Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗
TRZY RADOŚCI WOŁODYMYRA SWIDZINSKIEGO
Слово Просвіти, №46 за 2011 рік
Nadija KYR’JAN
W październiku urodził się, a w tym samym miesiącu tragicznie zginął jeden z najwybitniejszych ukraińskich liryków, Wołodymyr Swidzinski (1885–1941). Za życia wydał trzy zbiory poetyckie: „Liryczne poezje” (1922), „Wrzesień” (1927) i „Poezje” (1940), choć jego dorobek jest znacznie większy. Spektakl „Trzy radości” Kijowskiego Teatru Poezji „Muszla” jest poświęcony właśnie jemu.
„Trzy radości mam niezbywalne: // Samotność, pracę, milczenie. Złośliwej tęsknoty // Już nie ma…” Tymi wersami poeta zdołał wyrazić bardzo wiele – o sobie i o tamtej epoce. Niezwykle trafnie o nim powiedział literaturoznawca Jurij Szewelow: „Został zniszczony za swój uniwersalizm, za swoją wszechludzkość, wybraność, duchową arystokratyczność. Nie za to, że był przeciwko władzy, lecz za to, że nie zwracał na nią uwagi”. Reżyser-realizator, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Serhij Archypczuk przed spektaklem powiedział widzom: „Po raz pierwszy mamy inscenizowane utwory Wołodymyra Swidzinskiego. Bardzo smutne wydarzenie skłoniło nas do stworzenia tego spektaklu. Minęło siedemdziesiąt lat od chwili, gdy sowiecka władza zniszczyła wybitnego poetę Wołodymyra Swidzinskiego razem z setką innych aresztantów (spalono ich w baraku pod Charkowem). Ta władza, która uważała się za „najbardziej humanitarną”, nie dopuszczała myśli, że tak zwani zeki mogą kochać swoją ojczy-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
