Сторінка · с. 5сторінка оригіналу ↗
Stańmy w obronie świętości
Слово Просвіти, №06 за 2012 рік
Hnat BIŻYK, m. Nowa Kachowka. Artykuł szanownego Pawła Mowczana o naszych problemach narodowo-etnicznych w „Słowie Proświty” (nr 2) wywołał w sercach czytelników wielki niepokój o naszą przyszłość, a wraz z nim oburzenie: czy istnieje u nas taka siła narodowo-patriotyczna, która zatrzymałaby walec skierowany na zmiażdżenie naszych duchowych świętości i wartości materialnych? Swoje strzały w serce Ukrainy skierowały nie tylko zagraniczne ośrodki wrogie, ale także niemal wszystkie środki masowego przekazu w naszym państwie, niektórzy kaznodzieje religijni i wielu twórców polityki gospodarczej. Trwa rozwinięta ofensywa na nasz największy skarb — język, niszczone są fundamenty naszej kultury, amulety naszych tradycji. Kto zatrzyma tę ofensywę? Wcześniej pokładaliśmy nadzieje w szkołach, które wychowywałyby młode pokolenie w duchu tradycji narodowych. Teraz do szkół powraca przeszłość w zbezczeszczonej historii. Wierzyliśmy, że odrodzi się Ukraińska Cerkiew, która wcześniej zawsze szła w awangardzie utwierdzania ukraińskiej duchowości. W ostatnim czasie w centrum i w terenie wspierana jest ta cerkiew, która sławi przeszłość i teraźniejszość „naszego otieczestwa”. Mieliśmy nadzieję, że państwo ukraińskie zadba o szerokie wydawanie i rozpowszechnianie ukraińskich książek, gazet, czasopism. Ono jednak utraciło nawet ten poziom, do którego wzrosła ukraińska produkcja drukowana w czasach radzieckich. Przez pewien czas serce ukraińskiego patrioty radowało radio. Ale i ono zaczyna tracić narodową treść. 15 stycznia radio od rana przekonywało nas o wielkim wpływie ukraińskiej kultury, duchowości, a nawet języka na rozwój innych narodów Azji, Europy i Afryki Północnej. Nasza tożsamość ma głębokie korzenie. O godzinie 11:10 rozpoczęła się audycja „Słowo”, której ja (myślę, że nie tylko ja) słuchałem zawsze z wielką przyjemnością, choć chciałem, aby nabierała bardziej ofensywnego charakteru. Obecna rozczarowała. Jak nierzadko wcześniej, zaczęła wzbogacać nas wiedzą o słowach zapożyczonych i obcojęzycznych. Ich lista była tak długa, że nasuwał się wniosek: ukraińskojęzyczna „kolekcja” została ulepiona ze słów, które strumieniami płynęły z całego świata na ziemie ukraińskie, gdzie własnego zasobu słownictwa nie było wcale. Tworzono język według radzieckiego szablonu i pod wpływem języka wielkiego narodu rosyjskiego: „wozrożdienije” — odrodzenie. Jakby nikt nie słyszał: „…ona go odrodziła do życia” (o wiernej żonie). A to przecież ukraińskie radio. Choć prowadzących nie winię. Cóż więc mówić o jakiejś tam Natalii Narocznickiej. Przecież ona pamięta jeszcze carskie ukazy i twierdzenia: ukraińskiego języka nie ma i być nie może. „Za Ukrainę stańcie murem” — usłyszałem kiedyś słowa piosenki. Czy staniemy?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
