Strona · s. 10strona oryginału ↗
* * *
Слово Просвіти, №52 за 2005 рік
— Oby za rok Nie ujrzała już, nie zobaczyła za kołaczami. Co drugi — to Jurij, Juras cienki, niczym świeca z wesołego wosku życia, z pachnącej pierzgi, śmieje się — dogasa... i z rzęs, niby z mniszków kędzierzawych, motyli dwóch — machaonów jedwabnych spędza. Co trzeci — Ostap, koło niego konik z wierzbiny kopytami krzesze — czuje daleką drogę... Chłopczyna zdejmuje z czoła klejnotową koronę — marzeń nieziszczalny wieniec – i mnie wyciąga… * * *
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
