Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
I SŁAWĘ ŚWIĘTĄ... 9 MARCA 2004 ROKU: NA TLE TARASA SZEWCZENKI
Слово Просвіти, №11 за 2004 рік
Zdjęcie G. Oborskiej. “Proświta”, Ukraińska Partia Ludowa, “Sobór” — wszyscy, którzy wchodzą w skład bloku Wiktora Juszczenki “Nasza Ukraina”, pod egidą niestrudzonej Ołeny Feszczenko. Chór Domu Ludowego nr 1 z Iwano-Frankiwska wykonywał pieśni Szewczenki. Autor naszej gazety, krajoznawca i działacz Proświty Mychajło Iszczenko z bólem i pasją opowiedział uczniom z Bohorodczan i Brodów o ognistym czynie ich rodaka Ołeksy Hirnyka. “Młoda Proświta” i jej lider Witalij Moroz — studenci prestiżowych kijowskich uczelni, niezwykle wyciszeni i poważni, wpatrywali się w żywy nurt Dniepru, kaniowskie niebo, naznaczone postacią Szewczenki, przeżywali te uczucia, które ogarniają każdego, kto po raz pierwszy kładzie kwiat na mogile Tarasa, aby przychodzić tu jeszcze i jeszcze — tak samo, jak ci, którzy stali z nimi ramię w ramię. Polityczne i życiowo-społeczne realia na tle 190. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki 9 marca 2004 roku naznaczone są także tą setką milicjantów, którzy stali na wszystkich skrzyżowaniach w drodze z Kijowa do Kaniowa, pilnując jej przed podróżnymi dla władzowego kortezu, którego uczestnicy, przybywszy na Górę Mniszą, nawet nie raczyli przywitać się z obecnymi i zamienić z nimi kilku słów; i nieobecnością nauczycielki języka ukraińskiego w szkole we wsi Kyryliwka (Kereliwka), którą nędza wygnała do Portugalii na zarobek; i zamkniętym na czas rekonstrukcji muzeum w Narodowym Rezerwacie; i niespodziewanym wojażem synklitu Sabodana na mogiłę Tarasa z nabożeństwem za spokój duszy świętego Tarasjusza w przeddzień jubileuszu; i totalną narodową niepiśmiennością władzy, która najwyraźniej nie zna “Kobziarza” — a warto byłoby przeczytać przynajmniej “Hajdamaków”; i tą nędzą, która przeszkadza wszystkim chętnym przyjechać na Górę Mniszą; i koncertem odeskiego humorysty Żwanieckiego — właśnie dziesiątego marca, w dniu pamięci Poety, w Narodowym (zdenacjonalizowanym) Pałacu “Ukraina”… Lecz są też inne realia — to i wzrost popularności “Kobziarza”, ogólnonarodowe poparcie na Ukrainie akcji Proświty “Zbudujmy cerkiew Tarasa!”, nowe ekspozycje w muzeach i wydanie nowych książek ogólnoukraińskiej szewczenkiany, i, co najważniejsze — pragnienie, by jeszcze i jeszcze czytać, chłonąć Jego nieśmiertelne, apostolskie Słowo, zwrócone do Narodu: “Przez Letę bezdenną I mętną Przepłyniemy, przeniesiemy I sławę świętą — Młodą, wieczną”. Więc walczmy, bracia, nie traćmy siły ducha Szewczenki, jego galerniczej cierpliwości i ognistego nieposłuszeństwa, jego boskiej miłości do Ukrainy, przeciwstawiania się obcym, którzy próbują rządzić naszym narodem. Bo mimo wszystko — 9 marca, w dniu urodzin Szewczenki, niebo nad Kaniowem darzyło nas słońcem. Czyżby — błogosławieństwem Tarasa?.. Lubow HOŁOTA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
