Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROZNAWCZY 25 (662), 21—27 czerwca 2012 Niebezpieczne gry polityczne
Слово Просвіти, №25 за 2012 рік
Zdjęcie Ołeksandra Łytwynenki Zdjęcie Ołeksandra Łytwynenki
Zakończenie na str. 2—5
Petro ANTONENKO
W stołecznej agencji UNIAN Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” przeprowadziło konferencję prasową, której tematem są nadzwyczajne zagrożenia dla państwowości, związane z „przepychaniem” przez parlament odrażającego projektu ustawy językowej Kiwałowa—Kolesniczenki. W konferencji prasowej wzięli udział przewodniczący „Proświty”, deputowany ludowy Pawło Mowczan, pierwszy zastępca przewodniczącego UNP, członek Rady Głównej „Proświty” deputowany ludowy Iwan Zajeć, doktor nauk prawnych, profesor, prezes Ogólnoukraińskiej Organizacji Społecznej „Stowarzyszenie Ukraińskich Prawników” Wasyl Kostycki, doktor nauk prawnych, profesor Wołodymyr Wasyłenko, pisarz, krytyk, tłumacz Dmytro Drozdowski. W słowie wstępnym Pawło Mowczan zaznaczył, że rządząca większość parlamentu przedstawia sytuację tak, jakby przyjęcie tej ustawy językowej było sprawą przesądzoną, pomimo ogromnego oburzenia, jakie wywołała ona w naszym społeczeństwie. W rzeczywistości jednak napięcie społeczne tylko narasta, gdyż nie jest to jakiś kolejny projekt ustawy, który forsuje rządząca koalicja, a zamach na fundamenty państwowości, w istocie początek jej demontażu. Przypomina to lata 30., kiedy wszystko zaczynało się od znanego procesu politycznego nad Związkiem Wyzwolenia Ukrainy, a kontynuowało się Hołodomorem, terrorem, rozstrzeliwaniami, deportacjami całych narodów. Różnica polega jedynie na tym, że obecnie ten atak na państwowość i demokrację ma rzekomo demokratyczną formę, poprzez parlament. Charakterystyczne, że prowadzi się go właśnie w przeddzień Dnia Konstytucji Ukrainy. Dlatego „Proświta” wzywa wszystkie patriotyczne, państwowotwórcze siły Ukrainy do stanięcia w obronie jednego z podstawowych postanowień Konstytucji — państwowego statusu języka ukraińskiego. Władza przekroczyła Rubikon, zaznaczył w swoim wystąpieniu Iwan Zajeć. Podkreślił, że ten projekt ustawy językowej jest skrajnie niebezpieczny dla społeczeństwa i państwa z kilku powodów. Pierwszy — jest ksenofobiczny, podsyca wrogość międzyetniczną, drastycznie zawęża konstytucyjne prawa rdzennego narodu — Ukraińców. Drugi — projekt ustawy jest separatystyczny, zawiera zagrożenie rozczłonkowania państwa według kryterium językowego, utworzenia na jego terytorium praktycznie niepodległych lokalnych „księstw”. Wołodymyr Wasyłenko jako prawnik wskazał na szereg rażących naruszeń ustawodawstwa już na etapie przygotowania, złożenia w Radzie i wniesienia pod głosowanie tego projektu ustawy. W szczególności oszustwem jest twierdzenie autorów projektu, że wdrożenie tej ustawy nie wymaga dodatkowych wydatków budżetowych. W rzeczywistości chodzi o ogromne dla naszego budżetu środki — dziesiątki miliardów hrywien. Także przyjęcie ustawy wywołałoby potrzebę wniesienia zmian do prawie dwóch dziesiątek obowiązujących ustaw, dotyczących sfery językowej, o czym autorzy projektu ustawy milczą. Rażąco naruszany jest przy promowaniu tej ustawy Regulamin Rady Najwyższej, co daje więcej niż wystarczający powód przewodniczącemu parlamentu, by nie poddawać projektu pod głosowanie. Dlaczego tego nie robi? Wniesienie tak skandalicznego projektu ustawy, zwrócił uwagę Wasyl Kostycki, — nie jest przypadkiem, wpisuje się w ogólną tendencję antyukraińskich sił do niszczenia stabilności w kraju i samej państwowości. I jeśli ktoś spokojnie obserwuje to, twierdząc, że wniesienie takiego projektu ustawy to tylko technologia przedwyborcza, PR pewnych sił politycznych, to jest to niebezpieczne, bo w politykę nie można się bawić, to zbyt poważna rzecz. W ogóle parlament wychodzi poza granice swoich uprawnień, głosując takie projekty ustaw. Choćby dlatego, że istnieje jasna norma Konstytucji: żadna nowa ustawa nie może zawężać praw obywateli, zapisanych w już obowiązującym ustawodawstwie. Tutaj zaś ogranicza się prawa językowe dziesiątek milionów Ukraińców. Dmytro Drozdowski przeanalizował praktykę językową państw europejskich. Z nią nie mają nic wspólnego postanowienia projektu ustawy Kiwałowa—Kolesniczenki choćby dlatego, że to po prostu demagogia. Trzeba powiedzieć wprost — wszystko to jest częścią globalnego projektu sąsiedniego państwa, mającego na celu wciągnięcie Ukrainy w budowany przez Kreml „ruski mir”. W konsekwencji jest to zamach na fundamenty naszej państwowości.
Ze słowem wstępnym wystąpił Pawło MOWCZAN, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. H. Szewczenki, deputowany ludowy Ukrainy: — Wraz z przyjęciem w pierwszym czytaniu przez rządzącą większość Rady Najwyższej Ukrainy projektu ustawy Kiwałowa—Kolesniczenki kwestia językowa wychodzi poza granice problemów wewnątrzpolitycznych, staje się czynnikiem destabilizującym także bezpieczeństwo europejskie. Ukrainę i Ukraińców podstępnie, tępo i uparcie popycha się na drogę bałkanizacji. Oto dlaczego koniecznie musimy zwrócić się do Rady Europy, a takie pismo przygotowuje Zarząd Główny. Niestabilność w 45-milionowym państwie w centrum Europy może zdetonować na cały świat. Przeciwnicy europejskiego rozwoju Ukrainy ze wzmożoną siłą przygotowują ten scenariusz. Konstantin Zatulin jeszcze niedawno — persona non grata, a dzisiaj — jeden z czołowych wykonawców projektu „ruski mir”, przebywa na Ukrainie już od dłuższego czasu. Skoordynowanie pracują rosyjskie ośrodki analityczne, które przygotowują programy i scenariusze realizacji imperialnego ataku na nasze państwo, asymilacji i zniszczenia narodu ukraińskiego poprzez główny czynnik jego identyfikacji — język ukraiński. W takiej sytuacji „Proświta” wzywa społeczeństwo do samoobrony. Kwestia językowa stała się jednoznacznie polityczną. Wydarzenia 5 czerwca w Radzie Najwyższej pokazały, że opozycja nie rozumie zagrożenia płynącego ze skutków wprowadzenia dwujęzyczności. Dzisiaj przesuwają się akcenty redystrybucji lub zmiany władzy. Na pierwszy plan wychodzą nie tylko problemy posiadania zasobów narodowych, ale i obrona państwa ukraińskiego. Jak mamy bronić Ukrainy? Pierwszym punktem w apelu do prośwician jest wezwanie do samoorganizacji (według formuły Jewhena Serstiuka). Te formy samoorganizacji już faktycznie zaczęły się przejawiać, kiedy zewsząd 5 czerwca w Kijowie pod mury Rady Najwyższej, Administracji Prezydenta, do administracji państwowych w różnych miastach Ukrainy wyszedł naród i powiedział swoje „Nie!” prowokacyjnemu projektowi ustawy. Ale czy jesteśmy w stanie podnieść potężną ukraińską falę? Od tego, jak silna i groźna ona będzie, zależy także nasz sukces.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
