Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Prywatny rów z krokodylami

Слово Просвіти, №33 за 2017 рік

Halyna PAHUTIAK, laureatka Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. Szewczenki Bezpieczeństwo narodowe jest niemożliwe bez bezpieczeństwa osobistego. Agenci wroga osiedlili się w domu każdego obywatela Ukrainy, który nie troszczy się o higienę informacyjną. Zmienić swoje złe nawyki — żyć tak, jakby to nie Rosja napadła na nas, lecz kosmici z hollywoodzkiego filmu — większość nie chce. Bo jak obejść się bez duszewnych rosyjskich seriali, które mentalnie są bliższe pokoleniu postsowieckiemu, bez rosyjskiego repu, bez wszelkiego rodzaju show i sentymentalnych życiowych historii i przepisów, których celem jest pokazanie, że wróg ma ludzkie oblicze. Chociaż, jak mówią u nas na Galicji, lepiej z mądrym zgubić, niż z głupim znaleźć. Z mądrymi nie jest ciekawie, to jak po „Bandyckim Petersburgu” oglądać „Siedmiu samurajów”. Nie napisałam tego bez powodu: „Siedmiu samurajów”. Stary film genialnego Kurosawy pokazuje, jak mają walczyć ludzie honoru przeciwko bandytom. Ale kto u nas jest ludźmi honoru? Ci, których żona chowa w garażu przed wezwaniem na front, ci, którzy jadą na saksy do kraju agresora, bo tam życie jest tak samo prymitywne i zwyczajne jak w Ukrainie, czyli postsowieckie, i nie trzeba uczyć się języka ani przestrzegać cywilizowanych zasad? Czy może ci, którzy uciekają z Ukrainy przed korupcją, wulgarnością i niemożnością realizacji siebie? Czy po prostu ci, dla których fosa z krokodylami, czyli prywatne bezpieczeństwo, to dużo pieniędzy, które rozwiązują wszystkie problemy? Teraz zobaczcie, co z tego wyszło. Na wojnie za tych panów, którzy ukrywają się przed obowiązkiem obrony Ojczyzny, giną zupełnie młodzi, osiemnastoletni. Pospólstwo podnosi się z kolan po tym, jak przejedzie kondukt pogrzebowy, i nie mają pojęcia, że ten chłopak z Pustomytów czy Połtawy mógłby nie zginąć, gdyby nie wykupili swoich mężów i synów w wieku trzydziestu lat w wojskowym komisariacie, bo dojrzały mężczyzna jest ostrożniejszy i bardziej doświadczony. A kiedy zdrowie nie pozwala, można przygotowywać się do samoobrony, przynajmniej trenować ciało i ducha. Ale wróg to nie Rosjanie, lecz kosmici, a z bezwizowym ruchem można teraz uciec także do Europy. Wszyscy oni, co prawda, mówią, że będą bronić swojej rodziny. Czyli po prostu uciekną, bo dla nich Ojczyzna jest tam, gdzie zarobek. Ci, którzy nie będą mogli uciec, zginą. Na to jest też przysłowie: dlaczego głupi — bo biedny. Matki nauczyły ich kochać tylko siebie, a nie bliźniego, nie nauczyły kochać Ukrainy taką, jaka ona jest, a nie taką, jaką zbuduje dla nich władza. Szkoła nie nauczyła krytycznego i niezależnego myślenia. Duch infantylizmu przeszkodził w dorośnięciu. Kultura, nauka i oświata w Ukrainie są opuszczone poniżej listwy przypodłogowej, bo media potrafią naśladować wszystko i nawet wydrukować na drukarce wzór do naśladowania, imitację człowieka — bezmyślnego i bezpiecznego konsumenta, który żyje w wirtualnym świecie z wirtualną wojną. Po co prawdziwe, skoro jest imitacja? Łamanie rąk i popadanie w rozpacz to także imitacja, teatr, oznaka niedojrzałości. A oto fosa z krokodylami wokół swojego rozumu i serca — to rzeczywistość. Fosę między obcym a wrogim, między jakościowym a niejakościowym, między honorem a bezczeszczeniem może wykopać każdy i otrzymać moralną satysfakcję z tego, że odtąd nikt nie zdoła okupować ani jego ciała, ani duszy. A kiedy takich ludzi będzie wielu, wtedy osądzi się także tych, którzy ukradli pieniądze na państwową fosę z krokodylami, według praw czasu wojny. DOM NAD RZEKĄ 12-13 NOWE WIERSZE WIACZESŁAWA HUKA

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин