Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Charkowski Majdan — walka trwa!

Слово Просвіти, №32 за 2012 рік

Swietłana SZKURAJ, Charków Obrońcy języka ukraińskiego w Charkowie kontynuują bezterminowy protest uliczny. Na placu nadal obowiązuje nieoficjalny zakaz rozstawiania namiotów, a nawet markiz, które chroniłyby przed upałem. Tutejsi aktywiści zmuszeni są smażyć się w promieniach południowego słońca i spać w nocy pod gołym niebem. Niestety, nie każdemu odpowiada taka możliwość: ktoś nie może długo przebywać na słońcu z powodu słabego zdrowia, ktoś ma długi dzień pracy. Właśnie dlatego w Charkowie gromadzą się wieczorem. Codziennie o 19 na placu Wolności odbywają się imprezy rozrywkowo-artystyczne: czytanie wierszy, śpiewy przy gitarze, konkursy dziecięcego rysunku na asfalcie, występy muzyków i bardów. Serhij Żadan, Saszko Uszkałow, Ihor Zarudko poparli majdanowców, czytając swoje wiersze. Każdego dnia przy flagach i transparentach dyżurują ludzie. W ciągu dnia bywa tu do 15 osób, a wieczorem zbiera się kilkadziesiąt. Na noc zostaje 5–6 chętnych. Ale nikt nie traci ducha! Majdanowcy nadal informują ludność o działaniach władz i prowadzą kampanię „Zemsta za rozłam kraju”. Pod projektem ustawy podpisują się nie tylko osoby mówiące po ukraińsku. Wielu tych, którzy posługują się rosyjskim, także składa podpisy, wyjaśniając to tak: Ukraina powinna mieć jeden język państwowy — ukraiński, a mówić można dowolnym. Zdarzają się też tacy nieobojętni obywatele, którzy gorąco bronią rosyjskiego. Czasem udaje się przekonać ich do absurdalności i zbędności projektu ustawy, choć niektórzy po prostu przychodzą, by się pokłócić. Przypomnijmy, że bezterminowa akcja przeciwko projektowi ustawy o językach regionalnych w Charkowie rozpoczęła się bójką z milicją. 3 lipca o 22 na placu Wolności charkowscy aktywiści postawili pierwszy namiot. Potem drugi. Półtorej godziny później podeszli do nich milicjanci i nazwali akcję nielegalną. Na żądanie spisania protokołu na miejscu, a nie w komisariacie, jak chcieli funkcjonariusze, wepchnęli trzech demonstrantów, aktywistę Charkowskiej Obwodowej Organizacji Ogólnoukraińskiej Młodzieżowej „Młodej Proświty” Dmytra Pyłypca, jego matkę Halinę Kuźmiwnę i Romana Czeremskiego, aktywistę „Związku Ukraińskiej Młodzieży”, do samochodu, tak hojnie obdarowując „przestępców” kopniakami, że następnego dnia musieli zgłaszać pobicia. Podczas pierwszego i drugiego czytania projektu ustawy charkowscy aktywiści zorganizowali dwa wiece w obronie języka ukraińskiego. 1 czerwca charkowski oddział „Młodej Proświty” poinformował o przeprowadzeniu akcji przeciwko projektowi ustawy Kolesniczenki–Kiwałowa. Tego samego dnia sąd zakazał jej, uzasadniając decyzję „zwiększeniem prawdopodobieństwa wypadków drogowych”, choć w dokumencie zadeklarowano, że udział wezmą tylko 50 osób, a wydarzenie odbędzie się przy pomniku Szewczenki. Wtedy zgłoszenie podobnej akcji (ale na placu Wolności) złożył także Dmytro Pyłypec. Również ją sąd zakazał. Mimo wszystkich perypetii wiec się odbył.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин