Сторінка · с. 13сторінка оригіналу ↗
NA ZŁOTYM BRZEGU SMUTKU...
Слово Просвіти, №52 за 2011 рік
organizacji zaporoskiej NSPU, „literacki ojciec” poety — Petro Rebro. To właśnie on sprawił, że to wydarzenie nie było tragicznie smutne, lecz po ludzku mądre, głęboko filozoficzne i dowcipnie przyziemne. Powiedział, że „Anatol był szlachetny, nie po prostu inteligentny, a właśnie szlachetny, niezdolny do brudnych intryg, nie wiedział, co to czarna zazdrość, był utalentowany, a do tego jeszcze bardzo jasny. …Dla mnie on nie umarł… Kiedy brzmią jego poezje, pieśni, humoreski, przekonuję się, że Tola żyje, on jest wśród nas i uczy, jak trzeba żyć na tym świecie”. Towarzysze broni, koledzy podkreślali, że A. Rekubracki był pisarzem, który żył, tworzył, miał postawę obywatelską, był Ukraińcem do ostatniego tchu. Starzy przyjaciele i „koledzy z roku” — pisarze Ołeksandr Ablicow i Kostiantyn Suszko, doktor nauk filologicznych Witalij Szewczenko, artysta ludowy Ukrainy Ołeksandr Hapon, mistrzyni ludowa Nina Mariucha, kolega z roku Wiktor Panasenko swoimi prostymi, szczerymi i swobodnymi opowieściami stworzyli poczucie obecności. W audytorium było wrażenie, jakby to było spotkanie autorskie w jednym kręgu z Anatolem Rekubrackim, i rozmawiamy, słuchamy pieśni do jego słów oraz po prostu marzymy razem z nim. Wskrzesić i odtworzyć obraz człowieka — to prawdopodobnie najlepszy sposób, by uczcić pamięć o nim. „Anatol Rekubracki nie po prostu dziwił nas swoim życiem, a był prawdziwym Ukraińcem, który wyszywał swoje słowo czerwonymi i czarnymi nićmi”, — wzruszająco i przejmująco brzmiały słowa poetki Lubow Henby, która ze szczególną wdzięcznością zwracała się do Poety, mówiła o tym, że to właśnie on szczerze wspierał jej twórczy rozwój. A poeta Wołodymyr Wichlajew nazwał A. Rekubrackiego swoim literackim nauczycielem, który uczył żyć i przetrwać ukraińskojęzycznego poetę w obcojęzycznym środowisku naszego miasta. I w każdym wystąpieniu — słowa wdzięczności dla Anatola Zacharowycza za to, że był obok, wspierał, pomagał, darował ciepło swojej duszy, był hojny w usposobieniu, niezwykle dowcipny i bystry. Koledzy-dziennikarze wspominali, że jako komentator polityczny dziwił wszystkich przenikliwością i umiejętnością przewidywania wydarzeń. Dwukrotnie wygrywał konkurs politycznych wizjonerów Ukrainy z zadziwiającą dokładnością przewidywań przyszłości — 97,3 %. „Poeta żyje, dopóki jego słowa wybijają rytm w czyimś sercu”, — to lejtmotyw wielu wystąpień. Pieśni do słów poety również
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
