Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Panoramiczne spojrzenie na Ukrainę we Wszechświecie...
Слово Просвіти, №06 за 2020 рік
Narodowe Muzeum Literatury Ukrainy wspólnie z wydawnictwem „Jarosławiw Wał” 30 stycznia 2020 r. zorganizowało okrągły stół „Quo vadis, Ukraino?!” wokół książki Jurija Szczerbaka „Ukraina w epoce wojnopokoju”. W okrągłym stole, prowadzonym przez Michajła Słaboszpyckiego, wzięli udział pisarze, politolodzy, dyplomaci, uczeni (pomijając znane tytuły, w porządku alfabetycznym): Wiaczesław Briuchowecki, Wołodymyr Wasylenko, Mykoła Hołomsza, Bohdan Horyń, Walerij Żuraujkow, Serhij Komisarenko, Pawło Mowczan, Dmytro Pawłyczko, Wadym Skuratiwski, Wasyl Szewczuk. Krótkie słowo wstępne wygłosił autor książki „Ukraina w epoce wojnopokoju” Jurij Szczerbak. On też podsumował dyskusję. Prezentujemy czytelnikom część wystąpień uczestników okrągłego stołu (s. 6–7).
apokalipsy kopytami o krzemienną górę, w której zarejestrowano to, czego ludzkości nie uda się uniknąć — końca historii.
Dlatego książka Jurija Szczerbaka „Ukraina w epoce wojnomiru” była dla mnie osobiście kolejnym ważnym impulsem do przemyślenia czasowego przeddnia końca, w którym — jak się wydaje — przyszło nam żyć. I tu trzeba podziękować Jurijowi Szczerbakowi za odwagę, za szczerość, za precyzję niemal naukowych sformułowań z ładunkiem religijnego przenikania w przedstawieniu tej ważnej myśli, która jest zgodna z myślą znanego filozofa minionego stulecia Mykoły Bierdiajewa, że historia nie może trwać w nieskończoność. Bo jeśli był początek, to na pewno musi być i koniec. Inaczej wszystko się — za słowami F. Dostojewskiego — obróci w „złą nieskończoność”. I wszystkie przypowieści, które są w książce, mają jakby ilustrować tę tezę. Pojawiają się całkiem logiczne pytania: a po co człowiekowi przeznaczone są ziemskie doświadczenia? Tu przy okazji przypominam sobie książkę rozważań Annie Besant „Stopnie życia”, w której wyraźnie rozgranicza ona trzy sfery, w których przebywa każda istota: ciało fizyczne, sferę umysłową i astralną, bo istnieje niezniszczalna ludzka substancja — dusza, która łatwo przechodzi z jednej sfery do drugiej, lecz pod jednym warunkiem: jeśli człowiek dba o nią, czyli o duszę. Dlatego też człowiek musi żyć zgodnie z Bożymi przykazaniami, z których najważniejsze brzmi: „Miłuj bliźniego swego”. Dlatego nie mogę nie wspomnieć jeszcze jednego autorytatywnego myśliciela religijnego, rabina Akiwy, który, odradzając naukę o Kabale, przypominał o przeznaczeniu człowieka na ziemi, aby uniknąć właśnie tego sądu, nazwanego Sądem Ostatecznym, czyli zniszczenia porządku świata, co właściwie jest nadzadaniem Szatana, którego obecność, jak sądzę, ostro odczuwa Jurij Szczerbak, utożsamiając tę istotę z konkretną postacią historyczną — Władimirem Putinem...
To jest książka ostrzeżeń. Skłania nas ona do jednoczenia się, aby tworzyć odpowiednie pola koherentne, czyli energetyczne skupiska przeciwdziałania tym informacyjnym zaciemnieniom, które opanowały nie tylko ukraiński kontynent, ale i całą planetę. Dlatego kwestie ducha, problemy kultury, zwłaszcza ukraińskiej, jak również oświaty i nauki, kwestie „miękkiej siły” są dla nas decydujące... Dziękuję jeszcze raz Jurijowi Szczerbakowi za szeroką panoramiczność widzenia świata i Ukrainy w trzecim tysiącleciu.
W SZKOLE ŚREDNIEJ
GENETYCZNY MARKER RODU KOZACKIEGO
NASZYM RATUNKIEM JEST NACJONALIZM
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
