Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗
„Błękitne wieże” na stepie
Слово Просвіти, №52 за 2011 рік
Obecnie młodzież interesuje się literaturą rodzinnego kraju i ją poznaje. Lokalne wydawnictwa wydają książki, które nie zawsze są równorzędne pod względem treści, a także wykonania poligraficznego. Dlatego potrzeba usystematyzowania tego materiału dojrzewała od dawna. Wydany jeszcze w 1995 roku przez świętej pamięci profesora Leonida Kucenkę „Słownik literacki Kirowohradszczyzny” jest nadal popularny i wymaga ponownego wydania.
Switłana OREL, m. Kirowohrad
Pomysł wydania chrestomatii utworów pisarzy regionu również nie jest nowy. Mówiono o tym latami, ale latami nie znajdowano środków na tę sprawę. Tymczasem przewodniczący obwodowej organizacji pisarskiej Wasyl Bondar stopniowo gromadził materiał, mając nadzieję, że nadejdzie czas takiego wydania. Dwa lata temu światło dzienne ujrzała chrestomatia prozy „Błękitne wieże”, do której weszły utwory 29 autorów. Jak zaznacza redaktor, celowo nie włączał do wydania utworów tych pisarzy-rodaków, którzy już są w programie nauczania w szkole średniej. Każdy utwór towarzyszy nota biograficzna i krótki przegląd krytyczny twórczości autora. Według tej samej zasady zbudowano też dwutomowe wydanie „Błękitne wieże. Chrestomatia utworów pisarzy kraju Przyinhulskiego”, które właśnie ukazało się nakładem Centrum Poligraficzno-Wydawniczego „Mawik” i zostało zaprezentowane młodzieży oraz społeczności literackiej. Tom prozy jest nieco uzupełniony i zmieniony, do tomu poezji weszło 45 nazwisk, a dwutomowe wydanie figuruje teraz pod egidą kolegium redakcyjnego, do którego weszli czołowi członkowie Związku Pisarzy regionu. Większość obwodów Ukrainy nie ma podobnych wydawnictw. Ponadto metodyczne zabezpieczenie tych książek jako podręczników w naszym regionie zostało w zasadzie opracowane. Pieniądze na wydanie przeznaczyły władze obwodowe. Jednak nakłady są tak małe, że wystarczy zaledwie po jednym egzemplarzu na szkołę w obwodzie. Jak podczas prezentacji dwutomowego wydania zaznaczył współdyrektor CPW „Mawik” Ołeksandr Siioma, gdyby przydzielono trzykrotnie więcej środków, nakład byłby dziesięciokrotnie większy. Właściwie same wydawnictwa mogłyby zrealizować projekt komercyjny, ponieważ popyt na takie wydanie wśród nauczycielstwa i uczniów starszych klas byłby spory. Niestety, wydawnictwa w Ukrainie, zwłaszcza w tak małych miastach jak nasze, nie stoją na tyle mocno, by realizować choćby nieco ryzykowne projekty. Zwłaszcza przy wciąż niezreanimowanej sieci handlu książkami. A zamiast ją rozwijać, w Kirowohradzie stworzono precedens faktycznego zniszczenia sklepu „Ukraińska książka”, który działa przy redakcji obwodowej gazety „Narodne słowo”. Za poprzedniego kierownictwa redakcji sklep był odnoszący sukcesy, stopniowo zaczął przynosić zyski, ponieważ pracowali tam nieobojętni ludzie. Teraz zaś, gdy redakcją kieruje przewodnicząca „Bloku Ruskiego” w obwodzie Walentyna Bażan, „Ukraińska książka” upada. Gazeta natomiast propaguje nie wysokotalentowaną literaturę rodzimego regionu, lecz grafomanię. Nie sprzyja rozwojowi wydawnictw książkowych i dystrybucji także to, że
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
