Сторінка · с. 3сторінка оригіналу ↗
Dam wam feldfebla na naukę!
Слово Просвіти, №10 за 2012 рік
Oksentij ONOPENKO, Moskwa, Federacja Rosyjska
„Począwszy od przyszłego roku z budżetu Ukrainy będzie corocznie przeznaczane 40 milionów hrywien na patriotyczne wychowanie ludności. W szczególności przewidziano zwiększenie liczby patriotów z 31 % w 2013 roku do 48 % w 2017 roku, miłośników języka ukraińskiego – z 17 % do 35 %, tych, którzy będą dumni z armii – z 3 % do 11 %, a tymczasem chętnych do emigracji w ciągu tych lat zmniejszy się z 40 % do 20 %” – tak poinformowało UNIAN 4 marca 2012 r. O bezsensie tych liczb nie warto pisać. Kto więc doprowadził naród ukraiński do takiej obojętności, skoro w 1992 roku Ukraińcy stuprocentowo zagłosowali za niepodległą Ukrainą? Przecież te 18 %, które nie głosowały, należą najprawdopodobniej do mniejszości etnicznych. Rzuca się też w oczy, że nasi „planiści” nie przewidują wzrostu patriotyzmu Ukraińców choćby do 50 % plus jeden głos, a prawdziwych Ukraińców – do ponad 35 %. Z tego wszystkiego widać, że „Ten, Kto Liczy” planuje,
już podzielił Ukrainę, przy czym wyraźnie ograniczył „terytorium ukraińskojęzyczne” do Galicji. Autorów tej „cidułki” nietrudno znaleźć. Wystarczy przejrzeć obsadę stanowisk w rządzie i w administracji prezydenckiej. Dla nich „Ukraina — to zachodni projekt XIX wieku”. Taką Ukrainę widzą twórcy „russkiego mira”. Co więcej, marzenia „ustroitieliei” wypowiedziała przewodnicząca Komitetu ds. ochrony zdrowia Rady Najwyższej Ukrainy T. Bachtiejewa: „Na Ukrainie pozostanie 8,0 milionów Ukraińców!” Czyż nie o zniszczeniu Ukrainy marzą „ustroitieli”? I czy nie dla realizacji tego planu prowadzi się obecnie politykę kadrową? Wcale nie dziwi, że w latach rządów władzy na Ukrainie warunki życia Ukraińców znacznie pogorszyły się także w Federacji Rosyjskiej. Apogeum zeszłorocznych procesów sądowych przeciwko Ukraińskiej Autonomii Kulturalnej w Rosji (która de facto nie działała) oraz przeciwko Zjednoczeniu Ukraińców Rosji stało się faktyczne „spisanie” milionów Ukraińców w tym kraju. Statystycznie pozostało tu 1,93 mln Ukraińców. Tymczasem Ukraińcy tylko na Syberii stanowią nie mniej niż jedną trzecią ludności. Czyż nie po to zorganizowano sądowe insynuacje z zakazem działalności publicznej ukraińskich struktur, aby zrealizować proces „spisania”? A władza na Ukrainie obecnie sprzyja i przemilczy. Niedawno ukraińscy władcy przeznaczyli jakieś tam środki na ukraińską diasporę — kilka milionów. W tym na prace projektowe nad odbudową pawilonu „Rolnictwo” na dawnym WDNCh w Moskwie. Powiedzcie, jakie znaczenie dla tego pawilonu ma ukraińska diaspora? Natomiast istniejące Narodowe Centrum Kultury Ukrainy, które należy do Ukrainy i które ona finansuje, ukraińska diaspora praktycznie nie odwiedza, podobnie jak Bibliotekę Literatury Ukraińskiej w Moskwie, bo wszyscy wiedzą, że karty czytelnika trafiają do bazy danych rosyjskich służb specjalnych. Nie ze strachu stronią, lecz dlatego, że jest nieprzyjemnie, gdy nad kulturą stoją „fel'dfebelie”. Na jedno z posiedzeń sekcji literackiej Towarzystwa Literatury Ukraińskiej minę-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
