Сторінка · с. 4сторінка оригіналу ↗
Powrót do własnego dorobku
Слово Просвіти, №10 за 2012 рік
Ołeksandr HROMOW, Kijów
„Kto winien w nieharadach krajiny?” — na to pytanie nasi politycy nie potrafią odpowiedzieć. Otóż aby zrozumieć, co dzieje się wokół, trzeba zajrzeć w historię. Nasz geniusz Taras Szewczenko z gniewem karcił pana, który w obdartej wsi chodzi w swicie i wolnomyśli w karczmie. Oto ten przebrany znów się pojawił, krewny dla wszystkich, chętny do pogadania na zebraniach. Czyż nie podobne wolnomyślicielstwo obserwujemy w Radzie Najwyższej, gdzie uchwala się niedoskonałe ustawy, a zachowanie niektórych deputowanych jest nazbyt lekkomyślne. Ustawodawstwo i teoria państwa wchłonęły doświadczenie życiowe wielu pokoleń, prace naukowców i myślicieli z całego świata. Zwracano też uwagę na profilaktykę przestępstw, niedopuszczanie do nich w społeczeństwie. Ale tak się już złożyło, że mądrego prawodawcy nie mieliśmy za czasów radzieckich, nie mamy go i dziś. Dlatego też powstały szara gospodarka i zorganizowana przestępczość. Zaradzić temu może reformowanie gospodarki. Kiedyś usłyszałem: „Co nam dała niepodległość? Oni się wzbogacili, my zubożeliśmy”. „Oni stworzyli prawa dla siebie i nic już nie da się zmienić, choćby ktokolwiek przyszedł do władzy”. A jak jest z socjologicznymi sondażami? Większość obywateli wskazuje, że zbudowano klanowo-oligarchiczną konstrukcję z ogromnym majątkowym rozwarstwieniem ludzi. A to w kraju, gdzie wszyscy wiedzą, czym były hołodomory, represje, jaką ciężką pracą odbudowywano miasta i wsie. Wywodzący się z byłej nomenklatury partyjnej, którzy po proklamowaniu niepodległości objęli władzę, nie wyróżniali się rozmachem myślenia. Wcześniej pracowników nomenklatury przenoszono z jednego miejsca pracy na inne, i nie zawsze na wyższe stanowiska. Jeśli nie udawało się opanować kierowaniem w jednym obszarze, znajdowano drugi, trzeci, byleby tylko stanowisko kierownicze. Porażka za porażką, a jakby się rosło, taki się był niezastąpiony, jak wtedy czasem żartowano. Otóż wrażenie jest takie, że i dziś niezmienna i wszechstronnie zdolna była nomenklatura partyjna buduje niezależną Ukrainę według własnych zasad, z zachowaniem swoich przywilejów. Bo nad nią nie ma już dyscypliny partyjnej z wnioskami organizacyjnymi, i z centrum kierowniczego nikt nie przyjedzie sprawdzać skarg. Nawet kiedy dociekliwi dziennikarze coś odkopią i podadzą do wiadomości ludzi, wszystko mija bezkarnie. Za niepodległością polityczną trzeba dążyć do gospodarczej. W warunkach Ukrainy oznacza to zmniejszenie energochłonności, rozwijanie własnego wydobycia gazu, sprowadzanie go z innych krajów, nie tylko z Rosji. Dlaczego zatem gazowy szantaż wciąż nie został zlikwidowany? Bo zaopatrzenie w gaz jest źródłem wzbogacenia się nie kraju, lecz pojedynczych osób. Ogromne znaczenie nabiera ochrona interesów narodowych kraju. Kto u nas to realizuje i jak? Po pierwsze, trzeba znać te interesy narodowe, na czym polegają, po drugie, koniecznie uwzględniać je w polityce wewnętrznej i zewnętrznej. Jak u nas to wygląda, dobrze widać z umów gazowych, które zawarło nasze kierownictwo z Rosją. A o czym świadczy zarobkowa emigracja naszych ludzi za granicę, wywożenie kapitałów do zagranicznych banków? Skargi zaś, że u nas ledwie tlą się ogniska kultury, zamykane są księgarnie, wytwórnie filmowe, brakuje pieniędzy na oświatę, medycynę, naukę — to wszystko głosy wołających na puszczy. Niepowodzenia sił narodowo-demokratycznych w czasie przemian w kraju są spowodowane nie tylko brakiem tam ludzi o zdolnościach organizatorskich; narodowi demokraci bezpodstawnie zaczęli podawać się za jedynie słusznych wyrazicieli dum narodowych, nie uwzględniając doświadczenia poprzedników, przywódców narodu ukraińskiego. A tam są sprawdzone, uzasadnione wskazówki i ostrzeżenia, od czego trzeba zacząć budowę państwa, jakie trudności pojawiają się na tej drodze, jak je pokonać. Majdan 2004 roku pokazał nasze umiejętność jednoczenia się w obronie swojej woli wyborczej. Ale poniosły klęskę nie uczestnicy Majdanu, lecz ci przypadkowi ludzie, dla których oni wychodzili na ulice. To lekcja na przyszłość, trzeba być czujnymi wobec naszych polityków. Jedyna droga do rozwiązania kłopotów — powrót do narodowych wartości narodu ukraińskiego, wśród których prawdomówność, pracowitość, wzajemna pomoc.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
