił się jako zastępca komendanta Administracji Prezydenta pułkownik Wołodymyr Kosar, oponując M. Melniczence w kwestii możliwości prowadzenia nagrań, powiedział: „No, jak ty wchodziłeś tam?.. Przecież ciebie tam nie było, w ochronie prezydenta, ty jesteś technikiem”. Były major włączył również epizod nagrania, na którym rzekomo W. Łytwyn mówi: „Nie, niech Krawczenko zadziała innymi metodami”. W odtworzonym na konferencji prasowej fragmencie nagrania, według słów M. Melniczenki, słychać rozmowę L. Kuczmy i W. Łytwyna o próbach wpłynięcia na relacjonowanie w mediach faktu zaginięcia H. Gongadzego. Został również odtworzony fragment, na którym, według twierdzeń M. Melniczenki, Ołeksandr Wołkow rozmawia z L. Kuczmą w sprawie „podjęcia działań” po wystąpieniu Myrosławy Gongadze i Ołeny Prytuły na kanale telewizyjnym „1+1”. M. Melniczenko i O. Jeliaszkewycz oskarżyli również niełaskawego rosyjskiego biznesmena Borysa Bieriezowskiego o to, że „przeprowadzał skupowanie kompromatów, aby kontrolować sytuację na Ukrainie”, i podkreślili, że nagrania przekazane przez szefa Fundacji Obywatelskich Inicjatyw Ołeksandra Goldfarba są sfałszowane. „Mamy tyle dowodów, że nie wpłyną one na bieg historii” – powiedział O. Jeliaszkewycz, zaznaczając, że część informacji znajduje się w dyspozycji Prokuratury Generalnej Ukrainy. M. Melniczenko, odpowiadając na pytania dziennikarzy, zaznaczył również, że posiada „udokumentowane rozmowy Marczuka” i będzie „udzielał informacji i odpowiadał na pytania (Prokuratury Generalnej. — IF)”. Według słów O. Jeliaszkewycza, „udokumentowano również próby władz sprowadzenia odpowiedzialności za zabójstwo Gongadzego... do poziomu Krawczenki”. W szczególności, jak podkreślił M. Melniczenko, w otoczeniu prezydenta Wiktora Juszczenki „są nieuczciwi ludzie”. Opowiadając o takich osobach, M. Melniczenko wspomniał Ołeksandra Tretiakowa i poinformował o rzekomych próbach ze strony O. Tretiakowa „odwrócenia odpowiedzialności od Łytwyna”. Odpowiadając na pytania dziennikarzy o to, dlaczego, mając do dyspozycji wszystkie informacje, M. Melniczenko nie ostrzegł o zamiarach zabicia dziennikarza, M. Melniczenko powiedział: „Nie było wyraźnego wskazania na to, żeby zabić”. Po konferencji prasowej M. Melniczenko udał się do Prokuratury Generalnej na przesłuchanie w charakterze świadka w sprawie zabójstwa H. Gongadzego. M. MELNICZENKO: „NIE MAM ZAMIARU KANDYDOWAĆ DO PARLAMENTU W 2006 R.” Były major ochrony państwowej Mykoła Melniczenko oświadcza, że nie ma zamiaru kandydować do parlamentu w wyborach w 2006 roku. „Nie mam ochoty być w Radzie Najwyższej i widzieć Wołodymyra Łytwyna, Ołeksandra Wołkowa, Hryhorija Surkisa i twarze jeszcze 283 deputowanych” – powiedział na konferencji prasowej w agencji „Interfax-Ukraina”. Obecny na konferencji prasowej członek frakcji parlamentarnej Partii Socjalistycznej Iwan Bokyj oświadczył, że w SPU nie omawiano kwestii włączenia M. Melniczenki do listy wyborczej partii. „Jeśli mowa o Partii Socjalistycznej, to ta kwestia nie była omawiana. Mówię to szczerze, tak jak jest” – powiedział deputowany, zaznaczając, że wszystkie rozmowy o uprawnieniach deputowanych byłego majora dotyczą wykonania decyzji Europejskiego Trybunału o przywróceniu M. Melniczenki na listę SPU w wyborach do Rady Najwyższej w 2002 roku. Jak informowano, w wyborach parlamentarnych w 2002 roku M. Melniczenko został włączony do listy wyborczej SPU pod numerem 15. 26 stycznia 2002 roku CKW postanowiła odmówić rejestracji kandydatów na deputowanych ludowych w wielomandatowym okręgu wyborczym, włączonych do listy wyborczej Partii Socjalistycznej Ukrainy, w tym M. Melniczenki. Tę decyzję SPU zaskarżyła w Sądzie Najwyższym, który swoją decyzją z 8 lutego 2002 roku pozostawił skargę bez zaspokojenia, a wspomniane postanowienie CKW — w mocy. Postanowienie CKW i decyzję SNU M. Melniczenko 23 kwietnia 2002 roku zaskarżył w Europejskim Trybunale Praw Człowieka, który 19 października 2004 roku potwierdził dyskryminacyjny charakter działań ukraińskich organów władzy, w wyniku których został pozbawiony prawa do rejestracji. 14 lipca 2005 roku Sąd Najwyższy w wykonaniu wniosku Europejskiego Trybunału podjął decyzję na korzyść M. Melniczenki, jednak CKW postanowieniem z 28 października 2005 roku ponownie odmówiła zaspokojenia wniosku M. Melniczenki o rejestrację jako kandydata na deputowanego ludowego w wyborach parlamentarnych 31 marca 2002 roku. Izba Sądowa ds. Administracyjnych Sądu Najwyższego Ukrainy swoją decyzją z 15 listopada 2005 roku uznała za niezgodny z prawem punkt 2 decyzji CKW z 26 stycznia 2002 roku w sprawie odmowy rejestracji jako kandydata na deputowanego ludowego M. Melniczenki. CKW w poniedziałek rozpatrzyła kwestię rejestracji M. Melniczenki i odmówiła uznania go za kandydata na deputowanego ludowego z listy wyborczej SPU z 2002 roku. STAN NADZWYCZAJNY kury. Gospodarze, którzy zawczasu zniszczyli chore ptactwo, pozostali bez rekompensaty. Pieniądze otrzymują tylko ci, którzy mieli na podwórku żywe lub martwe ptactwo od pierwszego grudnia. Trzy tysiące sztuk drobiu w rejonach objętych kwarantanną zostało już zniszczonych. Jednak wieśniacy z żywym ptactwem rozstają się niechętnie, nie ukrywają niezadowolenia z wysokości rekompensaty: 15 hrywien za kurę, 24 – za kaczkę, 36 – za gęś, 90 – za indyka. Mówią: państwo postanowiło zaoszczędzić na ich nieszczęściu, przecież wykarmienie ptactwa kosztowało znacznie więcej. Mieszkańcy rejonu przy-siwaskiego są w rozpaczy, bo do pojawienia się w gospodarstwie nowych kurcząt jeszcze pół roku. Wielu wieśniaków wypuszcza ptaki na ulicę, utrudniając odłów kurcząt przez oddziały kwarantannowe. Narzekają ludzie również na nieprzygotowanie medyków, przecież we wsiach szczepienia mieszkańców rozpoczęły się z opóźnieniem. Szczepienia populacji przeciwko ptasiej grypie mają zakończyć się do 12 grudnia. Rada Najwyższa autonomii na naradzie operacyjnej zebrała przedstawicieli organów samorządu lokalnego ze wszystkich regionów półwyspu, gdzie zobowiązano ich do skończenia z lekkomyślnością niektórych urzędników, wezwano do pracy z ludnością i mediami, prowadzenia wyjaśnień i żądania wykonania wszystkich środków bezpieczeństwa. Dlaczego alarm podniesiono dopiero po dwóch miesiącach od masowego padnięcia ptactwa, wyjaśnia prokuratura krymska. Ustala się, kto jest winny: organy kontroli weterynaryjnej, służba sanitarno-epidemiologiczna, władze na miejscach czy wszyscy razem? Wiktor CHOMENKO, Krym

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn