Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Oświeciciel Narodu
Слово Просвіти, №01 за 2022 рік
które reżimy polityczne dominowały. Oceny światopoglądowe, podejścia polityczne i badania naukowe były niebezpieczne dla moskiewskich najeźdźców nawet wtedy, gdy formalnie przestał on zajmować się polityką, przebywając poza granicami zniewolonej ojczyzny. Wydawnictwa encyklopedyczne ZSRR, jeśli podawały informacje o I. Ohijence, to wyłącznie w negatywnym świetle. Radziecka, społeczno-polityczna „nauka”, odziedziczywszy strategię fałszowania historii Ukrainy i niszczenia przez Moskwę od XVII wieku narodowych korzeni Ukrainy, sprawnie wypisywała mu kliszę „ministra rządu Petlury”, „warszawskiego utrzymanka” itd. „Zakonnie”, że w uniwersalnej „Sowieckiej Encyklopedii” z 1979 i 1982 roku (1 mln 620 tys. egz.) publikowano biografie działaczy wszystkich epok i narodów, lecz nie było w niej wiadomości o I. Ohijence. A imię metropolity Ilariona, przyjęte przez niego w 1940 roku jako pierwszego Ukraińca wybranego ponad dziewięć wieków temu na tron metropolitalny, otrzymało odpowiednią kremlowską interpretację ideologiczną: „Ilarion, dawnoruski pisarz, pierwszy kijowski metropolita z Rusinów od 1051…”.
Takie osobistości, jak Ohijenko, stanowiły dla Moskali największe niebezpieczeństwo, ponieważ w każdej chwili przypominały o kulturowych, duchowych i państwowych podstawach narodu ukraińskiego. Dla potrzeb imperium bezpiecznie pozostawały „obyczajowy” folklor i „małorosyjska” mentalność, zaspokajające się „przyprawioną kapustą” zamiast wolności. Kremlowskie noma-
MYKOŁA TYMOSZYK
10-11 ZOJA KUCZERIAWA
12-13
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
