Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

DZIEŃ UKRAIŃSKIEGO PIŚMIENNICTWA W ŁUGAŃSKU

Слово Просвіти, №78 за 2000 рік

Działacze Proświty z Ługańska 9 listopada przeprowadzili szereg wydarzeń poświęconych Dniowi ukraińskiego piśmiennictwa i języka. Uroczysty wieczór odbył się w obwodowym liceum medyczno-biologicznym. Jego organizatorami byli Ługańskie Miejskie Zrzeszenie Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki oraz administracja liceum (dyrektor — doktor nauk biologicznych, profesor sorosowski Bohdan Romaniuk). Wieczór rozpoczął się od Modlitwy Pańskiej, którą odczytał kapłan cerkwi Chrystusa Króla ługańskiej parafii Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego ojciec Mychajło. Z natchnieniem przeczytali licealistom swoje wiersze członkowie Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Hanna Hajworonska, Jarosław Kremiński, Ołeksij Piweń. Ciekawymi opowieściami o historii ukraińskiego piśmiennictwa i języka podzielili się dyrektor pierwszej w Ługańsku szkoły z ukraińskim językiem nauczania nr 59 Jurij Pryń oraz przewodniczący obwodowej organizacji Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów Wołodymyr Kuk. Studenci liceum wystąpili z inscenizacjami teatralnymi, poświęconymi losom języka ojczystego i aktualnemu problemowi jego umocnienia jako państwowego. Przeprowadzili oni również wśród swoich kolegów kilka konkursów na najlepszą znajomość języka. Uroczyste wydarzenie odbyło się także w obwodowym liceum Ługańskiego Uniwersytetu Pedagogicznego dzięki staraniom aktywnej działaczki Proświty, wykładowczyni języka i literatury ukraińskiej Oksany Kołesnykowej. Jurij KISELOW, m. Ługańsk [fragment tekstu] poeta Petro Skunc. A spośród przedstawicieli starszego pokolenia pierwszymi wyzwolili się i podnieśli z kolan J. Kerekesz, I. Czernyczko, H. Mandziuk, M. Oprendyk, A. Siucz. Za ich przykładem w życie społeczno-polityczne aktywnie włączyli się Mahdalyna i Ołeksyj Łyszakowie, I. Wirwan, N. Paszko, M. Bandusiak, F. Sas oraz inni. To dzięki nim utworzono Zakarpacki Oddział Ogólnoukraińskiego Towarzystwa Języka Ukraińskiego, rozpoczęto naukę historii Ukrainy, utworzono grupę inicjatywną ds. przygotowania budowy pomnika Tarasa Szewczenki w Użhorodzie, której przewodniczył I. Czernyczko. Później w pracę ruchu narodowego, zainicjowanego przez starsze pokolenie, włączyli się O. Pajkosz, I. Nebesnyk, S. Kochan, P. Swereniak, I. Towt, I. Szandor, Je. Wasko, M. Szwab oraz inni. Niemało sił zostało poświęconych przez narodowców na legalizację organizacji społecznej „Proświta”, utworzonej jeszcze w maju 1920 roku i zakazanej najpierw przez brunatnych (listopad 1938), a potem przez czerwonych (listopad 1944) wrogów ukraińskiego narodu. Wśród pododdziałów, które zostały przy niej utworzone w 1990 roku, aktywnie zaczęła działać komisja „Inicjatyw Społecznych”, która z inicjatywy I. Nebesnyka została później przemianowana na „Narodowiec”. Dzisiaj z dumą odnotowujemy, że spraw, których podjął się w ciągu ostatnich dziesięciu lat ten niewielki liczebnie ośrodek, wystarczyłoby na całą epokę. Mychajło MOHORYTA, sekretarz odpowiedzialny Zakarpackiego Zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn