Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗
Oddano hołd Ulasowi Samczukowi
Слово Просвіти, №32 за 2012 рік
Natalia HATALSKA, wiodący pracownik naukowy Muzeum Pamięci Wiaczesława Łypynskiego w Zaturcach
W Muzeum Pamięci Wiaczesława Łypynskiego w Zaturcach na Wołyniu z powodzeniem eksponowana jest wystawa „Złote przęsło Marii Krawczuk”. Słynna artystka zajmująca się wyrobami ze słomy nie tylko nie pozwoliła odejść w niepamięć całemu nurtowi sztuki ludowej na Wołyniu, ale także rozwinęła go, sprawiła, że zabrzmiał potężnie, nowocześnie, a ponadto stworzyła szkołę swoich naśladowców. Na wystawie prezentowanych jest około dwustu oryginalnych prac, co stanowi jedynie niewielką część jej dorobku twórczego. Marię Krawczuk znają jej artystyczni bracia i siostry na całym świecie. Nieprzypadkowo zapraszają ją do prowadzenia warsztatów na Białoruś i do Polski, na Węgry i do Holandii, do Rosji, a nawet do Japonii. I sami zlatują się na wołyńskie festiwale wyrobów ze słomy z całego świata: z Nepalu i Uzbekistanu, USA i Wielkiej Brytanii, Rosji i Holandii. Bo wszystkim (a zwłaszcza przedstawicielom byłych republik radzieckich) chce się zobaczyć ten cudowny kraj, który wyhodował tak potężną osobowość twórczą, przekonać się, że ona naprawdę żyje i tworzy w małej poleskiej wsi, dalekiej od wielkich centrów artystycznych, pracuje jako nauczycielka i ma uczniów, z których niektórzy już wyraźnie zaznaczyli swoje osiągnięcia artystyczne na poziomie międzynarodowym. Wydawałoby się, że skromna wiejska nauczycielka z promiennym uśmiechem i taką samą duszą mogłaby żyć spokojnie, bez szczególnego wysiłku prowadząc lekcje rysunku w Kupiczowskiej szkole średniej w rejonie turzyskim. Ale gdzie tam! „Pieśń żytniego źdźbła”, jak poetycko nazwała pasję ludowej mistrzyni historyk sztuki Zoja Nawrocka, powołała kobietę z Polesia w pole, gdzie rusałki wplatają sobie we włosy chabry i rumianki, gdzie pnie się do nieba wąsate żyto. Inna NAHORNA, kierownik Muzeum Literackiego Ulasa Samczuka, m. Równe
Niedawno w Muzeum Literackim Ulasa Samczuka w Równem odbyła się „Świeca pamięci”, poświęcona 25. rocznicy śmierci pisarza. Podczas wydarzenia zaprezentowano książki z serii „Biblioteczka Muzeum Literackiego Ulasa Samczuka w Równem” — Jurija Horlis-Horskiego „Ataman Chmara” oraz Charyty Kononenko „Do nowej pracy”. Książki ujrzały światło dzienne w wydawnictwie „Azalia” Rówieńskiej Organizacji Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy dzięki grantowi przewodniczącego obwodowej administracji państwowej oraz pomocy materialnej ukraińskiego patrioty Weniamina Ołeksijowycza Dowbni. Na wydarzenie przybyli córka żony Ulasa Samczuka Iryna Prachowa z mężem Jurijem Kuźmenką oraz darczyńca Weniamin Dowbnia z Kijowa. Przed zwiedzającymi wystąpili prorektor Narodowego Uniwersytetu „Akademia Ostrogska” profesor Petro Kraluk, pisarze Petro Welesyk i Lidia Rybenko, doktor nauk filologicznych, profesor Rówieńskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego Iryna Zacharczuk, założyciel zastępu skautowego (Płastu) im. U. Samczuka Wołodymyr Rusanow, sekretarz Rówieńskiego oddziału Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” Ołeksandr Wołoszczuk, dyrektor Rówieńskiego Obwodowego Muzeum Krajoznawczego Ołeksandr Bułyha i inni. Podczas wydarzenia rozbrzmiewała ulubiona pieśń Ulasa Samczuka „Stoi góra wysoka” (sł. L. Hlibowa) w wykonaniu zasłużonego pracownika kultury Ukrainy Hałyny Szwydkiw (akompaniator Inna Tarczynśka) oraz „Wołyń moja” (sł. O. Bohaczuka) w wykonaniu Kateryny Hawłowśkiej. Dlaczego dzieli się z innymi? I dlaczego ze szkolnego studia twórczego „Żyteczko”, którym kieruje pedagog z powołania, wyfruwają uskrzydleni sukcesami i uznaniem w kręgach artystycznych jej absolwenci? Odpowiedź jest jedna: wszystko, co piękne, rodzi się z miłości. Życiodajną siłę człowiekowi daje ojczysta ziemia, okoliczne przestrzenie, drzewo i kwiat, barwny motyl i śpiewający ptak na niebie, a także ogromna dobroć, która płynie z serca utalentowanej kobiety. Pani Maria zna dziesiątki technik wyplatania, autorką niektórych z nich jest ona sama. Twórczy dorobek mistrzyni stanowią tysiące wysokiej klasy wyrobów, które w żadnym wypadku się nie powtarzają. Są to kwiaty zebrane w bukiety i wieńce, i kobiece figurki „berehynie” z niemowlętami, ptaszki i grzywiaste konie, liczne fantastyczne stworzenia, które zamieszkują twórczy wszechświat artystki; na miesiąc czy dwa przeniosły się one do eleganckiej sali wystawowej naszego muzeum. A także przedmioty użytkowego przeznaczenia, które również nie są pozbawione wartości artystycznej: męskie słomkowe kapelusze i eleganckie damskie kapelusiki, torebki i dziecięce zabawki-grzechotki, chlebaki i cukiernice, wazy i tace oraz wiele innych cudownych rzeczy. Niedawno pani Maria przeprowadziła dla zainteresowanych mieszkańców Zaturców warsztaty. Pedagodzy miejscowych szkół, gospodynie domowe, dzieci i studenci zmieniali się w małych, posłusznych uczniów słynnej mistrzyni, tworząc z jej pomocą swoje pierwsze małe arcydzieła. I kto wie, być może w kimś z nich zapłonie ta Boża iskra, która poprowadzi drogą twórczości. Zaciekawiwszy czytelnika, mamy nadzieję, że wasze serca otworzą się na prawdziwą, wysoką sztukę. Każdy, kto zobaczy to ręcznie wykonane piękno zasłużonego mistrza twórczości ludowej Ukrainy, utalentowanego pedagoga Marii Wasyliwny Krawczuk, na zawsze stanie się wielbicielem talentu wołyńskiej artystki.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
