Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 16сторінка оригіналу ↗

Jednoczenie słowem Szewczenki

Слово Просвіти, №22 за 2018 рік

Eduard Owczarenko Zdjęcia autora. Ten konkurs odbywa się corocznie od marca do maja w formacie „Ukraina—Świat” przy wsparciu Międzynarodowej Ligi „Matki i siostry — młodzieży Ukrainy”, Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Tarasa Szewczenki, Narodowego Muzeum Tarasa Szewczenki, Narodowej Rady Kobiet Ukrainy oraz Towarzystwa „Znannia” Ukrainy. Projekt ma pięć nominacji: „Na żywo”, „Format wideo”, „Mój Szewczenko”, „Ponad czasem”, „Pamięć”. W tym roku znane z dzieciństwa wiersze Szewczenki oprócz ukraińskiego brzmiały w języku japońskim, skandynawskim, fińskim, polskim, ormiańskim i wielu innych językach. Aby dołączyć do konkursu, wielu jego uczestników pokonało tysiące kilometrów. Uhonorowanie zwycięzców odbyło się w Salonie Artystycznym Czerwonego Korpusu KNU im. Tarasa Szewczenki. „W imieniu Instytutu Literatury im. Tarasa Szewczenki NAN Ukrainy witam was z okazji tego święta. W naszym instytucie przechowywana jest niemal cała spuścizna rękopiśmienna Tarasa Szewczenki. Pracownicy naukowi instytutu na podstawie rękopisów, weryfikując każde słowo, przygotowali i wydrukowali 12-tomowe pełne wydanie dzieł Tarasa Szewczenki. To sześć tomów jego spuścizny literackiej, pięć tomów — spuścizna artystyczna, a 12-ty — informacyjny, tutaj zamieszczono biografię Szewczenki oraz indeks jego utworów. Zarówno w czasach carskich, jak i radzieckich był cenzurowany. Wiele utworów zmieniono. I dopiero w czasach niepodległości udało się wydać pełne dzieła Tarasa Hryhorowycza. 19 maja Prezydent Ukrainy podpisał Ukaz, zgodnie z którym inna nasza praca — „Szewczenkowska encyklopedia w sześciu tomach”, z których każdy ma ponad 1000 stron, została uhonorowana Państwową Nagrodą Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki. Nie przypadkiem Szewczenkę przetłumaczono na ponad 100 języków narodów świata. Dlatego, że każdy naród odczuwa w jego poezjach siebie. W losie narodu ukraińskiego, w losie Szewczenki odczuwa on swoje dążenie do wolności i niepodległości, konieczność budowania własnego państwa narodowego. Bo tylko ten naród, który zbuduje silne państwo narodowe, będzie mógł się zrealizować i dokonać skoku w przyszłość” — podkreślił akademik NAN Ukrainy, dyrektor Instytutu Literatury im. Tarasa Szewczenki Mykoła Żułynski. „Dziękuję wszystkim, którzy dołączyli do realizacji tego projektu. Szczególne podziękowania dla komitetu organizacyjnego za jego entuzjazm. Bez wsparcia materialnego i organizacyjnego instytucji państwowych, bez pomieszczenia odważyliśmy się na tak wielką sprawę. Ten konkurs jest potrzebny światu i przede wszystkim potrzebny Ukrainie. Nie odbyłby się bez Tetiany Jarowycynej, Ołesi Krywopyszy, Łarysy Kondratiuk, Mychajła Orliuka, Switłany Hordijenko, Wasyla Newołowa, Olhy Chodackiej. Także chcę wspomnieć członków jury, którym przychodziło ciężko pracować. Wzywam wszystkich nieobojętnych do włączania się w naszą pracę. Ten projekt to nie tylko projekt literacko-artystyczny, to projekt filozoficzny i państwowotwórczy. Przez te lata wzrosło mistrzostwo młodzieży, która dołącza do konkursu. Być może ich występy nie są jeszcze całkiem doskonałe, ale to nowe spojrzenie młodych ludzi na twórczość Tarasa Szewczenki. Chcę zwrócić się do uczestników. Najważniejsze — nie to, jakie miejsce zajęliście, a to, że byliście w tym nurcie” — podkreśliła pomysłodawczyni konkursu, artystka ludowa Ukrainy Hałyna Jabłonska. „Kiedy miałem 6 lat, to w wołyńskiej wsi przewodniczący kołchozu imienia Suworowa podarował mi „Kobziarza”. Kiedy studiowałem na drugim roku instytutu teatralnego, to zagrałem Tarasa Hryhorowycza w kinie. Potem był spektakl „Oksana. Boska samotność” w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym im. Iwana Franki, później zaproszono mnie do zagrania Szewczenki w teatrze w Czerkasach. A teraz wykonuję rolę Kobziarza w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatu Rosyjskiego im. Łesi Ukrainki. On idzie obok mnie, czuję, że to nie moja wola. Po to, aby słowo Szewczenki brzmiało na należytym poziomie, aby konkursowicze głębiej uświadamiali sobie, o czym czytają, stosownie byłoby w przeddzień następnego konkursu przeprowadzić warsztaty dla jego uczestników” — zaznaczył przewodniczący jednego z jury, laureat Nagrody Szewczenkowskiej Petro Panczuk. W nominacji „Czytana i śpiewana poezja Tarasa Szewczenki. Na żywo” grand prix otrzymali Petro Ninowśkyj, Jewhen Lisnyczyj, Maksym Saczyk (studenci Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Teatru, Kina i Telewizji): kompozycja „Błąkając się na obczyźnie” oraz Andrij Ołenyn (Tarnopolska Filharmonia Obwodowa): „Mnie wszystko jedno” (muz. Mykoły Łysenki). Pierwsze miejsce w tej nominacji wywalczyli Mar Birute, Ałła oraz Wałerija Poliszczuk (Litwa), Witalij Martyniak (rejon boryspolski obwodu kijowskiego), Zahra Mahmudi Dehczesmeh (Iran), Anhelina Perepecza (studentka Kijowskiego Międzynarodowego Uniwersytetu), Wiktorija Padałko (m. Kijów) i duet „Mira”: Mykoła Chołodaj oraz Iryna Bałaba (rejon lebedyński obwodu sumskiego). W nominacji „Mój Szewczenko” (poezja teatralizowana i wykonywanie utworów autorskich o Szewczence) zdobywcami grand prix zostali uczestnicy studia teatralnego „Hrono” — Ołena Redzij, Julija Adamczuk, Kateryna Szarowa, Nina Owdijczuk, Maryna Zastawenko oraz Anastasija Hedzyra (studenci Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Kultury i Sztuki), którzy zagrali etiudę teatralną „Topola”. Pierwsze miejsce w tej nominacji jury przyznało Wołodymyrowi Pyrozence z Wyszogrodu w obwodzie kijowskim. Następnego dnia uczestnicy konkursu odwiedzili Szewczenkowski Rezerwat Narodowy w Kaniowie, gdzie wzięli udział w wiecu-requiem na miejscu wiecznego spoczynku Ukraińskiego Proroka oraz programie artystycznym na Tarasowej Górze. Zakończył się III Międzynarodowy projekt-konkurs „Taras Szewczenko jednoczy narody”, który zapoczątkowała Ambasador Pokoju, Prezydent Międzynarodowej Ligi „Matki i siostry — młodzieży Ukrainy”, artystka ludowa Ukrainy Hałyna Jabłonska. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2018 PRENUMERATA—2018 Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин