Сторінка · с. 12сторінка оригіналу ↗
Z ROSY I WODY!
Слово Просвіти, №20 за 2008 рік
LUDZIE „PROŚWITY” — Stanisławie Panasowyczu, znając Pana od wielu lat jako człowieka nieobojętnego na problemy społeczne, chcę zapytać: co Pana szczególnie niepokoi w naszej teraźniejszości? — Wielkie rozczarowanie ostatniego okresu. Bardzo oczekiwaliśmy niepodległej Ukrainy, walczyliśmy o nią, mieliśmy nadzieję, że powstanie nasze państwo i wszystko będzie w porządku. Niestety, to jeszcze daleko nie ta Ukraina, o którą walczyliśmy. — Czy to nie zbyt ostra ocena? Mimo wszystko kraj się rozwija, mówią, że gospodarka rośnie. — Jeśli mówić tylko o sprawach materialnych, to jak dorobili się swoich milionów i miliardów nasi bogacze? Trwa rozkradanie wszystkiego dookoła, a z drugiej strony — zubożenie milionów ludzi. Ale nie mówmy tylko o sprawach materialnych, to nie jest najważniejsze. — Porozmawiajmy o duchowości. Był Pan jednym z pierwszych tutaj, na zrusyfikowanej północy Ukrainy, którzy stanęli w obronie języka ukraińskiego. Co jest teraz? — Teraz boli mnie patrzenie, jak w programie szkolnym zmniejsza się liczba godzin języka i literatury ukraińskiej, w jakim położeniu znajduje się ukraińska książka. A w telewizji dzieje się coś niezrozumiałego — ukraińskiego tam w ogóle nie ma. Dobrze, że sprawę ukraińską wspiera nasze radio.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
