Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗
«MALUJĘ CHATY POD STRZECHAMI»
Слово Просвіти, №29 за 2004 рік
Wystawa malarstwa znanego winnickiego artysty Wołodymyra Koziuka w Winnickim Muzeum Krajoznawczym nie tylko zapoznała z autorską wizją podolskiej chaty, ale też nasunęła pewne przemyślenia, bo ja również nie jestem „asfaltowy” — wiejski i rozumiem, co nie dawało spokoju artyście, co go bolało. Znam go jako artystę o zdumiewającym potencjale twórczym, i nie tylko jako twórcę, ale jako mecenasa, kolekcjonera — właściciela jednej z największych na Ukrainie kolekcji pocztówek i cennych ikon. A jego działalność charytatywna na rzecz muzeów obwodowych budzi podziw. Muzeum Krajoznawczemu Koziuk przekazał 100 eksponatów, wśród nich 18 ikon! Straszne, kiedy staniemy na nogi, uświadomimy sobie jako naród. Zapewne nie ma takiego rejonu, w którym nie byłby Wołodymyr Koziuk, wyszukując swoje „skarby”. Chociaż objeździł wiele, ma swoje ulubione szlaki, swoje wsie. Wielu z tych chat, które malował artysta, dawno już nie ma. „Chata baby Motri… Stoi, samotna, przy dolinie, a czas płynie. Noc — dzień, jesień — wiosna. Przyjdę lepiej jutro tutaj. Przyszedłem.., a chaty nie ma”. Znakami pamięci jątrzą jego strzechy w naszych duszach, stoją jasnymi obeliskami wspomnień naszej z wami historii. W obrazach „Chata baby Frosyny”, „Chata baby Waśki”, „Chata baby Fedory”, „Ciepły dzień wiosny” — trafnie, śmiało, swobodnie artysta odnalazł siebie, jak nikt inny, bo zdołał wznieść się do duchowego, ogólnoludzkiego poziomu. Przed nami dojrzały, wyważony mistrz — artysta-filozof. Przeważająca większość przedstawicieli odrodzenia kulturalnego na Winnicczyźnie to uczciwi, porządni ludzie i nie są oni obojętni na kulturową i moralną nieudolność, którą widzą wokół. Jakoś niedawno usłyszałem od Wołodymyra: „Wiesz, chcę przenieść się do Kijowa. Tam jest niepohamowane pole do pracy. Ciekawi ludzie, muzea, galerie. Czego tutaj można oczekiwać? Na co liczyć?”. Winnica, dokąd rzucił los Koziuka, do dziś pozostaje prowincją. Ale jeśli kiedyś mogli się tu pojawić kompozytorzy Mykoła Łeontowycz i Kyryło Stecenko, utalentowani pisarze Mychajło Kociubynśkyj, Mychajło Stelmach, Iwan Wołoszeniuk, a i z artystami nie było krucho, to pojawienie się Wołodymyra Koziuka jedynie wzbogaciło elitę kulturalną naszego miasta. Znów wyobrażam sobie, jak Wołodymyr miesza na palecie czerwone farby, kładzie na czerwony kobalt żółty kadm, — tak, aby złociste ściany opuszczonych chat płonęły ogniem. Tak artysta oddaje blask zachodzącego słońca. To niezwykle ciepłe napięcie tonów, żółtych i błękitnych, między którymi ułoży się cała zasłona malowniczych odcieni… Fedir PANCZUK, zasłużony działacz sztuk Ukrainy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
