Сторінка · с. 13сторінка оригіналу ↗
Jak walczyłem z literą «Ґ»
Слово Просвіти, №40 за 2017 рік
Najczęściej na te śniadania gotowano zacierkę albo zupę fasolową, czasem gryczaną, rzadko z kluskami.
I pewnego dnia nasza nauczycielka Tamara Mykołajiwna przyniosła na lekcję cały duży pakunek z tłuczonym szkłem. Do tego garść drobno pociętego papieru gazetowego. Wyjaśniła: w naszym Elementarzu jest wielki błąd i musimy go poprawić. Musimy wydrapać wystający w górę znaczek litery „Ґ”. Więc Tamara Mykołajiwna rozdaje każdemu po kilka tych szklanych odłamków, pokazuje, jak je owinąć gazetką, żeby się nie skaleczyć, i do roboty: wydrapywać nad literą „Ґ” tę zawijasową kreskę.
Podpowiadała, na której stronie jest
„Ґawa”. Na której „Ґanek”. Na której „Dzyha”.
Siedziałem w ławce z Nadijką Szulhą i mieliśmy jeden Elementarz na dwoje. Wtedy z podręcznikami było krucho. Mieliśmy więc go oszczędzać i przekazać kolejnym uczniom pierwszej klasy, ale już bez wrogiej litery z wesołą zawijasową kreską.
Mnie przypadło dziubać pierwszemu i prawie mi się udało, tylko nad „Dzyhoju” trochę przedarłem papier.
Potem wzięła się do dłubania Nadijka i nie wiem, jak to u niej nieostrożnie wyszło, ale skaleczyła paluszek. Przestraszyła się, płacze, krew kapnęła na „Elementarz”…
Tak właśnie przekazaliśmy nasz „Elementarz”, jak rannego w bitwie, z czerwonymi kropelkami krwi.
Bo walka rzeczywiście okazała się zacięta…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
