Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
Donbas „rządzi” drogą Krymu. Kim są przywódcy, ich plany i scenariusze
Слово Просвіти, №15 за 2014 рік
Z pieśniami „Rosjanie idą...” zajmowane są pomieszczenia rejonowych i miejskich oddziałów milicji, rad miejskich, SBU, lotnisk, kanałów telewizyjnych i wszystkiego, co tylko zechcą. Wchodzą, zrywają flagę państwową Ukrainy, ustanawiają trójkolor Federacji Rosyjskiej oraz flagę „Donieckiej Republiki” — zlikwidowanej organizacji społecznej, przeciwko której przywódcom — Dworiadkinie i Purginowi — wszczęto sprawę karną z art. 109 i 110 Kodeksu karnego Ukrainy. Oficerowie FR mianują nowych naczelników milicji, merów miast w miejsce tych, którzy nie poparli szturmów uzbrojonych po zęby zdobywców pomieszczeń. Bezlitośnie biją tych, którzy są przeciw, niezależnie od tego, czy to milicjant, czy urzędnik, czy po prostu przypadkowi obywatele, którzy spotkali się na drodze upojonych i zdziczałych terrorystów. Biją obrońców pomieszczeń, jak to miało miejsce w Mariupolu. Biją na oczach milicji, która nie interweniuje!!! fobka Marmazowa, którzy na prośbę Gubariewa i uczestników wiecu poprosili o zwołanie nadzwyczajnej sesji rady miejskiej i przyjęcie wszystkich punktów ultimatum. Co niezwłocznie zrobili, przynieśli tę decyzję i odczytali przed Gubariewem. Punkt 2 tego dokumentu brzmi: „Poprzeć inicjatywę przeprowadzenia Referendum na terytorium obwodu donieckiego w sprawie dalszego losu Donbasu i zwrócić się do deputowanych Donieckiej Rady Obwodowej o niezwłoczne wyznaczenie wyżej wymienionego Referendum na terytorium obwodu donieckiego”. I, o cudzie, w poniedziałek, 3 marca o godzinie 10 zbiera się sesja Donieckiej Rady Obwodowej z jednym pytaniem — przyjąć WSZYSTKIE punkty ultimatum Gubariewa, przewodniczącego „Ludowego pospolitego ruszenia Donbasu”. Ale przewodniczący rady Fedoruk podaje się do dymisji i sesja zmuszona jest najpierw wybrać przewodniczącego, którym zostaje Szyszacki, zwolniony ze stanowiska przewodniczącego Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Na sesję naczelnik milicji obwodowej generał Romanow przyprowadza Gubariewa z kilkudziesięcioma wiecownikami, którzy zrywają dalsze prowadzenie sesji, ogłaszają, że pomieszczenie jest otoczone przez uzbrojonych wiecowników i żądają zagłosowania za swoim ultimatum (chociaż wszystkie żądania ultimatum były w przygotowanej decyzji) oraz zagłosowania za nim — „ludowym” gubernatorem w miejsce Szyszackiego. Sesję zamykają. Deputowani rozbiegają się. A wiecownicy, po 2 godzinach niszczenia drzwi, okien, płotów, PO RAZ PIERWSZY szturmem zajmują Doniecką Obwodową Administrację Państwową. Obie „decyzje” — rady miejskiej i rady obwodowej — zostały zaskarżone przez prokuraturę w Sądzie Administracyjnym, a ich działanie wstrzymane. Prokuratura jest dziś jedyną strukturą, którą nie kierują terroryści. 5 marca z Donieckiej Rady Obwodowej, gdzie mieści się również obwodowa administracja państwowa, wyprowadzono „ludowe pospolite ruszenie”, które przez dwie doby przetrzymywało salę sesyjną rady obwodowej. Poinformowano o podłożeniu ładunku wybuchowego, zdjęto z budynku rosyjski trójkolor i przywrócono ukraińską flagę. Prorosyjscy aktywiści wybili okna na drugim piętrze obwodowej administracji państwowej w Doniecku i około trzech dziesiątek separatystów w ten sposób dostało się do wnętrza budynku. A już 5 marca te same osoby, ponownie szturmem, zajęły pomieszczenia, wyszły na daszek nad wejściem do budynku, wywiesiły baner zakazanej organizacji „Doniecka republika” i trzy flagi Federacji Rosyjskiej, zerwały i wyrzuciły ukraińskie flagi państwowe. Liczba wiecowników to zaledwie 500 osób. Żądają wyjścia Donbasu ze składu Ukrainy, uznają za swojego „ludowego gubernatora” „wybranego” na wiecu dowódcę „Ludowego pospolitego ruszenia Donbasu” Pawła Gubariewa. Przez cały ten czas około 300 funkcjonariuszy organów ścigania, którzy „chronią” budynek, tak jak wcześniej, stoi niedaleko wejścia do pomieszczenia rady obwodowej i obwodowej administracji państwowej i milcząco, spokojnie obserwuje zajęcie pomieszczenia, znieważanie flag państwowych itp. Separatyści zdewastowali księgowość, pokój weteranów, skarbiec, i po raz drugi milicja w nocy uwolniła pomieszczenie od 70 osób, które przebywały w radzie obwodowej. Trzeci szturm i zajęcie miały miejsce 6 kwietnia po wiecu na pl. Lenina pod okrzyki „Rosja!”, „Krym-Donbas-Rosja!”, „Putin pomóż!” i trwa do dziś. Scenariusz jest ten sam. Blokowanie ulic, znieważanie ukraińskiej flagi, wywieszanie atrybutów państwowych FR i „Donieckiej republiki”. 7 kwietnia „wzięli” pomieszczenie obwodowego SBU wraz z samochodami naczelnika i jego zastępcy, umundurowaniem, w które się przebrali, oraz 200 automatami Kałasznikowa, które wywieziono samochodami kierownictwa SBU do Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Milicja zniknęła, spokojnie dowożone są koktajle Mołotowa, piasek, opony, zbrojenia, żywność. Jednym słowem, wszystko, co niezbędne uzbrojonym bojownikom. A nasi deputowani ludowi z Partii Regionów kontynuują opowiadanie bajek o tym, że to „nasi pokojowi doniecczanie walczą o swoje prawa: drugi język państwowy, federację”. Zakończenie na str. 5
с. 5 · сторінка оригіналу ↗
Dokończenie. Początek na str. 1. Dziwnym trafem, kiedy zapowiedziano, że w nocy z poniedziałku na wtorek miały zostać po raz kolejny oczyszczone pomieszczenia, przybiegli do nich rzekomo na negocjacje Łewczenko oraz Achmetow i zerwali operację. Dziwnym trafem w poniedziałek 7 kwietnia w Doniecku przebywała Julia Tymoszenko, która po spotkaniu z Achmetowem oświadczyła, że zobaczyła w Doniecku „pokojowych” ludzi i sytuację należy rozwiązywać za pomocą pokojowych negocjacji! A 11 kwietnia w Doniecku na uszy Jaceniuka, Naływajczenki, Jaremy, Awakowa i innych wylała się kolosalna fala dezinformacji i kłamstw ze strony merów Doniecka, Ługańska, Charkowa oraz negocjatora Achmetowa, że to zwykli mieszkańcy, którzy POKOJOWO żądają: wprowadzenia drugiego języka państwowego (i to przy braku pierwszego); uchwalenia ustawy o przeprowadzeniu lokalnego referendum; włączenia rosyjskich kanałów; decentralizacji władzy w kwestii finansowo-gospodarczej niezależności od Kijowa. I ani słowa o tym, że to nie pokojowi, a uzbrojeni po zęby terroryści, którzy nie pokojowo zajęli budynek SBU, przejmując broń, i ani słowa o tym, że „nasi pokojowi chłopcy” pracują WYŁĄCZNIE pod flagami Federacji Rosyjskiej i żądają nie po prostu referendum, a referendum w kwestii przyłączenia do FR. I że ci „pokojowi” zabijają i okaleczają tylko za to, że ludzie trzymają niebiesko-żółte symbole, jak to się stało 13 marca na pl. Lenina w Doniecku! I że już w tamtym czasie w Donbasie pracowali oficerowie FR. Oni niczego z tego nie powiedzieli. A na próżno. Bo już scenariusz, który zaplanowali oligarchowie Ukrainy, a mianowicie stworzenie Donieckiego pachanatu, aby Kijów nie ingerował w ich działalność, zawiódł. Zarządzanie tą publiką wymknęło się spod ich kontroli. Pokazały to wydarzenia w Słowiańsku, Gorłówce i innych miastach, gdzie oficerowie FR w kamuflażach mianują naczelników milicji, przeganiają ze stanowisk przewodniczących rad miejskich członków Partii Regionów, mianują swoich i żądają przyłączenia do FR, a nie stworzenia federacji. Pośpieszył się też Putin, pokazując, że pionki, dzięki którym Krym nielegalnie został przyłączony do FR, nie są mu już potrzebne. Dlatego na konferencji Partii Regionów, którą pilnie, po wydarzeniach w Słowiańsku, postanowiono zwołać 16 kwietnia w Doniecku, jest jedyny wybór: uznać władzę w Kijowie i zdusić wspólnie z nią gniazdo rosyjskich dywersantów, którzy przebywają, jak piszą wszystkie media, w Ławrze Świętogórskiej Patriarchatu Moskiewskiego. Ale do tego trzeba natychmiast działać, wyrazić swój stosunek do działań uzbrojonych terrorystów, a nie opowiadać, że to pokojowi mieszkańcy. A władzy w Kijowie nie ogłaszać kilka dni z rzędu o operacjach antyterrorystycznych, ogłaszać ultimatum i nie robić absolutnie niczego. DZIŚ BEZ DZIAŁAŃ SIŁOWYCH JUŻ SIĘ NIE OBEJDZIE, chociaż można było to zrobić od 1 marca aż do wydarzeń 12 kwietnia w Słowiańsku, kiedy uzbrojona po zęby grupa ZIELONYCH LUDZIKÓW w kamuflażach i kominiarkach przyjechała dwoma mikrobusami, wyłamała kraty w oknach, wybiła szyby i, używając gazu łzawiącego, zajęła budynek oraz broń. Oto o jakich pokojowych demonstrantach kłamali w przeddzień w Doniecku Jaceniukowi! I zapewniali, że tylko pokojowe negocjacje trzeba z nimi prowadzić. Oświadczenie Achmetowa o tym, że opowiada się on za pokojowym uregulowaniem kryzysu rosyjsko-ukraińskiego, pojawiło się zaraz po ataku Rosji na Ukrainę, ale nie wiadomo, do kogo jest adresowane. Putinowscy agresorzy nie byli w nim wspomniani, deputowani Rady Obwodowej i Miejskiej Doniecka — również… Do kogo więc apelował oligarcha? Zgadywać bez sensu, i oto dlaczego. Prawie od początku protestów ulicznych w Kijowie Achmetow też wzywał do pokoju. I też absolutnie abstrakcyjnie. W rzeczywistości zaś właśnie pod jego pokojowe wezwania na „antymajdan” tłumami zwożono z Donbasu początkowo zastraszonych pracowników budżetówki, a później — bandycko wyglądających mężczyzn, chociaż mógł on przeszkodzić wyjazdowi kryminalistów do Kijowa. Ale nie przeszkodził. Jego dzisiejsze wezwania do pokojowego uregulowania konfliktu w obwodzie donieckim pokazały, że to tylko słowna zasłona, by zyskać czas dla terrorystów, a nie uspokoić ich, jak to zrobił Ihor Kołomojski w obwodzie dniepropetrowskim. Własne sądy, własna milicja, własna administracja podatkowa oraz tysiące kibiców piłkarskich, którzy do dziś krzyczą „bij chochołów”, oczywiście wystarczą, by przerwać kremlowski scenariusz, który realizują „turyści Putina” i miejscowy kryminalitet. Ale nie robią tego. Tak jak nie robi tego władza w Kijowie, która szczerze wierzy Achmetowowi wbrew oczywistym faktom, nawet wtedy, gdy już przelewa się krew nie donieckich euromajdanowców, a takich milicjantów, jak naczelnik milicji w Gorłówce Andrij Kryszczenko i innych, którzy pozostali wierni przysiędze. Nawet wtedy, gdy już zabito kapitana SBU Hennadija Belyczenkę, a 9 zostało rannych podczas przeprowadzania operacji antyterrorystycznej w Słowiańsku… Warto mianować na stanowiska szefów resortów siłowych fachowców, którzy adekwatnie reagowaliby na wydarzenia, a nie zajmowali się układami w imię przyszłych wyborów Prezydenta Ukrainy, które mogą się nie odbyć. Marija OLIJNYK 15 kwietnia 2014 roku, Donieck
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
