Strona · s. 9strona oryginału ↗
ABY AKTYWNOŚĆ NIE WYGASŁA
Слово Просвіти, №78 за 2000 рік
Założenie naszego rejonowego oddziału Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki odbyło się bez komplikacji, ponieważ były to czasy powszechnego, choć tymczasowego, jak przed świtem, przebudzenia. Ówcześni działacze komitetu rejonowego postrzegali „Proświtę” jako Towarzystwo Języka Ukraińskiego. Bez zwłoki otrzymaliśmy także zaświadczenie o rejestracji z Kijowa. Oprócz członkostwa indywidualnego, do oddziału rejonowego włączono także zbiorowe — kołchoz imienia Miczurina, Szkołę Średnią w Nowosemeniwce, redakcję gazety rejonowej „Nowe Życie”. Nie spodobało się to działaczom komitetu rejonowego. A zwłaszcza wtedy, gdy wysunęliśmy ze swojego oddziału kandydata na deputowanego rady rejonowej. Nawet nie uznali kijowskiej rejestracji — musieliśmy zarejestrować się w rejonie. W rezultacie stosunek do „Proświty” stał się ostrożnie chłodny: wielu kierowników rejonu utożsamiało naszą „Proświtę” z oddziałem Ludowego Ruchu Ukrainy. Nasze działania nie podobały się początkowo komunistom, a teraz także socjalistom — oni obecnie rządzą rejonem. Dzięki kierowniczce rejonowego wydziału kultury O. Reznik oraz innym pracownikom placówek kulturalno-oświatowych przeprowadzono rejonowy festiwal ukraińskiej pieśni ludowej, wystawy wyrobów artystycznych amatorskich twórców. Za przykładem dyrektora Rejonowego Domu Kultury H. Obuchowskiego, kierownika muzeum rejonowego P. Derezy, kierownika muzycznego S. Złobina, którzy zorganizowali zespoły wokalne trzech pokoleń, utworzono podobne kolektywy niemal we wszystkich placówkach klubowych rejonu. We wszystkich bibliotekach przygotowano stale działające wystawy książek, prowadzone są wydarzenia. Z czasem udało nam się wywalczyć od administracji lokalnej pomieszczenie na cerkiew (poprzednia została zburzona i rozgrabiona w latach 30.). Kierownicy oddziału stale występują na łamach gazety „Nowe Życie” oraz w lokalnym radiu. A niedawno zorganizowaliśmy gazetę ustną „Głos” — zbieramy pytania, skargi, informacje, a do odpowiedzi i rozwiązywania problemów angażujemy odpowiednie służby i specjalistów. Nieco bardziej pasywnie toczą się sprawy proświtańskie. Do przywrócenia aktywności potrzebne są konkretne działania. Przede wszystkim należy koniecznie uporządkować i skonkretyzować stałym żywym wzajemnym kontaktem strukturę Towarzystwa. Jeśli go nie ma, to należy stworzyć (choćby na zasadach społecznych) centrum metodyczne, które zbierałoby i uogólniałoby inicjatywy poszczególnych oddziałów, a doświadczenie najlepszych rozpowszechniało. Wołodymyr NAZARENKO, przewodniczący Iwaniwskiego rejonowego oddziału „Proświta” im. T. Szewczenki w obwodzie chersońskim GRUDZIEŃ, NR 12 (78), 2000 ROK
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
