Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

OGNIE

Слово Просвіти, №52 за 2005 рік

Jakie ognie W wysokości! Swój wzrok tam skieruj! One są pokrewne Tobie i mnie… Spójrz tam, tam! Tam ciemności światów Płyną z wieków, Nam świecąc w nocy. Słyszysz śpiew Gwiazd#ognisk? Nie szepcz… milcz… Mykoła WORONYJ Jak cicho na ziemi! Jak cicho i jak nieznośnie — bez niebios. Czyha na nas nieszczęście za nieszczęściem, byś ani nie umarł, ani nie zmartwychwstał. Ta przez Boga zesłana Golgota prowadzi w dolinę, nie do gwiazd. I cień błąka się po zaświatach, po urwiskach snuje się potajemnie. Po co, niedolo wstrętna, ta prostracja pokorna? Ta myśl, jak strzała, napięta, ten chór ochrypłych wołań? Lecz mury, jakby z martwych powstałe, ponuro mówiły — czekaj, jeszcze rozraduje się z żalu twój obosieczny kraj. Wasyl STUS Zamknijcie mądrą księgę — Dla niej nie ma jeszcze dnia. Niesie nasze dni, jak krę, Wszystko na oślep, na oślep. Wieczność z nami, blisko. Wieczność prosta i jasna: Nocy czarna kołyska Kołysze się przy oknie. I na stole zegar, Co zatrzymał się dawno#dawno. Po co liczyć godziny Wszystko o jednym i o jednym? Co w tej kołysce? Może, Może, rośnie dziecię?.. Szczelnie, jak szczelnie, Boże, Ty zaciągnąłeś nakrycie! Leonid POŁTAWA Prześwitują lekkie usta pisma proroczą szparę w zmarzłym stuleciu — i ty zobaczysz: noworoczne świece zapala dwutysięczna zima — jest ich dwadzieścia i jedna, — a za stoły siadają przyjaciele, pieśnią owinięci, wszyscy — żywi, i świat żywy, bo na świecie oni nie przeżywali, a żyli. Potem zobaczysz: na moim ramieniu drzemiesz ty nad ranem, — a przez igliwie wpatruje się trwożnie w nasze twarze źrenica trzydziestej pierwszej świecy. Ihor RYMARUK * * *

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn