Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
900 lat Soboru św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach DUCH NARODOWY W JĘZYKU OJCZYSTYM
Слово Просвіти, №28 за 2008 рік
W Sewastopolu odbyło się spotkanie robocze starszego doradcy Wysokiego Komisarza OBWE ds. Mniejszości Narodowych doktora Clementa Büschera (Niemcy) oraz koordynatora projektów Boba Deana (Holandia) z przedstawicielami miejskiego oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. UKRAINA — DOM EUROPEJSKI Wołodymyr PROCENKO, przewodniczący oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, m. Sewastopol Omawiano kwestie funkcjonowania języka państwowego oraz języków mniejszości narodowych, poprawy ukraińskiego ustawodawstwa w tej dziedzinie, analizowano projekty mediów z wykorzystaniem języków mniejszości narodowych oraz kwestie funkcjonowania ukraińskich szkół. Jak poinformował koordynator projektów OBWE Bob Dean, problemy te w Sewastopolu badane są po raz pierwszy. Informacje czerpano głównie z Symferopola, jednak geograficznie Sewastopol należy do Krymu i, co zrozumiałe, konkretyzuje to sytuację. Przedstawiciele „Proświty” poinformowali o faktach dyskryminacji ukraińskich uczniów i przeszkodach w bezproblemowym zdobywaniu wiedzy w języku ojczystym, zwłaszcza w specjalnie zniekształconych szkołach, które mają mieszane ukraińskie i rosyjskie programy nauczania. Takim procesem objętych jest 700 uczniów. Po spisie ludności z 2001 roku język ukraiński jako ojczysty zadeklarowało prawie 24 procent sewastopolczyków, mimo że spis zniekształcał informacje o Ukraińcach. Nawet zgodnie z danymi spisu, czwarta część szkół powinna być ukraińska. Około 7 000 sewastopolskich dzieci z ukraińskich rodzin kontynuuje naukę w szkołach rosyjskich. W odróżnieniu od centralnej, miejscowa prorosyjska rada stosuje ustawodawstwo konstytucyjne wybiórczo, na szkodę języka państwowego. W kwestii używania języka rosyjskiego wypełnia je w pełni, a resztę przepisów dotyczących praw innych narodowości ignoruje. Członkowie „Proświty” zaproponowali wybieranie do rady miejskiej przedstawicieli według kwot wynikających z liczebności danej narodowości w ogólnej liczbie ludności; wtedy ta dyskryminacja, którą stworzyła rządząca rosyjska mniejszość w Sewastopolu i na Krymie, na wschodzie i południu Ukrainy, zostałaby zakończona. Członkowie „Proświty” zaznaczyli, że w Sewastopolu od lat nie rozwiązuje się kwestii tworzenia szkół ogólnokształcących z ukraińskim językiem nauczania, niska jest jakość nauczania języka ukraińskiego przez pedagogów, którzy przekwalifikowali się z przedmiotów rosyjskich. Bez entuzjazmu wykładają oni język ukraiński, nie zaszczepiają dzieciom miłości do języka państwowego. Podawano przykłady, kiedy młodzi specjaliści, przybyli z pedagogicznych uczelni wyższych, nie wytrzymywali nacisku rosyjskiego środowiska. Zastraszanie i otwarte nawoływania szowinistów-pedagogów „Wyjeżdżaj stąd!” szkodziły. Kiedy w zatłoczonych miejscach miasta Ukraińcy rozmawiają między sobą w języku ojczystym, Rosjanie oburzają się, twierdząc, że to rosyjskie miasto i żądają mówienia po rosyjsku. Taka presja na Ukraińców ma miejsce na Krymie, na południu i wschodzie Ukrainy. Mniejszość rosyjska nie pozbyła się stereotypów „starszego brata” i dąży do rządzenia. Jak zaznaczyła sekretarz odpowiedzialna, zastępca przewodniczącego miejskiego oddziału „Proświty” Switłana Doroszenko, która do niedawna wykładała w obwodzie donieckim język i literaturę rosyjską, takiego wpływu psychologicznego na Ukraińców, jak w Sewastopolu, tam nie odczuwała, co też doprowadziło ją do działalności w „Proświcie”. Clement Büscher zgodził się z argumentami członków „Proświty” i zaznaczył, że po pomarańczowej rewolucji sytuacja się zmieniła i obywatele, którzy pragną posługiwać się językiem ojczystym, mają wszelkie możliwości, ale problemy istnieją. Clementa Büschera interesowała również opinia członków „Proświty” na temat testowania w języku ukraińskim abiturientów szkół wyższych, które planowane jest za dwa lata. Czy poradzą sobie z tym sewastopolscy absolwenci? Odpowiedź była krótka. Mniejszość rosyjska nie kwapi się do nauki języka ukraińskiego, a domaga się „przepchnięcia” projektu ustawy o drugim języku państwowym — rosyjskim, czym po raz kolejny legislacyjnie potwierdziłaby językowo-kolonialną przynależność Ukrainy do Rosji. Koordynator projektów Bob Dean rozważał kwestię projektu podnoszenia kwalifikacji nauczycieli języka ukraińskiego oraz przeznaczenia środków na te działania. Członkowie „Proświty” zaproponowali inwestowanie pieniędzy w projekty, które miałyby jakościowe wskaźniki końcowe — wychowanie ukraińskiego patrioty. Przedstawiciele OBWE nie sprzeciwili się propozycji kompletowania krymskich szkół jakościowymi kadrami pedagogicznymi spośród Ukraińców-patriotów. Takim nowym kadrom należy stworzyć odpowiednie warunki socjalno-bytowe. Tylko wtedy sewastopolscy absolwenci za dwa lata będą mogli zdać testy do szkół wyższych. Poruszano również inne kwestie dotyczące negatywnego wpływu Floty Czarnomorskiej Federacji Rosyjskiej poprzez „wolontariuszy” przeniesionych do rezerwy — obecnie pedagogów i radnych miejskich — prowadzenia wrogiej Ukrainie ideologii, ingerowania w programy szkolne z zakresu przysposobienia obronnego, języka rosyjskiego i historii Sewastopola, rozpowszechniania patriotycznych materiałów sąsiedniego państwa nie tylko przez media, ale także poprzez konkretne wydarzenia szkolne. Przedstawiciele OBWE omówili z kierownictwem oddziału „Proświty” perspektywy dalszej współpracy. SZEWCZENKO I KAPNIST Dobrowolne datki „Na Cerkiew Kobziarza”: Międzynarodowy Fundusz Charytatywny „Ukraińska Rodzina” R/r nr 26045200145101 w Podolskiej filii AKB „Kijów”, MFO 320401 ZKPO 21709106
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
