Сторінка · с. 1сторінка оригіналу ↗
„Horrory” ukrainizacji
Слово Просвіти, №51 за 2017 рік
ci z inteligenckich rodzin, a są rodziny, w których nienawiść do wszystkiego, co ukraińskie, przechodzi od starszego pokolenia do młodszego. To było rok temu. Teraz można spokojnie mówić o likwidacji rosyjskojęzycznych szkół, choć władze na to nie są gotowe, podobnie jak na zerwanie stosunków dyplomatycznych z krajem-agresorem czy ogłoszenie ATO wojną. Kursu na ukrainizację wciąż nie ma, choć społeczeństwo obywatelskie aktywnie wprowadza ją na poziomie nieformalnym. Infantylne zachowanie urzędników od kultury, językoznawców, a także pisarzy na tym tle jest bardzo widoczne. To także mogę wyjaśnić. Urzędnicy czekają na rozkaz, językoznawcy są bojaźliwi i leniwi, a pisarze boją się, że przylgnie do nich straszliwe piętno nacjonalizmu i nie dopuszczą ich do liberalnego koryta grantów. Wszyscy oni wyczekują. Historia uczy, że właśnie te kategorie rozstrzelają jako pierwsze, jeśli przyjdą bronić rosyjskojęzycznych – sami wiecie kogo. O byłych agentach KGB i obecnych FSB, których aż roi się w instytucjach oświatowych i kulturalnych, to osobna rozmowa. Ci mają już gotowe czarne listy i we Lwowie, i w Słowiańsku. I nie ma dokąd uciec, bo na zachodzie otworzył się drugi front. Jednak okno jest już wybite albo Anniczka rozlała olej, i nawet na górze rozumieją, że trzeba coś zrobić.
Problem polega na tym, że wypuszczą nieco pary, urządzając pokaz, ale systemowych zmian nie będzie. Ani ulica, ani domy, ani instytucje, ani biznes nie „ucierpią” z powodu nacjonalistów. Dla obywateli rosyjsko-sowiecko-blatne stało się swojskie. Czują się tam komfortowo od Użhorodu po Sumy. Nie chcą się rozwijać, myśleć, a ich strefa komfortu to piwo przed telewizorem i szaszłyki w zaśmieconym lesie. Nie poddadzą się, dopóki nie zmądrzeją, a do tego potrzebne jest środowisko kulturalne, które ktoś musi stworzyć. Co do studentów, którzy płacą za oceny, to od nich trudno oczekiwać pasjonarności, a takich jest większość. Wrogowie ukrainizacji liczą na to, że jej zwolennicy w końcu się zmęczą i pójdą na kompromis. Jednych i drugich jest mało. Większość jest po prostu obojętna, bierna i infantylna. Dlatego rosyjskojęzyczni przewodnicy na Chortycy nadal będą obsługiwać ukraińskich uczniów. Tak samo jak we Lwowie. Ciągły obszar obojętności, nastrzępiony złotymi cebulkami cerkwi Patriarchatu Moskiewskiego od Mukaczewa po Słowiańsk, które wyparły cerkwie huculskie, bojkowskie i kozackie i zmieniły ukraiński krajobraz. Oto co naprawdę łączy Ukraińców, a nie to, co wy myśleliście. No i oczywiście nienawiść do władzy. Władzę, prawda, można zmienić, ale bez systemowych zmian nie stanie się ona ukraińska.
NA ZDOBYCIE NARODOWEJ NAGRODY
ARCHITEKCI ŚWIATA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
