Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗

125. urodziny Odeskiej Opery

Слово Просвіти, №43 за 2012 рік

Serhij Horycwit, Odessa Najpiękniejszy klejnot i wizytówka Odessy – słynny teatr operowy. Od 125 lat, na miejscu miejskiego teatru zniszczonego przez pożar, uroczyście otwarto nowy, majestatyczny gmach według projektu słynnych wiedeńskich architektów Ferdinanda Fellnera i Hermanna Helmera. Przy realizacji ich zamysłu uczestniczyli także odescy architekci: Feliks Honsiorowski, Oleksandr Bernardacci i Jurij Dmytrenko. Budowa trwała trzy lata, a 1 października 1887 roku teatr podniósł kurtynę i przedstawił widzom majestatyczne widowisko sceniczne pod tytułem „Prolog”. W różnych latach na tej scenie w przedstawieniach dramatycznych błyszcząco występowały Eleonora Duse, Wiera Komissarżewska, grały też sławne zespoły – Teatr Koryfeuszy ukraińskiego, MChAT i Teatr „Berezil” Lesia Kurbasa. Nie sposób zliczyć najsłynniejszych w Rosji i Europie primadonn opery oraz solistów baletu, którzy tu występowali. Galowym koncertem „Hołd dla teatru” z udziałem solistów chóru, zespołów operowego i baletowego oraz orkiestry zespół Odeskiego Narodowego Akademickiego Teatru Opery i Baletu zainaugurował jubileuszowy festiwal. W tych samych dniach odbędzie się otwarcie ekspozycji muzealnej teatru oraz małej sceny „Bielietaż”, a program świąteczny zakończą premierowe pokazy opery Giuseppe Verdiego „Aida”. W twórczych planach zespołu na nowy sezon znajduje się kilka nowych inscenizacji. Na 17 listopada już wyznaczono premierę opery Ludwiga Minkusa „Don Kichot”. W lutym przyszłego roku odescy widzowie będą mogli zobaczyć operę Jurija Mejtusa „Skradzione szczęście” na podstawie sztuki Iwana Franki. W maju odbędzie się festiwal poświęcony 90-leciu odeskiej trupy operowej, podczas którego odeskim widzom po raz pierwszy zostaną zaprezentowane opery Igora Strawińskiego „Wiosna święta” i „Ptak ognisty” w autorskiej inscenizacji Hiorhija Kowtuna. Dalej czekają na nie premiery „Damy pikowej” Piotra Czajkowskiego oraz kantaty scenicznej Carla Orffa „Carmina burana”. Zdjęcia z archiwum autora

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин