Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗

«ROZMOWA O JĘZYKU» W KMC «INTERMEZZO»

Слово Просвіти, №46 за 2011 рік

Tetiana Pakaliuk Utwór składa się z dwóch części — przygód chłopca podczas wakacji na wsi oraz opowieści dziadka o niełatwym losie języka ukraińskiego. Autorka napisała utwór w przeddzień Dnia Niepodległości: „Wiersz szedł za wierszem. Świąteczny nastrój z jednej strony, a z drugiej — rozmyślania nad problemami i nad tym, ile stracono możliwości w naszym rozwoju, skłoniły do pracy”. Podczas prezentacji w centrum uwagi były, jak wynika z nazwy, język i dzieci. Zdaniem T. Pakaliuk dzieci to posłańcy królestwa dobra, a dorośli to zepsuci dzieci. Więc nasuwa się rozsądne pytanie: po co pracować dla zepsutych dzieci? — Uważam, że współczesnym dzieciom trzeba opowiadać o złożonych problemach, one wewnętrznie są na to gotowe, a nie „chronić” je. Dotyczy to również złożonych kwestii naszej historii. „I tata z mamą zawsze zadbają o synka. I odgrodzą od biedy — w nich misja taka”. Tetiana Pakaliuk wydała już ponad dziesięć książek własnym sumptem, bez sponsorów, mecenasów, państwowych programów wsparcia. — Przeczytawszy mój pierwszy utwór (pracowałam wtedy jeszcze jako nauczyciel chemii), pomoc na wydanie książki zapewniła moja teściowa. Najważniejsze to zacząć. Obecnie zamysły, tematy, fabuły po prostu mnie przepełniają. Czuję, że potrzebny jest już pomocnik. W planach napisanie utworu dla dzieci, po prostu aktualnego na nasze dni, o… korupcji oraz fantastycznego opowiadania, gdzie będą przygody w podziemiach sieniowskich, podróże w czasie, przygody i spotkania współczesnych uczniów z Tarasem Szewczenką. Nieprzypadkowo na końcu książki podano wykaz dyrektyw z nazwami i datami, które „sprzyjały” rozwojowi języka ukraińskiego. Przecież i dzisiaj można usłyszeć od niektórych „mędrców” pytanie: niby po co pomagać, chronić język ukraiński? Prezentacja odbyła się 9 listopada, w Dniu Języka Ukraińskiego i Piśmiennictwa. Goście wydarzenia — studenci i uczniowie, którym wręczono prezenty od Tetiany Pakaliuk oraz KMC „Intermezzo”. Switłana OREŁ, m. Kirowohrad Artystom pozostało chyba tylko jedno skrzydło salonu plastycznego, którym opiekuje się obwodowa organizacja Narodowego Związku Artystów Ukrainy (NSCHU). Kilka lat temu otworzyło swoje eleganckie sale obwodowe muzeum sztuki, gdzie teraz również stale przeprowadzają różnorodne wystawy tematyczne i autorskie. Lecz jednocześnie wtedy przestrzeń wystawowa miasta nieco się zawęziła: artystom odebrano większą część pomieszczenia. Obwodowa organizacja NSCHU wynajmuje znany mieszkańcom i gościom miasta salon plastyczny już ponad 40 lat. Przez ten czas zdarzały się różne sytuacje, ale w końcu władze zawsze szły na rękę artystom. W ciągu ostatnich dziesięcioleci Gabinet Ministrów nie raz wydawał postanowienia o tym, że mienie, które wynajmują związki twórcze, ma być przekazane im na własność. Był w tej sprawie również Ukaz Prezydenta. Ale liczne apele przewodniczącego obwodowej organizacji Mychajła Nadieżdina nic nie dały (ta kwestia w Kirowohradzie nie jest rozwiązana również w odniesieniu do innych związków twórczych). Natomiast odpowiedzią na apel Mychajła Nadieżdina stała się decyzja komitetu wykonawczego o tym, że Związkowi przedłużono termin bezpłatnego wynajmu pomieszczenia salonu plastycznego (a to — w samym centrum miasta — S. O.), ale… o powierzchni 69,46 m kw. zamiast 170,6. Los pozostałej części pomieszczenia miało rozstrzygnąć miejskie zarząd mienia i prywatyzacji mienia komunalnego. I rozstrzygnęło. Przez jakiś czas działała tam kawiarnia „szybkiej” obsługi, teraz — sklep z odzieżą damską „Paryżanka”. Zdaniem Mychajła Nadieżdina, te lokale są bliskie prywatnemu biznesowi wieloletniego radnego rady miejskiej, jej byłego sekretarza Mykoły Cukanowa. Z ironii losu właśnie Mykoła Mykołajowycz na tyle zachwycił się malarstwem, twórczością plastyczną, że wiosną tego roku otworzył prywatną galerię obrazów „Jelisawetgrad”. Nazwa starego miasta, którą nazwano galerię, podkreśla ideę założoną przez jej właściciela: zachowanie tradycji ukraińskich szkół malarskich, demonstrację tego piękna, niepowtarzalności, duchowej pełności, którą dzisiaj czasami wypiera agresywny modernizm, wszelkie modne nurty w sztuce, kierujące się przeważnie koniunkturą. Centrum prasowe KMC „Intermezzo” Kolejną książkę do czytania rodzinnego „Rozmowa o języku”, a zdaniem redaktora czasopisma „Literaturnyj Czernihiw” Mychasia Tkacza, najlepszą z poprzednich, zaprezentowała w proświtańskim Centrum Kulturalno-Artystycznym „Intermezzo” (Czernihów) pisarka dziecięca Tetiana Pakaliuk. Książka ukazała się drukiem w mieńskim wydawnictwie „Dominant”, z którym autorka z powodzeniem współpracuje już kilka lat.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин