Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Ruslana: koncert na barykadach

Слово Просвіти, №06 за 2014 рік

Petro ANTONENKO, zdjęcia autora Kijów, dzielnica rządowa, ulica Hruszewskiego. Chyba dziś główna barykada kraju. Pierwsza barykada tej ulicy, zbudowana z szeregu spalonych milicyjnych autobusów. Najbliżej ponurych szeregów „Berkuta” i wojsk wewnętrznych. Ulica, na której przelała się krew od pierwszych strzałów konfrontacji, gdzie zginęły pierwsze ofiary rewolucji. Czarna, zadymiona kolumnada stadionu im. Łobanowskiego, czarne ściany budynków i czarna, rozebrana kostka brukowa. Wszystko to od dymu z opon samochodowych, które płonęły tu jeszcze niedawno. Taka była dekoracja tegoż poniedziałkowego koncertu na barykadzie. Koncertu ludowej artystki Ukrainy, zwycięzczyni Eurowizji Ruslany Łyżyczko. Improwizowana drewniana scena stoi wprost na dachu jednego ze spalonych autobusów. Na scenie — pomalowane na niebiesko-żółty kolor pianino Majdanu. Stało się ono już legendarne, bo jego muzyka od dwóch miesięcy rozbrzmiewa w najgorętszych punktach stołecznego Euromajdanu. Ruslana wychodzi na scenę i zwraca się do majdanowców przy obu barykadach na Hruszewskiego, a także do kordonu milicji. Mówi o tym, że wszyscy my jesteśmy Ukraińcami, że chcą nas poróżnić, skłócić jedних z drugimi. A do chłopaków z „Berkuta” i WW mówi tak: „Macie na głowach hełmy. Ale podobne hełmy są także na waszych sercach. Dlatego bardzo chcemy, żeby te hełmy zniknęły z waszych serc, żebyście poczuli tymi sercami, że stoicie naprzeciw takich samych Ukraińców jak wy. Sztuka oczywiście nie może wszystkiego, bo inaczej nie byłoby tu barykad. Ale może spróbować dotrzeć do waszych serc i dusz”. To był niezwykły koncert. Ruslana otworzyła go jako pianistka i zaczęła od wykonania „Ody do radości” Beethovena — hymnu Unii Europejskiej. Potem grała klasykę, pieśni ludowe. Następnie ustąpiła miejsca przy pianinie młodej Antoniecie, która najczęściej gra na tym instrumencie na stołecznym Euromajdanie. Nad barykadami rozbrzmiewają „Etiudа rewolucyjna” Chopina i inne utwory kompozytorów europejskich. Przy pianinie zasiadali wszyscy, którzy mogli pokazać swoją grę. Był muzyk, którego przedstawiono jako „pianistę-ekstremistę”. Właśnie „ekstremistami” nazywają uczestników rewolucji jej wrogowie. A ten młody chłopak, który podczas gry ani razu nie zdjął maski, doskonale grał muzykę klasyczną. Koncert zakończyła Ruslana, wykonując wspólnie z majdanowcami takie przeboje, jak „Czerwona ruta”, „Płonęła sosna”. „Wojna przemija, a muzyka jest wieczna” — przypominają się słowa bohatera filmowego, którego w swoim filmie zagrał Leonid Bykow. Niestety, wojna i barykady na razie trwają. Ale być może sztuka przybliży pokój obywatelski.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин