Сторінка · с. 9сторінка оригіналу ↗
«CHOINKA NA KIJU»
Слово Просвіти, №52 за 2011 рік
Ulana WOLIKOWSKA W dniu Świętego Mikołaja rozbłysła tęczowymi barwami główna choinka Ukrainy. Stała się ona niemal od pierwszego dnia obiektem drwin i kpin. Mówiono, że gabarytowa sztuczna „piękność” stoi jakoś niepewnie i może upaść. Jednak przetrwała… Tegoroczny czterdziestometrowy ostrokończysty stożek, czyli choinka, niczym nie przypomina leśnej piękności. Do Watykanu natomiast w prezencie wysłano trzydziestometrową zakarpacką żywą świerczynę oraz jeszcze czterdzieści. Natalia ANTONIUK Bajkopisarz Saszko Lirnyk w świąteczne zimowe dni chętnie obejrzałby filmy ukraińskich reżyserów „Zaginiona gramota” (z 1972 roku, Borysa Iwchenki), „Póki masz czas” (z 1987 roku, Borysa Szyłenki), a także „Czarny Kozak” (Władysława Czabaniuka na motywach bajki Saszka Lirnyka „O wdowie Hannie Szulaczce, Czarnym Kozaku i strasznym zaklęciu”). Ludowy deputowany Ukrainy IV i V kadencji Jewhen Hirnyk delektuje się filmem „Noc przed Bożym Narodzeniem” (z 1913 roku, Władysława Starewicza, ekranizacja opowiadania Mykoły Hohola). Ludowy deputowany Ukrainy II—V kadencji, eks-zastępca Szefa Sekretariatu Prezydenta Ukrainy Roman Bezsmertnyj lubi „Wieczory na chutorze w pobliżu Dykanki” (z 1961 roku, rosyjskiego reżysera Ołeksandra Rou) oraz „To wspaniałe życie” (z 1946 roku, amerykańskiego reżysera Franka Capry). Ludowy deputowany z BJuT Jurij Steć w zimowe święta odpoczywa od telewizji. Deputowany Rady Kijowskiej z BJuT Ołeksandr Bryhineć również jest przekonany, że kino to zły gość na Nowy Rok i Boże Narodzenie. „Jak dla mnie, ten czas najlepiej poświęcić bliskim. A jeśli ktoś ma mało bliskich, to zapraszam na Chreszczatyk do namiotowego miasteczka”. Ludowy deputowany Ukrainy z frakcji BJuT Wiktor Ukołow radzi wraz z dziećmi obejrzeć „Opowieść wigilijną” (z 2009 roku, ekranizacja opowiadania Charlesa Dickensa). świąteczne święta po nowemu. Ciekawe, czy w przyszłym roku będą jeszcze jakieś nowinki?! Dla oszczędności na stożek można naciągnąć, na przykład, zieloną plandekę (wrażenie jednakowe!), a zysk dla budżetu miejskiego — ogromny! Na choinkę zużyto 20 ton sztucznych gałęzi, na iluminację — ponad pół tony oświetlenia: girlanda o długości 17 kilometrów oraz zabawki choinkowe — różnokolorowe kule. A na wierzchołku czterdziestometrowej „choinki-piękności” unikalne autorskie dzieło — gwiazda z efektem 3D. Ciekawe było obserwować, jak montażyści dekorują „dzieło sztuki” w szaty stylu „Euro—2012”. Ale komentarzy od nich nie otrzymałam: zobaczywszy dyktafon w moich rękach, rzucili się pędem precz… Świąteczna scena na Majdanie Niepodległości również „ucieszyła”, podobnie jak proces „włączenia” samej choinki. Myślę, że najlepszą ocenę noworocznemu „arcydziełu” dadzą mieszkańcy Kijowa i jego goście. Nastia, uczennica z obwodu chmielnickiego: — Mnie choinka się podoba, jest podobna do europejskiej. Ołena, studentka z Kijowa: — Niewłaściwie, że z Ukrainy wywożą prawdziwe choinki, a tutaj instalują sztuczne. Patrzysz na tę choinkę i znika świąteczny noworoczny nastrój. Chce się, żeby była żywa, schludna, nieprzystrojona. Ta choinka przypomina mi dziecięcą piramidkę w powiększonym wydaniu. Ałła, menedżer z Kijowa: — Mnie podobają się żywe choinki. Wtedy jest poczucie święta, a ta — jak stożek. A to, że dekorują ją w stylu „Euro—2012” — to już przesada. Nowy Rok — jedno święto, a „Euro—2012” — inne i mieszać ich nie warto. Wiktor, projektant ze Lwowa: — Tegoroczna noworoczna choinka — plastik i tyle. Nasza ukraińska mentalność jest taka. My, niczym papuasi, oddajemy najlepsze, co mamy, za te „korale”, którymi dekorują sztuczną choinkę. Jedną przecież można było dla milionów ludzi postawić. Nasi urzędnicy na tym się nie znają, a coś decydują. Ja oto fotografuję fragmenty sztucznej choinki dla dekoru. Nadija, emerytka z Kijowa: — Wspominam, jak jechałam kiedyś na choinkę do klubu spożywczców na Kontraktowej Placu. Wtedy byłam w 8 lub 9 klasie. Jechałam z myślą: „A co będzie za 50 lat?”. I co mamy — wszystko się odwróciło, wszystko zabrali. Teraz tak moralnie ciężko od tej władzy i od tego, co ona robi… Wydaje mi się, że tym suknem, co wycierać nogi, owinęli choinkę. To straszne. Do czego ona jest podobna? Stożek jakiś. Ot jak „szklarnie” tutaj zrobili, tak i choinkę. Toż trzeba było wpaść na pomysł — zdjąć piękne marmurowe fontanny i postawić brudne „szklarnie” z zaplamionymi oknami. Nie mam poczucia święta, jakoś obraźliwie. Wokół wszystko takie poniżające, ubogie i obdarte. Ta choinka pod styl Janukowycza. Wołodymyr, nauczyciel z Doniecka: — Prymitywizacja noworocznej choinki — debilizacja nie tylko kijowian, ale i całej Ukrainy. komedie — tylko nie radzieckie. Czy filmy z Alainem Delonem, Belmondo, nawet o Fantomasie: byle tam nie było choinki!”, — opowiada młody autor. Dla pisarki dziecięcej Hałyny Małyk filmem wszech czasów są „Wieczory na chutorze w pobliżu Dykanki”: „Magia obrazu towarzyszy mi całe życie. I żadne „lekkie wyziewy” (choć ja je też bardzo lubię!) tego filmu w noc noworoczną nie zastąpią!”. Rodzina pisarki i malarki Maryny Pawłenko nie zamyka się na oglądaniu programów telewizyjnych, ale na zimowe święta tradycyjnie ogląda „Ironię losu…”, „Noc karnawałową” (1956 rok, Eldara Riazanowa) oraz komedię „Sam w domu” (1990 rok, amerykańskiego reżysera Chrisa Columbusa). Odkąd u pisarza i redaktora Jurija Wynnyczuka pojawił się szybki Internet, zrezygnował z telewizora. „Na święta chciałoby się widzieć coś ukraińskiego, a tego nie ma. Dlatego moje upodobania filmowe na Nowy Rok i Boże Narodzenie niczym nie będą różnić się od codziennych. Z przyjemnością obejrzę jakąś ekranizację Charlesa Dickensa. Tam zawsze porywająca historia i happy end”, — opowiada Wynnyczuk. Noworoczne święta — to nie tylko wspaniała okazja, by obejrzeć ciekawe filmy, to możliwość przypomnienia sobie porywających zimowych historii z własnego życia. A ktoś, może, w tym roku zostanie autorem najlepszego świątecznego scenariusza. Szczęśliwego Nowego Roku i Bożego Narodzenia!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
