Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
22 maja, w uroczystym roku…
Слово Просвіти, №19 за 2013 рік
od Boga dusze tych, którzy umieli stać za mowę, wiarę i naród?..
II
— Idziemy witać! Sztandary wynoście, dziewczęta prowadźcie i chleb na rushniku! Na scenie — opozycja i goście, a przebrana w cierniowym wieńcu. — Tłum ludzi się zbiegł jak na bazar, i panów niemało… Czy Moskwa wreszcie dotarła do Wielkiego Łochu? Czy sami już wykopali?! Idziemy donikąd… Tłum ludzi się zbiegł jak na bazar — obcy ludzie, a do tego dwóch Iwanów — tak nazwała synów nieszczęścia matka: jeden miał, jak ten Honta, katów katować, a drugiego poczęto… katów ratować! Nie gwiazdy, lecz kruki zlały trunek do czary: upaństwowione bliźnięta, a oba — nasze: Obu los nasmarował usta i pięty salem — i zjednoczyli się, i zbratali! Jeszcze uniwersałem się podparli w nieszczęsną godzinę, by śmiała się i płakała cała Ukraina! — Co ta stara tu szepcze?! — Szewczenkę czyta! Pomieszała, po swojemu słowa dobiera… — Precz stąd z tymi świadomymi — dość już, dręczą! Wszystko, wiedz, „hańba-chwała” dwadzieścia lat wykrzykiwali i włóczyli się po wiecach, nędzni marginesi! — Ich Kobzarz w kożuchu, a nasz — na parkietach, w salonach petersburskich! Sam z Kremla z ukazem do nas przylatuje!.. — medaliki rzuca tej, co po moskiewsku całemu narodowi łaje?! Jarczuki i niedorajdy, choć po Moskwach się uczyli… — A nie za wiele to „wyszywanych” tu się przecisnęło — pietlurowców, banderowców, niedobitków Ruchu?! Hej, straż! Wyprowadźcie głupią staruchę!
— Gdzie chórzyści? Niech śpiewają — o Dnieprze i urwiskach… — „Testament”? Nam nie kazano smucić ludzi! — Więc zaintonuj wesołą: „I tyłem, i przodem przed panem Chwedorkiem”!
III
…Przyprowadzi nie niebiańskie wojsko: z czarnych kopanek, z podziemnych martwych wód, z zaprzedanych stepów powstaną i zmartwychwstaną ci, którzy nie wiedzą, że są narodem. Donieckim pasmem i Wielkim Ługiem, i Krzyworożczyzną — bez stron, bez granic! — za Kobzarzem pójdą jak za pługiem ci, którzy w gniewie nie znają amuletów. Ciężki krok obudzi głęboki szlak. Niebo przychyli dusze przejrzałe, huczy; granitowa tarcza urośnie aż do bruzdy rozdartych ziem. Nogi zamiesą popiół i muł, i martwy ugór zazieleni się… Naród zmartwychwstały sam sobie mesjaszem: sądzi niesprawiedliwych, a wolą zasiać dobre żniwa prowadzi ich Słowo. Zmartwychwstały naród stanie jak góra od Worskły, Psioła i Kamiennego Bugu, Ługani, od Samary i Dniepru — za Kobzarzem pójdą jak za pługiem…
A razem z nimi — ostre radła i brony. Bóg nam posyła i daje czas na to, byśmy niebo i ziemie zaorane obrócili w złote zboże. Z popiołu zmartwychwstaną wieszcze księgi i, rozkuwszy kajdany nieistnienia, odezwie się głos i podzieli czas na ciemność i prawdę w każdym z nas: DO KIJOWA WRACA TARAS!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
