Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

ZBUDUJEMY CERKIEW TARASA!

Слово Просвіти, №16 за 2004 рік

Szanowni Czytelnicy „Słowa Proświty”, drodzy proświcianie, uczestnicy akcji „Zbudujmy Cerkiew Tarasa!” — Ukraińcy w Ukrainie i poza Ukrainą żyjący! 20 maja 2001 roku Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki zwróciło się do Ukraińców całego świata z inicjatywą wzniesienia Cerkwi Tarasa u podnóża Góry Mnisią w Kaniowie — symbolu jednoczenia się narodu ukraińskiego wokół świętego imienia Kobziarza, na potwierdzenie własnej narodowej samoidentyfikacji, w celu uczczenia pamięci tysięcy Ukraińców, którzy umierali z imieniem Tarasa na ustach za niepodległość i sławę Ukrainy. „Zbudujemy wspólnie i będziemy w pokoju!” — tak, szczerze i mądrze, z nadzieją na zjednoczenie Ukraińców XXI wieku, niezależnie od przekonań religijnych i poglądów, przynależności do tej czy innej konfesji, wieku i statusu społecznego, miejsca zamieszkania i zawodu — tysiące Ukraińców odpowiedziało na apel „Proświty”, „głosując” za nim swoją pracowniczą, emerycką, studencką hrywną. Od września 2003 roku do dnia Wielkanocy na konto Cerkwi Tarasa wpłynęło 344 472 hrywny 18 kopiejek — zbiórka funduszy stała się sprawą ogólnonarodową, a Świątynia Kobziarza powstanie nie z woli bogaczy i nuworyszy, lecz z pragnienia Ukraińców, gotowych podzielić się ostatnim groszem dla realizacji narodowej sprawy. 20 maja 2001 roku proświcianie Ukrainy, w porozumieniu z Szewczenkowskim Narodowym Rezerwatem, w uroczysku Monastyrok (przy zachodniej stronie Góry Mnisią) ustawili pamiątkowy krzyż w miejscu przyszłej budowy Cerkwi Tarasa, poświęcony przez Patriarchę Kijowskiego i Całej Ukrainy-Rusi Filareta. W przededniu obecnej Wielkanocy Komitet Organizacyjny ds. budowy Cerkwi Tarasa otrzymał odpowiedzi od dyrektora generalnego Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu W. I. Tulina oraz ministra kultury J. P. Bohuckiego w sprawie pozwolenia na budowę — właśnie w tym miejscu, gdzie ustawiono pamiątkowy krzyż. Komitet Organizacyjny dziękuje panu ministrowi oraz panu dyrektorowi generalnemu za zrozumienie i uznanie proświciańskiej akcji, którą już poparła Rada Najwyższa, Telewizja Narodowa, tysiące ukraińskich patriotów. Jednak rada naukowo-metodyczna Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu nalega na to, by Ogólnonarodowa Świątynia miłości do Kobziarza odtwarzała „cerkiew kozacką, którą w XVII wieku wznieśli mnisi-kozacy pod Górą Mnisią”, „niewielką drewnianą trzykopułową cerkiew Pokrowy Przenajświętszej Bogurodzicy”, „skromną cerkiew”… Głęboko szanujemy pracowników Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu, ale chcielibyśmy przypomnieć im, że nie chodzi o odtworzenie historycznej świątyni XVII wieku, lecz o ogólnonarodową budowę — Cerkiew Tarasa, którą wzniosą Ukraińcy XXI wieku, których pamięć genetyczna i duchowa obejmuje całą historię Ukrainy — od czasów trypolskich do wielkich głodów XX wieku, od wojen światowych do Czarnobyla, od kozackich zwycięstw do kosmicznych triumfów, od pierwszych ksiąg do światowego poziomu naukowych dążeń. Chodzi o świątynię XXI wieku, gdzie będzie brzmiało Tarasowe „Przeczytajcie tę sławę”, gdzie tysiące, miliony współczesnych Ukraińców nie tylko będą oddawać należne Bogu i pamięci Tarasa Szewczenki, ale także poznawać samych siebie w słowie Szewczenki, jego duchowym czynie w imię Ukrainy. Nasz zamysł — wzniesienie budowli lekkiej i jasnej, architektonicznie doskonałej i nowoczesnej, nie przeczy planom rezerwatu wzniesienia pomnika odważnym ukraińskim hetmanom — Iwanowi Pidkowie, Jakowowi Szachowi i Samijle Kiszce, rampy, która połączy mogiłę Szewczenki z Cerkwią Tarasa. Przeciwnie — potwierdza on obecność Tarasa Szewczenki w dzisiejszej Ukrainie, w sercu każdego, obecnie żyjącego, Ukraińca. Komitet Organizacyjny jeszcze raz dziękuje za zrozumienie wszystkim zaangażowanym w podjęcie tej ważnej decyzji i ma nadzieję na dalszą wspólną i twórczą pracę ze wszystkimi, którzy dbają o obecną Szewczenkianę, o ukraińską perspektywę. Pawło MOWCZAN, deputowany ludowy Ukrainy, przewodniczący WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Do Przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, deputowanego ludowego Ukrainy P. M. MOWCZANA. Szanowny Pawle Mychajłowiczu! Ministerstwo Kultury i Sztuki Ukrainy rozpatrzyło Państwa wniosek w sprawie wydzielenia działki ziemi pod budowę cerkwi przy Tarasowej (Mnisią) Górze w Kaniowie i informuje: — naukowo-badawczy i projektowy instytut urbanistyki opracował plan generalny Szewczenkowskiego Narodowego Rezerwatu w Kaniowie, który przewiduje naukowo-restauracyjne odtworzenie Cerkwi Kozackiej u podnóża góry, co zostało określone naukowym uzasadnieniem historyczno-urbanistycznym; — przydział ziem Szewczenkowskiemu Narodowemu Rezerwatowi odbywa się zgodnie z planem generalnym i według stanu na 01.04.2004 r. Akty Państwowe uzyskano na 37,2 ha z 45,0 ha. Akt Państwowy na 7,8 ha przewiduje się uzyskać w 2004 roku; — budowa nowych obiektów na terenie rezerwatu jest zabroniona obowiązującym prawem. Z poważaniem, Minister Jurij BOHUCKI. Cerkiew Tarasa str. 8 Ukraińska fala str. 9 Pamięć rodowa str. 10 Legendy wokół „Żurby” str. 12—13 Sala kinowa str. 14—15

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин