Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

POKI SŁOŃCE WZEJDZIE...

Слово Просвіти, №76 за 2000 рік

Ołeksij JUSZCZENKO Na ulicach naszych miast Kijowa, Lwowa, Tarnopola jest wiele książek, ale wszystkie one są rosyjskojęzyczne, a ich tematyka w większości jest detektywistyczna i seksualna. Ukraińskich książek, jak to mówią, ze świecą szukać. Dobrze chociaż, że we Lwowie corocznie odbywa się Forum Wydawców, ogólnoukraiński jarmark książki, w którym bierze udział ponad 350 wydawców i przedsiębiorstw handlu książkami. Co się dzieje: książki są wydawane, a na półkach ich prawie nie ma? A wszystko przez to, że w obowiązującym ustawodawstwie handel książkami zrównuje się z handlem towarami przemysłowymi czy spożywczymi. Wymaga się od niego płacenia podatków — opłat za prawo do handlu, patentów, takich samych stawek za wynajem pomieszczenia itd. Przypomnijmy sytuację, kiedy jakieś trzy lata temu w Radzie Najwyższej rozpatrywano kwestię „przestrzeni informacyjnej”. Na trybunie zapytano pełniącego obowiązki ministra informacji, dlaczego upada handel książkami. Oświadczył on, że wobec księgarni są takie same wymagania, jak i wobec sklepu z różnymi towarami... Tutaj potrzebne jest zrozumienie istniejącego problemu właśnie przez kręgi rządowe. Książkę nadal stawia się w jednym rzędzie z wódką, tytoniem, kiełbasą... Taka sytuacja jest w szczególności także u nas na Tarnopolszczyźnie. Obwodowe Towarzystwo „Proświta”, pod egidą którego pracuje towarzystwo książkowe „Pidkowa”, przez wiele lat zwracało się do miejscowych władz z prośbą o przyznanie pomieszczenia na księgarnię. Przypomniano nam jedynie, że „pomieszczenie kupuje ten, kto ma pieniądze”. Proszono mera pana Kuczerenkę o udzielenie choć jakiegokolwiek wsparcia kioskom z książkami, które pracują w mikrorejonach... Na tę prośbę reakcja była osobliwa: „O tym, że gdzieś nie ma księgarni, skargi nie napływały”. Inny wysokiej rangi urzędnik na prośbę o przeniesienie kiosku z książkami oświadczył: „Kioski będziemy burzyć, książek i tak nikt nie czyta”. A do tego kary za handel w niedozwolonym miejscu! Na dzisiaj wsparcia potrzebuje handel książkami. Rentowność jego jest bardzo niska. Handel detaliczny ledwo wiąże koniec z końcem. Jednym słowem, szanowni rządzący, „póki słońce wzejdzie, rosa oczy wyje”. Wasyl ŻEREBUCH, m. Tarnopol HRABIA, LOTNIK, PISARZ We Francuskim Centrum Kultury (Institut Français d'Ukraine) z wielkim sukcesem odbywa się wystawa dokumentalna, poświęcona życiu i twórczości wybitnego pisarza, artysty i lotnika Antoine'a de Saint-Exupéry'ego (1900—1944). Nadzwyczajne zainteresowanie budzą rzadkie, wysokiej klasy fotografie, na których uwieczniono krótką, ale taką gwałtowną, niczym błyskawica, drogę życiową autora światowej sławy dzieł „Nocny lot”, „Ziemia, planeta ludzi”, „List do zakładnika”, „Twierdza”, satyryczno-filozoficznej baśni „Mały Książę” oraz wielu innych. Mamy możliwość zobaczyć zdjęcia rodziców pisarza, jego sióstr, ukochanego brata François, jego przyjaciół, kolegów-lotników, a także jego czarującej żony Consuelo. Dziwisz się tylko: gdzie on znajdował czas na pracę literacką? Przecież praca zarówno cywilnego, jak i wojskowego pilota (tym bardziej pilota doświadczalnego!) wymaga całkowitego, absolutnego poświęcenia. Mimowolnie przychodzą na myśl wersy z młodzieńczych wierszy Olesia Honczara, gorącego zwolennika i bratniej duszy Antoine'a de Saint-Exupéry'ego: Śpiewna strzało! Jak i ty, Przeżyć bym chciał życie. Naprzód błyskawicą iść, Nie znać powrotu. Głębokie, szczere podziękowania dla organizatorów tego niecodziennego wydarzenia w życiu artystycznym Kijowa! L. O.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn