Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Pokolenie wolności

Слово Просвіти, №17 за 2007 рік

zaduszono, a ukrainoznawstwo dziś istnieje jedynie w części niezmiennej: chce szkoła — prowadzi je, a nie chce — nie prowadzi). A jaki jest nasz system wychowania, jakie ideały proponujemy swoim dzieciom i wnukom i kogo wreszcie z nich wychowujemy: gospodarzy rodzinnej ziemi czy bezpamiętnych zarobkowiczów, którzy dobrze znają angielski i bez wątpienia przydadzą się zagranicznym bazarom?.. Władza zawisła między orientacją to na Europę, to na Rosję. Majdan walczył o ukraińską Ukrainę, jednak bezkarnie kwitnie ukrainofobia, rosną siły odśrodkowe, a na piedestałach państwa — korupcja, przekupstwo, amoralność, zdrada… Ankieta, którą w ubiegłym roku szeroko przeprowadził wśród uczniów, nauczycieli i rodziców różnych obwodów państwa Naukowo-badawczy Instytut Ukrainoznawstwa, ukazała niezupełnie jednoznaczny obraz, nad którym trzeba się zastanowić nie tylko ukraińskiemu ministrowi oświaty. Powiedzmy, że tylko 22,5 % (spośród 200 zapytanych uczniów klas jedenastych) wyobraża sobie swoją przyszłość jako wolną, 21,5 % — jako zamożną, 1,5 % — jako prostą; mimo to 64,1 % absolwentów uważa, że będzie ona ciekawa. Na pytanie „W jakim stopniu uważacie się za odpowiedzialnych za swoje przyszłe życie?” 52,8 % uczniów odpowiedziało, że ich życie to przede wszystkim wynik ich własnych wysiłków. Jedynie 2,5 % badanych okazało się fatalistami i stwierdziło, że nie trzeba wkładać żadnych szczególnych wysiłków, bo życie człowieka kształtuje się pod wpływem różnych okoliczności i nie zależy od jego świadomej ingerencji. Co do skuteczności naszego procesu dydaktyczno-wychowawczego i związku szkoły z życiem, to tylko 36,9 % (!) uczniów klas jedenastych uważa, że szkoła, do której chodzą, pomoże im uczynić życie takim, jakim chcą; 26,1 % patrzy na szkołę beznadziejnie-sceptycznie, a 36,9 % nie potrafiło określić się w odpowiedzi. Aby być życiowo kompetentnym, człowiek powinien: być odpowiedzialnym za swoje czyny (76,9 %), mieć jasno określone cele życiowe (47,1 %), mieć mocne wartości moralne (50,2 %), umieć dostosowywać się do warunków zewnętrznych (48,9 %). Wśród największych niedociągnięć ogólnego średniego wykształcenia dziś młodzież wymieniła słabe wyposażenie techniczne szkół (85 %), słabe ogrzewanie (85 %), duże obciążenie uczniów (55 %), brak podręczników w szkołach (80 %) i … obecność szkolnych mundurków (70 %). Miejsce edukacji w budowie współczesnej Ukrainy rodzice określili następująco: w stabilnym rozwoju społeczeństwa — 13,3 %, w nowej jakości życia — 3,3 %, jako narzędzie sukcesu życiowego — 8,3 %, w realizacji ról społecznych — 1,7 %, w kształtowaniu obywatela Ukrainy — 23,3 %, w samorealizacji osobowości — 20 %, w działalności społecznej — 11,7 %, w gospodarczym i społeczno-politycznym postępie społeczeństwa — 23,3 %. 78,3 % zapytanych rodziców chce, aby ich dziecko kontynuowało naukę w państwowych uczelniach wyższych, zwłaszcza na Ukrainie — 65 %, w Europie — 28,3 %, a w USA — 1,7 %. Rodzice twierdzą, że ich dzieci marzą o zawodzie: w przemyśle, rolnictwie, transporcie, usługach, nauce, budownictwie, łączności — 0 %, w sferze usług bytowych — 1,7 %, w reklamie — 3,3 %, w handlu, biznesie — 20 %, w władzy państwowej — 3,3 %, w medycynie — 11 %, w kulturze, sporcie, dziennikarstwie — po 5 %, w oświacie — 1,7 %, w prawie — 15 %. Ciąg dalszy na s. 3 KOZACKIE RYCERSTWO Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rachunku 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106

с. 3 · сторінка оригіналу ↗

Zakończenie. Początek na s. 1. Prestiżowe wśród dzieci, mówią rodzice, zawody: ekonomisty, finansisty, prawnika, biznesmena — 75%, dziennikarza — 8,3%, polityka — 3,3%, informatyka — 6,6%, zawodowego sportowca — 5%. A nieprestiżowe: pedagoga, nauczyciela — 40%, medyka — 11,6%, naukowca — 6,6%, rolnika — 16,6%, dozorcy — 10%. Według definicji rodziców, autorytetami dla ich dzieci są: dyrektor, kierownik — 33,3%, prywatny przedsiębiorca — 25%, przedstawiciel organów władzy — 20%, zawodowy polityk — 18,3%, robotnik, rolnik — po 1,7%, farmer — 0%, inżynier — 3,3%, nauczyciel — 31,6%, medyk — 15%, uczony — 30%, prawnik — 40%, działacz kultury — 20%, znany sportowiec — 18%, wojskowy — 3,3%, pracownik podatkowy — 10%, ksiądz — 16,6%. Aby osiągnąć życiowy sukces, twierdzą rodzice, dla młodzieży ważne są: zdolności, talent — 55%, pracowitość — 41,6%, wykształcenie — 61,6%, fortuna — 28,3%, znajomości z „potrzebnymi ludźmi” — 25%, uczciwość, pryncypialność — 11,6%, troska przede wszystkim o siebie — 1,7%, umiejętność „sprzedania siebie” — 41,6%, pieniądze — 23,3%, zdrowie — 41,6%, wychowanie — 15%, „poczucie nowości” — 13,3%, umiejętność przystosowania się — 20%, aktywny udział w polityce — 0%, umiejętność ryzykowania — 13,3%, doświadczenie życiowe — 6,6%. Rodzice uważają, że szczególnie znaczące dla pokolenia ich dzieci są takie wartości życiowe: moralność — 25%, sztuka, piękno — 3,3%, dobrobyt materialny — 55%, mieszkanie — 28%, pieniądze — 21,6%, rodzina — 50%, praca — 48,3%, przyjaźń — 23,3%, prawa człowieka, wolność — 28%, miłość — 25%, wykształcenie — 51,6%, kariera — 21,6%, patriotyzm — 8,3%, zdrowie — 61,6%. Cechy, które rodzice chcą wychować u swoich dzieci: optymizm — 23,3%, celowość — 50%, uczciwość — 25%, odpowiedzialność, poczucie obowiązku — 53,3%, umiejętność panowania nad sobą — 31,6%, tolerancja — 15%, zdolność do twórczości — 6,6%, kolektywizm — 5%, przyzwoitość — 31,6%, własna godność — 55%, miłość do swojej małej ojczyzny — 21,6%, indywidualizm — 1,7%, świadomość narodowa — 8,3% (!!!), potrzeba zdrowego stylu życia — 48,3%, umiejętność komunikacji — 25%, kultura życia codziennego — 4,7%, kultura języka ojczystego — 13,3%, znajomość języka obcego — 25%. Biorąc pod uwagę wyniki ankiety, wydaje się, że komentarze są zbędne co do tego, kto skuteczniej wychowuje dziecko — rodzice czy szkoła. Niedawno, występując w jednej ze szkół w Puszczy Wodicy pod Kijowem i pytając ósmoklasistów — tak wyszło z kontekstu rozmowy — kto z nich uważa się za Ukraińca, zobaczyłam nieśmiało podniesione ręce dwóch dziewczynek. Rozejrzawszy się i zrozumiawszy, że są tylko dwie, dziewczynki przestraszone opuściły ręce, a cała klasa wybuchnęła drwiącym śmiechem… To pokolenie wolności. Swoją drogą, ta szkoła jest nowa, zbudowana za naszej niepodległości, ma przestronne klasy i korytarze, jest basen, ale wydaje się, że nie ma duszy i nie ma Ukrainy. Czy ci uczniowie, gdy dorosną, też będą przeklinać swoją ojczystą ziemię?.. Natalka POKŁAD spraw Weizsäcker powiedział sowieckiemu ambasadorowi w Berlinie Mierkułowowi, że jest mile zaskoczony tym, iż sowiecka prasa nie krytykuje Niemiec. Weizsäcker dodał, że Mierkułow powinien zauważyć odpowiedni ton niemieckiej prasy wobec ZSRR. Droga do niemiecko-sowieckiego porozumienia była otwarta. I Ukraina Karpacka stała się ceną tego porozumienia. A uczestnicy zgromadzenia, na którym ogłoszono niepodległość Ukrainy Karpackiej, od razu zapisali się do wojska i przez cztery doby z rzędu powstrzymywali napór węgiersko-chortystowskiej armii. W marcu 1939 roku połowa obrońców poległa w najbardziej zaciętej bitwie pod Chustem na polu, które od tamtej pory nazywają Krasnym. Augustyn Wołoszyn, który zginął w katowniach NKWD, nosił piętno „ukraińskiego burżuazyjnego nacjonalisty” aż do gorbaczowowskiej „pieriestrojki”. W 2003 roku dekretem prezydenta Kuczmy Wołoszynowi pośmiertnie nadano tytuł Bohatera Ukrainy.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин