Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

GENOCYD

Слово Просвіти, №46 за 2008 рік

zniszczenie ukraińskiego chłopstwa — nosiciela narodowych tradycji, języka, kultury. A w latach 20.—30. ubiegłego wieku bezlitosna kosa represji wybiła kwiat narodu — twórczą inteligencję, najbardziej świadomych działaczy nauki, wojskowych. Nawet wśród rządzącej komunistycznej wierchuszki byli działacze, którzy chcieli budować państwo narodowe. Zrozumiałe, że ich zniszczono. Nie jest tajemnicą, że GPU wymyślało pseudo-społeczne organizacje, które potem demaskowało. I pod sąd trafiali niewinni ludzie. Wszystko to razem — zniszczenie inteligencji, cerkwi i księży, masowa deportacja Ukraińców na Syberię i sprowadzenie na ich miejsce rosyjskiej ludności, głód — podważyło siły narodu, zasiało w duszach wielu ludzi strach i uległość. Jednak właśnie w latach Hołodomoru na Ukrainie odnotowano do 4 tysięcy faktów oporu wobec represji stalinowskiego reżimu. Tych, którzy nie ulegali, niszczono. Wydawałoby się, że dokumentów potwierdzających straszne zbrodnie totalitarnego reżimu Stalina i jego popleczników znaleziono dość. Należy potępić te zbrodnie, które nie ulegają przedawnieniu. Ale Rosja, która ogłosiła się spadkobierczynią ZSRR, ostro występuje przeciwko uznaniu głodu za ludobójstwo wobec narodu ukraińskiego. Zresztą i Komunistyczna Partia Ukrainy nie zamierza prosić o wybaczenie za te zbrodnie, nie odcina się od nich. Z ust dziennikarzy na briefingu padło niemało pytań. A wśród nich było takie: ilu ludzi zginęło w wyniku Hołodomoru w latach 1932—33? Zrozumiałe, że stalinowski reżim dążył do utajnienia liczby ofiar. Niszczono dokumenty o spisie ludności, dokumenty o śmiertelności, nie dopuszczano do prasy żadnych materiałów o tragicznych kartach historii. I mimo wszystko naukowcy mają podstawy twierdzić, że bezpośrednie straty ludności wyniosły 4,5 miliona osób, a kumulatywne — jeszcze 6 milionów. Zatem chodzi o to, że w wyniku Hołodomoru 1932—33 lat Ukraina straciła ponad 10,5 miliona ludzi. Nie warto zapominać, że głód lat 1946—47 również zabrał życie ponad 1 miliona mieszkańców Ukrainy. “Jakie straty ekonomiczne poniósł Hołodomor na Ukrainie?” — na to pytanie nie odpowie żadna akademia nauk. A oto nad psychologicznymi skutkami Hołodomoru-ludobójstwa warto zastanowić się uczonym, zwłaszcza psychologom. Totalny strach, który osiedlił się w duszach tych, którzy przeżyli, którzy widzieli przypadki kanibalizmu lub zmuszeni byli wbrew własnej woli iść na współpracę z władzami, nie mija bez śladu. Czyż nie zbieramy dzisiaj owoców postgenocydowego społeczeństwa — apatii czy agresji, żądzy władzy i nadmiernego wzbogacenia, kiedy dla zysku brat idzie na brata? Ta poważna sfera jeszcze wymaga głębokiego badania psychiatrów. Ale jakkolwiek przykro, do tego tematu jeszcze nie dotarły ręce poważnych uczonych. A wnuki i prawnuki tych, którzy przeżyli Hołodomor lat trzydziestych i czterdziestych, do dziś płacą za zbrodnie totalitarnego reżimu zdrowiem. Karabiny w rękach bojowników oddziałów zaporowych śmierci do dziś wycelowane są w nas i naszych nienarodzonych potomków. Przypomina się takie zdarzenie: winnicka artystka Tetiana Mostyćka opowiedziała kiedyś, że w jednym z prestiżowych budynków w centrum miasta w latach trzydziestych zakwaterowano rodziny “rozstrzeliwujących”. Wszystko u nich było: chleb i do chleba. Ale stopniowo choroby, nagła śmierć i zaburzenia psychiczne podkosiły te rodziny. Tak los pomścił się na nich. Pamiętajmy o tym.

Продовження статті з попередньої сторінки — фрагмент сторінки

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин