Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROLOGICZNY 48 (633), 1—7 grudnia 2011 W SWOIM DOMU — PRZY PROGU?

Слово Просвіти, №48 за 2011 рік

…Boże, jeśli Ty jesteś, Serce weź moje, Daj Ukrainie, daj, Daj Ukrainie wolność! Kolaż Olesia Dmytrenki Codziennie przez trzy jesienne miesiące 1991 roku rozbrzmiewały te moje słowa ze starych głośników i odbiorników telewizyjnych Ukraińców na wszystkich terenach naszego, dopiero co proklamowanego, państwa. Witalij Biłonożko śpiewał tę pieśń-modlitwę tak, że mrówki biegały po ciele. Byłem świadkiem tego, jak sam nie powstrzymał łez podczas jej nagrywania! Zdumiewające, ale ani razu nie słyszałem zarzutów od współobywateli-nieukraińców dotyczących nieukrywanej szczerości w ocenach naszej historii, a oto niektórzy z największych patriotów jednak wyrzucali mi, że rzekomo poddałem w wątpliwość… istnienie Boga. Jednak nikt nie wątpił w życiową konieczność tej samej wymarzonej wolności dla Ukrainy i w naszym świętym prawie do posiadania własnego państwa! Niewiele, niestety, było mądrych decyzji ze strony władzy przez te 20 lat, a oto decyzja o przeprowadzeniu tamtego pamiętnego referendum — to przyjemny wyjątek. Zaprawdę, wyniki referendum stały się niewzruszonym fundamentem dla budowy suwerennego państwa Ukraińskiego! Ponad 90 % ludności powiedziało swoje “tak” niepodległości! Większość była “za” we wszystkich regionach młodego państwa! Z punktu widzenia prawa czyni to absolutnie nienaruszalną pozycję budowniczych Ukrainy w relacjach z byłą metropolią. Żeby tylko ci budowniczowie rzeczywiście pragnęli zbudować państwo w istocie Ukraińskie, w treści demokratyczne — na pociechę narodowi, na zazdrość sąsiadom! Jednak, wyprowadziwszy imperium z naszych terenów, wielu tak i nie zdołało wyrzucić go z własnych mózgów i dusz. Wielu naszych współobywateli nagle zaczęło nostalgicznie wspominać imperialną przeszłość, najwyraźniej dlatego, że ludzka pamięć ma właściwość łatwego zapominania złego, zatrzymując w sobie natomiast to, co lepsze z przeszłości. Oto i wspominają nasi rodacy, jak byli młodzi i silni, i zupełnie zapominają terror i wielkie głody, ucisk niewoli, prześladowania inaczej myślących, upokarzający status “młodszego brata”, puste lady sklepowe, “żelazny mur”, Afganistan, Czarnobyl — “sowiet” jednym słowem. Wielu ówczesnych deputowanych, ministrów, urzędników, kierowników przedsiębiorstw przemysłowych i rolnych, czyli tych, od których zależał sukces pierwszych kroków odrodzonego państwa, wykazało całkowitą niegotowość do samodzielnego życia bez imperialnego poganiacza — jedni poczuli pełną bezkarność, a inni — pełne zagubienie. Premier GOŚĆ REDAKCJI PETRO OSADCZUK PRZESTRZEŃ OŚWIATOWA OD PIEŚNI — DO XII “CZERWONEJ RUTY”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин